با مشاورم هم به مشکل خوردم ! در عقایدم دچار تردید شدم!

[asemani]

حق الله : حق خدا بر ما اینه که دوستش داشته باشیم. ته قلبمون احساسش کنیم. انس و الفت داشته باشیم باهاش ، باهاش حرف بزنیم ، باهامون حرف بزنه و فراموشش نکنیم. و برای اینکه این کارها محقق بشه از ما خواسته با نماز باهاش حرف بزنیم و با قرآن حرفاشو بشنویم.
شاید اگر نماز نخونیم و قرآن نخونیم و .... ما رو به جهنم ببره ، من میگم شاید . چون حق خودشه . ممکنه ازش بگذره و ممکنه ازش نگذره .

حق الناس : همه اون چیزهاییه که بالا تو پست اولم گفتم و خیلی چیزای دیگه . حتی رد کردن یه چراغ قرمز ، حتی انداختن یه زباله روی زمین و ...... حق الناس یعنی "انسان بودن" فارغ از هر دین و آیینی . این رو اگر رعایت نکنیم خدا هم نمی بخشدمون. چون اگر ببخشدمون یعنی حق یکی دیگه رو ضایع کرده و خدا هرگز این کارو نمی کنه .

من می دونم که برای اینکه یه انسان والا باشیم لازمه هم حق الناس رو رعایت کنیم و هم حق الله رو و در نهایت خدا در مورد اینها قضاوت می کنه . در مورد حق الله من اصلا نمی تونم در مورد کسی چیزی بگم. چون ممکنه هفتاد سال عبادت رو قبول نکنه و یه شکر رو قبول کنه ! پس معیار اصلی خودمو نماز خوندن طرف مقابلم نمیذارم ، اگرچه دوس دارم بخونه . اما اگر نخوند بین اون و خداشه و من در چیزی که بین یه فرد و خداست قضاوت نمی کنم. پس چرا باید فردی رو که تمام اخلاقیات رو داره ، اما نماز نمی خونه ، بگم بده و برای آیندم انتخابش نکنم؟
شاید بعدا نمازش رو شروع کرد. شاید کاری کرد که خدا از همه گذشته ش گذشت.
پس نمی تونم روی معیاری که انقدر تغییر پذیره انتخابمو انجام بدم !
نهایتا معیارمو میذارم همون اخلاقیات انسانی و انسان دوستانه
چون مطمئنا خدا تو دل آدم های خیرخواه حضور داره . پس با قسمت حق الله مشکلی ندارم.
مشاور میگه اگر نماز نخونه یعنی خدا رو نمی شناسه و مسلما صداقت و ... هم نخواهد داشت.
من می خوام بدونم این درسته ؟

[majid_k]

مشاور شما آدم متعصبیه. من نه نماز میخونم و نه روزه میگیرم. اما باورم به خدا و حسی که نسبت به خالق دارم چیزی نیست که فردی توان سنجش و معیارش را داشته باشه. اگر این افراد به خودشون حق میدن که درجه ایمان ما را بسنجند من نیز به خودم حق میدهم درجه خلوص باورهای ایشان رو به زیر سوال ببرم. اگر این گفتگو را ادامه دهید تصور میکنم از جانب برخی دوستان به حاشیه کشیده بشه.

[deljoo_deltang]

راستش من فکر می کنم بهتره من در مورد مشاورت نظر ندم چون من ایشون رو نمی شناسم و نمی دونم چه گفتگوهایی بین شما بوده و چه جوی بر گفتگوهای شما حاکم بوده اما شاید بهتر بود در زمینه هایی که با آقای خواستگار مشکل داشتی صحبت می کردی. اینجور که پیداست هم شما و هم آقای خواستگار به اعمال فردی دینتون پایبند هستید (اهل نماز و روزه هستید)و من متوجه نمی شم که چرا شما سعی کردید در مورد نماز نخوندن در جلسه مشاوره صحبت کنید . می دونم این از موارد اختلاف نظر مشا دو نفر بوده اما وقتی در عمل هر دو به ان پایبندید من متوجه منظور شما از عنوان کردن اون نمیشم. اما در مورد رابطه راستگویی (یا دروغ) و نماز پرسیدی. سه بازدارنده (یا مشوق) برا ی جلوگیری از کارهای بد (یا انجام کارهای خوب) وجود داره. یک بازدارنده بیرونی (یا همون عرف یا قوانین اجتماعی)، یک بازدارنده درونی ( یا همون وجدان یا قلب یا فطرت یا عقل) و یک بازدارنده ماورایی (خدا یا اعتقاد ). خوب بعضی ادمها سه بازدارنده رو دارند. یعنی کسی که همن اعتقاد به خدا داره و اعمال فردیش رو انجام میده و هم وجدانش بیداره و هم جامعه ای که درش زندگی میکنه پاداش و یا تنبیهی برای کارهای بد یا خوب قرار داده. اما همونطور که می دونی در ایران الان این بازدارنده بیرونی کمرنگ شده و اگر کسی اعتقاداتش ضعیف باشه و اون بادارنده ماورائیرو نداشته باشه تنها می مونه این بازدارنده درونی. خوب به نظر خودت قدرت یک بازدارنده بیشتره یا دو بازدارنده؟ اینارو نگفتم که حرف مشاورت رو تایید کنم ولی خواستم کمی بیشتر فکر کنی. البته باز هم می گم اگر می خواهی از مشاورت استفاده لازم رو ببری مسائلت رو اولویت بندی کن و روی اولویت ها هم تایید کن تا مشاورت بتونه تشخیص درستی ارز شما و دغدغه های شما داشته باشه.

[asemani]

داشتم در مورد موضوعم سرچ می کردم . اینو خوندم. گفتم برای شما هم بذارم.

کتاب گردش ایام میگوید: روزگاری که درقم طلبه بودم بعلت جوانی
وخامی وبی ارتباطی با جامعه معتقد بودم که فقط کسی که درقم باشد
وروحانی باشد انسان ارزشمندی است. اما وقتی دردوره ای که دانشگاه تهران
بودم با شخصیت های با فضیلت روبروشدم فهمیدم که در خارج از قم
ودراشخاص غیرروحانی هم اشخاص ارزشمند وجود دارند اما باز
شیعه بودن را شرط اصلی میدانستم. بعد با سفر به کشورهای عربی متوجه
شدم که بین سایر فرق اسلامی هم انسان ارزشمند یافت میشود.
پس از سفر به اروپا به این نکته واقف شدم که در بین سایر مردم موحد
نیز انسان ارزشمند وجود دارد. پس از آن در سفر ژاپن حادثه ای برایم رخ داد
که برایم معلوم شد به معنی حقیقی فضیلت و انسانیت زبان و مکان و
نژاد ومذهب و رنگ نمیشناسد. زیرا در پایان سفرآمریکا و هنگ کنگ وارد
ژاپن شدم, موقع بازیهای المپیک بود که در ژاپن برگزار میشد و برایشان من
که با لباس روحانی بودم جالب بود و از من عکس و فیلم میگرفتند و.. ...
برای غذا به رستوران بسیار بزرگ و شلوغی رفتم و بعد چندین ساعت
به جاهای دیگری رفتم ناگهان یادم امد که ساکم را که تمام زندگیم داخل
آن بود را در آن رستوران جا گذاشته ام سراسیمه رفتم و با کمال ناباوری
دیدم ساکم همانجا است و پیرمردی کنار آن نشسته است, اوگفت وقتی
دیدم ساکت را فراموش کردی با این که وقت دندان پزشکی داشتم
ماندم تا بر گردی و وقتی از او تشکر کردم و گفتم خدا به شما اجرخواهد داد
و او در جواب گفت: من به خدا اعتقاد ندارم من به انسانیت معتقدم

[meinoush]

عزیزم اشکال می دونی کجا بوده؟ اینکه تو که رفتی مشاوره ازدواج نیازی نبوده که از دین و این چیزا صحبت کنی! سوالتو درست بیان نکردی و مشاور هم ظاهرا درساشو خوب نخونده بوده که نتونسته در مقامی بی طرف خودشو نگه داره و احساساتی شده و با شما هی بجث کرده.
مشاورتو قاعدتا باید عوض کنی.
در مورد سوال پرسیدنت بهتره به نظرمن اینطور چیزارو که ممکنه ادما روش حساس باشن به جای یه لغت فقط معنی ها ی خودتو ارائه بدی. یعنی بهتر بود لغات ایمان رو اصلا استفاده نمی کردی. بهتر بود همون قسمت بعدی رو می گفتی که برات مهمه که شوهرت راستگو باشه حقوق دیگرانو رعایت کنه و این چیزا.
واقعا هم اگه بخوای راجع به این موارد دینی با کسی بحث کنی خوب می ری پیش یه مرجع تقلید! خود مشاور اینو می دونه بعدش می یاد با شما سر چیزی بحث می کنه که در تخصصش نیست! بهتره یه پرس و جویی بکنی و یه مشاور ازدواج خوب پیدا کنی.
اما با همسر اینده ات نیازه که راجع به اینکه چقدر مذهبی هستی و ایشون چقدر مذهبی هستن گفتگویی بکنی و به تفاهم برسین.
موفق باشی.

[asemani]

من گفتم که بحث از کجا شروع شد
از اینجا که مشاور از ما خواست که معیارهای ازدواجمون رو براش بگیم. هر دوی ما معیار اول رو ایمان نام بردیم. آقای خواستگار گفتن ایمان یعنی پایبندی به اصول اسلام و من گفتم ایمان یعنی ....... (همونایی که گفتم)
من خواستم که اون بدونه با اینکه معیارهای ما یکسانه اما تعریف هامون از معیارها یکسان نیست.
چون احساس کردم خیلی شعاری داره بررسی می کنه و خواستم براش روشن کنم که به این توجه کنه که تعریف من از ایمان با تعریف ایشون از ایمان یکسان نیست و بعد بحث به اینجا رسید
آقای خواستگار نماز خوندن طرف مقابل رو یکی از اولویت های اصلی ذکر کردن
من گفتم با اینکه خودم نماز می خونم ، اما برام اولویت اصلی اصول انسانیه . هرچند دوس دارم بخونه . اما اجباری نیست
و بعد مشاور نتیجه گیری کردن که من ایمانم پایین تر از آقای خواستگاره . البته من هیچ ادعایی ندارم که ایمانم بالاتره . چون نمی دونم چطور ایمان رو خدا خواهد سنجید.
اما از این حرف ناراحت شدم که ایشون گفت که من روی معیارام بررسی کنم و دارم اشتباه می کنم
چون اولا ایشون نباید در مورد معیارهای من قضاوت کنه .
ثانیا ایشون نباید بگه هرکسی که نماز نخونه ، صداقت و .... هم نخواهد داشت. این توهین به آدم هاست. توهین به آدم های غیر مسلمونه .

- - - Updated - - -

من تعریف کردم می نوش جان. گفتم دوس دارم همسرم راستگو باشه ، حقوق دیگرانو رعایت کنه و ..... که گفتم. اما نماز به خودش ارتباط داره که بخونه یا نخونه . هرچند من علاقه دارم بخونه و این آقا هم می خونه .
اما مشاور نتیجه گیری کرد که من ایمانم پایین تر از این آقاست و ما در زندگی اعتقادی دچار مشکل میشیم.

- - - Updated - - -

دوستان ما از مشاور وقت گرفتیم که چند روز بعد یه تست شخصیت رو پیش ایشون انجام بدیم. به نظرتون این موضوعات روی تستی که گرفته میشه هم تاثیر داره ؟

[shapoor]

چون اولا ایشون نباید در مورد معیارهای من قضاوت کنه .
ثانیا ایشون نباید بگه هرکسی که نماز نخونه ، صداقت و .... هم نخواهد داشت. این توهین به آدم هاست. توهین به آدم های غیر مسلمونه .

خانم آسمانی عزیز این حرفتون کاملا درسته. دقت کنید که تاپیکتون توی دو صفحه چقدر راجع به این موضوع گفته شد. خب اگه شما بخوای با همین مشاور ادامه بدی به نظرم به مشکل بر می خورید پس پیشنهاد منم اینه که مشاورتونو عوض کنید و با تحقیق و پرس و جو مشاور جدیدو انتخاب کنید.

به نظرم بدترین کاری که ایشون کردن مقایسه عقاید شما و خواستگارتون بود. هرکسی عقاید خودشو داره و این که بگیم مال فلانی بهتره واقعا مسخره است.

اما دقت کنید که تمامی دلایلی که اینجا گفته شد و شما هم خودتون گفتید رو به خواستگارتون منتقل کنید که یه وقت فکر نکنن که شما به خاطر اینکه مشاور با شما مخالف بودن خواستید عوض بشه هر چند بعید می دونم همچین قضاوتی راجع به شما بکنن.

[asemani]

من موارد دیگه ای رو هم بگم که بحث سر این موضوع به حاشیه کشیده نشه .
من و این آقای خواستگار در مورد ساعت بیرون بودن یه خانم از خونه همیشه مشکل داشتیم. ایشون می گفتن به محض تاریک شدن هوا ، زن باید خونه باشه یا اگه بیرونه یه مرد بیاد دنبالش. اما من اعتقاد داشتم که ساعت برای من مهمه. چون تو زمستون هوا ساعت 5 تاریک میشه و ممکنه من بعد از اون ساعت بیرون کاری داشته باشم. این رو هم بگم که همه می دونن که تهران در واقع شبش از ساعت ده شروع میشه . چون تا ده شب هم اتوبوس ها و هم تاکسی ها فعالند. خلاصه اینکه ما این بحث رو هم اونجا مطرح کردیم.
مشاور اما گفتن که یه زن باید در مورد همه چیز از مرد تمکین کنه و اگر مرد بگه حق نداره از این در خارج بشه ، نباید خارج بشه . خب من هم گفتم من این رو می دونم و به دینم هم پایبندم. اما من می خوام مردی رو انتخاب کنم که فردا اینو نگه بهم. میخوام بهم اجازه آزادی بده .
این یکی دیگه از مواردی بود که مشاور گفتن که اعتقادات من ضعیفه .

در مورد صحبت با جنس مخالف
من رابطه اجتماعی خوبی با دیگران دارم. و با آقایون هم خوش برخوردم. خجالتی نیستم و راحت حرف می زنم. اما به خدا حد و حدودم رو رعایت می کنم. به محض اینکه بفهمم مردی نظر سوء داره سریع رابطه مو باهاش در حد سلام و علیک می رسونم. من در مورد این موضوع خیلی با آقای خواستگار بحث می کردم. ایشون اعتقاد دارن که من نباید این روابط رو داشته باشم و من می گفتم که من شعور دارم . این حق منه که خودم تشخیص بدم با چه آدمایی ارتباط داشته باشم. ضمن اینکه من هرگز بهت خیانت نمی کنم. خیانت حتی می تونه در حد فکر و نگاه باشه . اما ایشون میگفتن که جامعه کثیفه و من می گفتم من آدم های خوبو تشخیص میدم و ..... این بحث ها هم مطرح شد .
من دوس داشتم مشاور میزان سختگیری ایشونو و احیانا بدبین بودنش رو بسنجه . اما مشاور گفت که اون به علت دوست داشتن این کارو می کنه .(آخه چطور تشخیص داد که این به علت دوس داشتنه یا سختگیری؟) و این هم شد دلیلی که اعتقادات من ضعیفه . چون ارتباط داشتن با آقایون رو گناه نمی دونم.

- - - Updated - - -

من موارد دیگه ای رو هم بگم که بحث سر این موضوع به حاشیه کشیده نشه .
من و این آقای خواستگار در مورد ساعت بیرون بودن یه خانم از خونه همیشه مشکل داشتیم. ایشون می گفتن به محض تاریک شدن هوا ، زن باید خونه باشه یا اگه بیرونه یه مرد بیاد دنبالش. اما من اعتقاد داشتم که ساعت برای من مهمه. چون تو زمستون هوا ساعت 5 تاریک میشه و ممکنه من بعد از اون ساعت بیرون کاری داشته باشم. این رو هم بگم که همه می دونن که تهران در واقع شبش از ساعت ده شروع میشه . چون تا ده شب هم اتوبوس ها و هم تاکسی ها فعالند. خلاصه اینکه ما این بحث رو هم اونجا مطرح کردیم.
مشاور اما گفتن که یه زن باید در مورد همه چیز از مرد تمکین کنه و اگر مرد بگه حق نداره از این در خارج بشه ، نباید خارج بشه . خب من هم گفتم من این رو می دونم و به دینم هم پایبندم. اما من می خوام مردی رو انتخاب کنم که فردا اینو نگه بهم. میخوام بهم اجازه آزادی بده .
این یکی دیگه از مواردی بود که مشاور گفتن که اعتقادات من ضعیفه .

در مورد صحبت با جنس مخالف
من رابطه اجتماعی خوبی با دیگران دارم. و با آقایون هم خوش برخوردم. خجالتی نیستم و راحت حرف می زنم. اما به خدا حد و حدودم رو رعایت می کنم. به محض اینکه بفهمم مردی نظر سوء داره سریع رابطه مو باهاش در حد سلام و علیک می رسونم. من در مورد این موضوع خیلی با آقای خواستگار بحث می کردم. ایشون اعتقاد دارن که من نباید این روابط رو داشته باشم و من می گفتم که من شعور دارم . این حق منه که خودم تشخیص بدم با چه آدمایی ارتباط داشته باشم. ضمن اینکه من هرگز بهت خیانت نمی کنم. خیانت حتی می تونه در حد فکر و نگاه باشه . اما ایشون میگفتن که جامعه کثیفه و من می گفتم من آدم های خوبو تشخیص میدم و ..... این بحث ها هم مطرح شد .
من دوس داشتم مشاور میزان سختگیری ایشونو و احیانا بدبین بودنش رو بسنجه . اما مشاور گفت که اون به علت دوست داشتن این کارو می کنه .(آخه چطور تشخیص داد که این به علت دوس داشتنه یا سختگیری؟) و این هم شد دلیلی که اعتقادات من ضعیفه . چون ارتباط داشتن با آقایون رو گناه نمی دونم.

[مسافر زمان]

سلام

تک‌تک انسان‌ها می‌توانند هر مفهومی رو به هر صورتی که دوست دارن تعریف کنن. دیدگاه هر کس هم ممکنه با دیگری متفاوت باشه!

اما آیا همهٔ این تعریف‌ها و دیدگاه‌ها حقیقت‌ محض هستن؟ آیا با هر تعریفی که بکنیم، به موفقیت می‌رسیم؟
خیر. آن کسی موفق هست، که دیدگاهش موافق با حقیقت باشه.
البته یافتن حقیقت، خود بحث دیگری هست، اما بعید می‌دونم در این مورد با شما اختلافی داشته باشم.

بنده با این فرض جلو می‌رم که شما مسلمان و شیعه هستید. اگر نبودید، اونوقت ابتدا باید در مورد نحوهٔ پیدا کردن حقیقت بحث کنیم (که البته در این تالار عملی نیست).


حضرت علی، تعریف ایمان رو از پیامبر نقل کرده‌اند:

"ایمان آنست که در دلها مستقر شده باشد و رفتار نیز آن را تصدیق کند (و با آن مطابق باشد) و اسلام همان گفتن شهادتین است که با آن ازدواج و ... حلال می‌شود."

هر چه رفتار ما بیشتر مطابق دین باشه، یعنی خوش‌اخلاق‌تر باشیم، حق کسی را ضایع نکنیم، عامل به نماز و روزهٔ واجب باشیم و به طور کلی، هر چه بیشتر به واجبات عمل کنیم و از محرّمات دوری کنیم، به ایمان نزدیک‌تر هستیم.

توجه کنیم که طبق گفتار پیامبر:
- مسلمانی که فقط خوش‌اخلاق هست و رفتار انسان‌دوستانه داره، اما به اعمال دینی توجهی نمی‌کنه، مؤمن نیست و اثری از ایمان نداره.
- مسلمانی که فقط به اعمال دینی توجه کنه و نماز و روزه و دعاهای مستحبی و ... رو بخونه اما بداخلاق باشه و حق اطرافیان رو ضایع کنه، مؤمن نیست و اثری از ایمان نداره.

اگر مسلمان شیعه هستید و می‌خواهید مفهوم ایمان رو با مبنای درست بسنجید، با این گفتار پیامبر بسنجید. در غیر این صورت استفاده از هر دیدگاهی براتون مجازه. اما ضمانتی وجود نداره که با تعاریف دیگه، به سرمنزل درستی در دنیا و آخرت برسید.

...

می‌فرمایید که مشاور گفته‌اند کسی که نماز نخونه، صادق هم نیست. این حرف، با این کیفیت، صحیح نیست.
اما ضایع نکردن حقوق دیگران، که شما از همسر آیندتون توقع دارید، فقط در اندازهٔ دروغ گفتن و نگفتن نیست. بسیاری از ما که مسلمان و مسلمان‌زاده‌ایم در روز حقوقی رو از اطرافیانمون ضایع می‌کنیم و البته قبول هم نداریم که رفتارمون مساوی با ضایع کردن حق دیگرانه! هر چند که اگر به جای اسم مسلمان، رسمش رو هم پیش می‌گرفتیم، می‌فهمیدیم که چرا رفتار امروز ما باعث تضییع حق دیگران می‌شه. در این مورد حرف زیاده، اما نمی‌شه زد.

البته اینجا هم می‌شه تعریفی برای "ضایع نکردن حقوق دیگران" ارائه بدیم که با "حقیقت" مخالف باشه. اما باز هم تضمینی نیست که به سرمنزل درستی در دنیا و آخرت برسیم. اولین مشکلش هم، در انتخاب همسر و زندگی مشترک پیش میاد.

...

خلاصه این‌که هم می‌تونیم "تعاریف خودمون" رو مبنای زندگی بذاریم و هم می‌تونیم تعاریفی رو استفاده کنیم که خدا فرستاده.
در هر کاری هم حق انتخاب داریم. هر کسی بسته به اندازهٔ ایمانش، در هر مسئله‌ای بین تعریف خودش و تعریف دینی، یکی رو انتخاب می‌کنه. هر چه ایمان بیشتر، استفاده از تعریفی که خدا فرستاده بیشتر.

...
در مورد مصداق‌هایی که در پست آخر نوشتید نظری نمی‌دم. این پست، برای پست‌های قبلی شماست.
اما اگر محتوای این پست، براتون مورد قبول باشه، مطمئنا مباحث مطرح شده در پست آخرتون رو هم می‌تونید با تعاریف دینی و "حقیقت" بسنجید و نتیجه‌گیری کنید.
اگر مناسب نبود هم که ببخشید.

موفق باشید.

[asemani]

ممنون مسافر زمان عزیز. بله من مسلمان و شیعه اثنی عشری هستم.

توجه کنیم که طبق گفتار پیامبر:

- مسلمانی که فقط خوش‌اخلاق هست و رفتار انسان‌دوستانه داره، اما به اعمال دینی توجهی نمی‌کنه، مؤمن نیست و اثری از ایمان نداره.
- مسلمانی که فقط به اعمال دینی توجه کنه و نماز و روزه و دعاهای مستحبی و ... رو بخونه اما بداخلاق باشه و حق اطرافیان رو ضایع کنه، مؤمن نیست و اثری از ایمان نداره.
اول اینکه اگه براتون مقدوره و اگر در حافظه تون هست برام این حدیث رو بذارید. ممنون میشم.
دوم اینکه طبق گفته پیامبر اگر فردی خوش اخلاق و انسان دوست بود و ... ، اما اعمال دینی رو نداشت ، یعنی مومن نیست . خب من بازهم میگم که این اعمال دینی بین خودش و خدا قرار داره و خدا باید در موردش قضاوت کنه . نه من.
این حرف پیامبر حرف مشاور من رو زیر سوال می بره
چون مشاور من گفت نمیشه اعمال دینی رو انجام ندی ، اما اصول اخلاقی رو رعایت کنی . اما پیامبر گفته میشه . ولی مومن نیستی.

خب حالا با توجه به اینکه من اعمال دینی رو به خود فرد و خدا واگذار می کنم و در موردش قضاوت نمی کنم ، یعنی مومن بودن و با ایمان بودن جزء معیارهای اصلی من برای ازدواج نیست ؟؟؟

- - - Updated - - -

پس پایبندی به اصول اخلاقی رو چطور به عنوان یه معیار اصلی بیان کنم؟ چون نیمی از ایمانه . یعنی من نصف ایمان رو در فرد مقابلم ببینم کافیه و نصف دیگه رو خدا باید ببینه ؟