سلام.من تنهام و شدید احساس تنهایی میکنم 24 سالمه دوستانم همه بیوفان و هیچوقت هیچ کدومشون حتی سراغمم نمیگیرند همیشه توی خونه تنهام حتی وقتی دلم میگیره نمیتونم روشون حساب کنم و حداقل به یکیشون زنگ بزنم و باهاش حرف بزنم تاحالا از هر جا رفتم از بچگی تا الان یکی دو تا دوست صمیمی داشتم اما همشون اسما دوستند هیچوقت حتی اگه بخام نیستند گاهی حالم از همه آدما به هم میخوره اونا بعد از پایان دوره کلا نیستند و دیگه حتی صداشونم نمیشنوم گرچه در طول رابطه هم اسما دوستیم و باهام بیرون نمیان یا اهلش نیستند یا تفریحات دیگه از جاهای دیگه دارند حتی سعی کردم دوستان صمیمی اجتماعی پیدا کنم و دو سه تایی پیدا کردم اما اوناهم همینطور من واقعا به این دوستیها نیاز داشتم و دارم چون هیچ کسو ندارم دلم یک گروه دوست شاد و باوفا و پایه بیرون میخاد یا حداقل یکی که منو از این افسردگی بیرون بیاره اما هیچوقت نبوده راستش من خاهر ندارم رابطم با خانوادم خیلی سرده واونا همشون حق به جانبند تو هر زمینه ای و تحقیرم میکنند تو کل فامیلم تک دخترم و همگی پسرند .من نیاز شدید به تفریح با دوستان هم جنسم دارم و افسرده شده ام .حوصله هیچ کار و فعالیتیو ندارم و عین یک مرده ی متحرکم.موهام از دم همه داره سفید میشه شاید بگین برو دوستای جدید پیدا کن اما دیگه خسته شدم چطوری اعتماد کنم و بعدم تو این سن از کجا هرجا میرم همشون یا بچه اند یا خانومای متاهل .من آدم تقریبا زود جوشیم اما دوستان خیلی کمی هم دارم .به من بگین چطوری با تنهاییهام و خودم کنار بیام.
علاقه مندی ها (Bookmarks)