شش سال از زندگیم تلف شد | کسی میتونه کمکم کنه؟

[omid65]

به نظر من می تونی بری دنبال علاقه ات و بابات رو با قسم و حدیث و آیه هایی که تا الان یاد گرفتی توجیه کنی و نظرشو جلب کنی . هیچی نباشه الان دیگه این کار برات عین آب خوردنه . برای این کار از اساتیدت کمک بگیر و ازشون بخواه که در این راه بهت مشاوره و راهنمایی بدن . میتونی از حضورشون هم در کنار پدرت استفاده کنی و اون رو واسطه قرار بدی .
قبلش البته باید بعد از پیدا کردن احادیث مختلف ، یک انسان واقعی رو پیدا کنی و کسی که هم رای با تو باشه .

یادمه یه حدیثی رو از امام علی دیدم مطمئن نیستم میگفت که اگه از غذایی خوشتون نمیاد ، نخورینش .
فکر کن ، حالا انتخاب رشته و اینها دیگه بماند .

[hello]

من فقط يه چيزي مي خوام بگم. 19 سالگي تازه اول راهه.
من يادمه وقتي 19 ساله بودم خيال مي کردم خيلي سنم زياده ولي الآن در 31 سالگي مي فهمم که اون موقع يه بچه بيشتر نبودم.

[جوانه؟؟؟]

با شناختی که از حوزه دارم درکت میکنم
اما به هر حال اگه مجبوری بخونی خوووب بخون
درسها واقعا به دردت میخورن و بعد از سطح دو میتونی با همون مدرک حوزه دانشگاه شرکت کنی برای مقطع بالاتر
مقصر اصلی زندگی تو هر کسی بوده از الان به بعد دیگه خودتی از امروز حتی اگه یه ثاتیه از عمرتم اونی که میخوای نشه تقصیر خودته گذشته رو بریز دور
روز اول دبستان گریه کردی که نباید بشه کابوس زندگیت !!!
گذشته یه توهمه و آینده یه خیال تو حال زندگی کن و لذت ببر یکم تودروس حوزه عمیق شی مخصوصا فلسفه زندگی برات شیرین تر میشه و دیدت عمیق تر میشه
امیدوارم موفق باشی