bimarefata

[anjelina 91]

[size=medium]با تشکر از دوستان عزیزم
عمده مشکلات من 3 دسته است
1- مشکلات شخصیتی خودم مثل عصبی بودن حساس بودن بیش از حد همیشه ناراحت بودنم و بلد نبودن رفتار صحیح در هر نوع رابطه ای
2- تصویر ذهنی ک از یک رابطه موفق داشتم یک رابطه کم تنش بوده اما حاا ک کلی دعوا و بحث اتفاق افتاده حسابی نا امید شدم هر چند ک خودم مقصر بودم خیلی زیاد
3-اینه از رابطه فقط مادر من و مادر ایشون خبر داشته باشند شکل رسمی دارد؟ چون من نمیخواوم تا قبل از حل شدن سربازی ار نامزد یا عقد باشیم.
ممنون میشم کمک کنید.
ضمنا ما هر دو 21 سال داریم و دانسجو هستیم
و من هم برای رفع مشکلات شخصیتیم 2 سال هست دارم تلاش میکنم کتاب و مقاله میخونم زیاد. بهتر شدم اما خیلی کم. دیگه نا امید شدم حس میکنم این مشکلا تو خونم هست و فع نمیشه.

از اریکس عزیزم و خدا خیلی مهربونه گل و فرشته مهربان هم تشکر میکنم.
خوشحال میشم کمکم کنید.

[hamed65]

سلام خانم آنجلینا،

من از شما یکبار دیگر می خواهم صحبت های فرشته مهربان که کارشناس این تالار هستند رو با دقت بخوانید:

آنجلینای عزیز

شما نه نامز هستید نه به طور رسمی در مسیر ازدواج ، پس رابطه شما یک دوستی دختر و پسر هست ، تالار همدردی روابط دوستی پیش از ازدواج را مخالف است به دلایل عدیده روانشناختی و ..... ، لذا بنده تأکید دارم به قطع این ارتباط . و تأکید بر اینکه اگر ایشون خواستگار هستند از راه درست و رسمی وارد شوند اگر نه که این رابطه هیچ توجیهی ندارد ، اگر شرایط ازدواج را ندارند تا وقتی این شرایط را پیدا می کنند ، خیلی قاطع ، با اعتماد و عزت نفس و متانت بگویید حاضر به ادامه چنین ارتباطی نیستید . اگر من را می خواهی هر وقت آماده ازدواج شدی اقدام کن اونوقت زیر نظر خانواده ها مسیر شناخت را طی می کنیم تا ببینم به بله می رسیم یا خیر.

به آنجلینا توصیه دارم راهنمایی کارشناسانه که نظر بر قطع رابطه دارد را در پیش بگیرند .

از قرار معلوم این آقا فعلاً شرایط ازدواج ندارند.
عاقبت این رابطه و اینکه در چند سال آینده چه اتفاقاتی بیفتد به هیچ وجه مشخص نیست.
این رابطه پر خطر است و در ادامه ممکن است این احساسات شما رو به جاهایی بکشد که باعث پشیمانی شود و راه بازگشتی نداشته باشید.
این رابطه تنها شما رو درگیر احساسات می کند، اعصاب شما رو مختل می کند و شما رو از کار و درس و زندگی می اندازد.

بهترین کار دقیقاً عمل کردن به صحبت های فرشته مهربان و قطع این رابطه است.
هر وقت ایشون شرایط ازدواج پیدا کردند، رسماً بیایند خواستگاری.

موفق باشید.

[anjelina 91]

[size=medium]مرسی اقای حامد
اگر ب عنوان 2 همکلاسی یا هم دانشگاهی از حال هم خبر داشته باشیم و ارتباط محدود باشد چه؟
باز هم خطرناک است؟

[hamed65]

بالاخره شما وقتی با یک نفر رابطه عاطفی داشتی و هدفت فراموش کردن این احساسات هست، به اندازه کافی کارت مشکل هست.
حالا هر بار هم که او رو ببینی داغ دلت تازه می شود.
کلاً به این شکل قطع رابطه و فراموش کردن بسیار مشکل می شود.

طبیعتاً اگر همکلاس هستید با هم رو در رو می شوید. همین سلام و فوقش یک احوال پرسی کوتاه کافی هست.

فرشته مهربان در تاپیک دیگری این شعر رو نوشته بودند که به نظر من به جا هم هست:

مرا می بینی و هر دم زیادت می کنی دردم
تو را می بینم و میلم زیادت می شود هر دم

برای همین این "در تماس بودن" کار شما رو برای فراموش کردن او سخت خواهد کرد.

[anjelina 91]

خب هدف من هم فراموش کردن ایشون نیست چون دوسش دارم.
هدفم صبر کردن تا مهیا شدن شرایط است.

[hamed65]

این انتخاب شما از روی احساسات شماست یا از روی منطق؟

من در مورد شما این اطلاعات رو دارم:

آقا پسر 21 ساله هست. هنوز درسش تموم نشده، هنوز سربازی نرفته، هنوز کار پیدا نکرده.
از طرفی سن ایشون نسبتاً پایین هست. البته نمی شه سن خاصی رو برای ازدواج در نظر گرفت. ولی معمولاً سن مناسب برای آقا پسر که به یک پختگی هم رسیده باشه بالای 24 سال است.

شما با هم همسن هستید. بهتره که تفاوت سنی دختر و پسر بیش از 2 سال باشه. حالا این قضیه به کنار.

فرض بگیریم شما می خواهی منتظر بشوی که ایشون 3-4 سال دیگه شرایط ازدواج پیدا کنه.
از کجا معلوم تا 3 سال دیگه ایشون سلیقه اش عوض نشه؟
از کجا معلوم 3-4 سال دیگه ایشون هنوز شما رو بخواهد؟

به نظر من فکر و وقتت رو بگذار روی درست و درگیر این رابطه نباش.
یک رابطه احساسی و این همه انتظار در طولانی مدت به شما فشار زیادی می آورد.
این کار بسیار سخته و عقلانی نیست.
یک موقع هست شما انتظار می کشی و سختی می کشی، چون عقل و منطق می گویند که در آخر به نتیجه دلخواه می رسی.
ولی انتظار چند ساله برای یک پسر که معلوم نیست کی شرایط ازدواج پیدا کند (روحی و مادی) و اصلاً کی دلش بخواهد که ازدواج کند و آن وقت که خواست اصلاً شخص شما رو بخواهد یا دختر دیگری، به نظر من اشتباه است!

[فرشته مهربان]

آنجلینای خوبم

برای اینکه آرامش داشته باشی

برای اینکه بتوانی روی خودت تمرکز کنی و به بازسازی شخصیتی خودت بپردازی

برای اینکه در آرامش به مهرات آموزی بپردازی و خودت را آماده شازی برای زندگی مشترکی سازنده و آرامش بخش

برای اینکه در درست موفق باشی

برای اینکه بدور از احساسات پیش بروی و در آینده تصمیم بگیری

برای اینکه شناختت درست و عقلانی باشه

در یک کلام برای آنکه به صلاح و سلامت خودت لطمه نزنی

از این ارتباط عاطفی بیرون بیا ، رابطه را قطع کن و بگو مادهامون که در جریان هستند ، بهتره به هم فرصت و زمان بدهیم تا آماده شویم ، اگر در این مدت زمان که طی شد هم شما هم من بعد از آمادگی همچنان خواهان هم بودیم رسماً اقدام می شود .

اتفاقاً با قطع این ارتباط معلوم خواهد شد که این علاقه چقدر عقلانی و چقدر احساسی است . نشنیده ای می گویند :

از دل برود هر آنچه از دیده رود

این مصرع شعر شاعر اشاره به رابطه های صرفاً احساسی و بدون ریشه عقلانی دارد . اگر از دیده رفتن شماها شد از دل رفتن بدانید که احساسات بوده و این احساسات بعد از ازدواج فروکش خواهد کرد و اول بینایی بر تفاوتهاست و شروع اختلافات و تصور از بین رفتن عشق و ..... .( اینها تجربه افراد متعدد است که ما شاهدش بوده و هستیم )

پس عاقلانه این است که با متانتی که در تو می بینم رابطه را قطع و در این فاصله به مواردی که گفتم بپردازی ، البته اضافه کنم که اطلاعاتت را در مورد تفاوتهای زن و مرد هم بالا ببر و در این زمینه مطالعه کن که برای زندگی مشترک بسیار لازم است .

می دانم که احساساتت به تو خواهد گفت آخه من نمیخوام از دل برود پیش بیاد ، و برای همین از قطع ارتباط می ترسی ، من به شما می گویم که دختر خوب همین احساسات موجب خیلی مشکلات است ، نترس و رابطه را قطع کن ، اگر علاقه عمیق باشه از بین نمیرود اگر از بین رفت خدا را شکر کن چون عمیق نبوده و داشتی گرفتار احساسات می شدی .

ضمناً صرف اطلاع داشتن مادرهای دو طرف رسمیت نیست و اتفاقاً تأکید ما بر این است که پدرها اطلاع داشته باشند و با هم صحبت کنند و پدر پسر از پدر دختر اجازه شناخت بخواهد ، البته این هم در زمانی که پسر شرایط ازدواج را پیدا کرده و مونده انتخاب و ازدواج ، نه چند سال قبل از آمادگی شرایط برای ازدواج . پس اطلاع داشتن مادرهایتان هم مجوز رابطه نیست و مادرها هم اشتباه می کنند که شما را به قطع ارتباط دعوت نمی کنند و اکنون هم زمان مجوز گرفتن از پدر برای ارتباط جهت شناخت نیست ، و وجود احساسات هم که مانع شناخت درست است .


موفق باشی


.

[anjelina 91]

سلام دوستان عزیزم.
فرشته مهربان عزیزم ممنون ک راهنمایی میکدید. همین طور شما آقای حامد.
من خیلی فر کردم بله حق با شماست شما درست میگویید. البته ببخشید ک دیر جواب دادم. نمیتونسم وارد تالار بشم. نمیدونم مشکل فنی بود یا ایراد از سیستم من. ب هر حال ببخشید.
فرشته مهربان عزیزم من علاوه بر گفته های شما و بقیه دوستان ک برای جدایی تا مهیا شدن شرایط ازدواج مصمم شدم برای محک زدن عشق ایشون هم ک شده میخوام جدا شم.
دوستان نازنینم فقط یک مشکل..............
ما ب دلیل همکلاسی بودن باز هم همدیگر رو مکررا میبینیم و ب اقتضای رشتمون با هم ارتباط در حد همکلاسی خواهیم داشت. این ایجاد مشکل نمیکنه؟
بهز هم از همگی تشکر میکنم.
ممنون میشم کمکم کنید باز.
قضیه رو مطرح میکنم شما رو هم در جریان میذارم.
جدایی سخته
تنهام نذارید

دوستان گلم من ظاهرا سیستمم ایراد داره. اگه سر نزدم یه وقت فک نکنین گذاشتم رفتما.
بهتون احتیاج دارم. باید روزای سختی رو بگذرونم.
تنهههههههههاااااااااااااا اام نذارید.

[چرا کسی کمکم نمیکنه؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟ ؟؟؟؟؟؟]

[فرشته مهربان]

عزیزم

با ایشون مثل هم کلاسی های دیگه باش ، اگر صمیمیت بیشتر خواست ، همون جواب رو بهش بده و بگو تا خواستگاری رسمی نشه ، صمیمیت رو نمی پذیری ، برای ایشان احترام و ارزش قائلی اما مثل بقیه باهاش رفتار می کنی .

محکم باش عزیزم ، این خیلی مهمه که بر حرفت پای بند بمونی . اینجوری ارزش و اعتبار و عزت نفست بسیار بالا خواهد رفت و خودت نیز احساس افتخار می کنی .


موفق باشی .

.

[anjelina 91]

سلام فرشته مهربان عزیز
تموم شد..................
آره با ایشونم عین بقیه همکلاسی ها خواهم بود.
کاش حالم خوب بود تا جزییات رو بنویسم ک راهنماییم کنید