من بايد چيكار كنم؟

[maryam591]

سلام
شايد موضوعي كه مطرح مي كنم خيلي تكراري باشه اما اگه اينجا هم نتونم حرف دلمو بزنم ديگه واقعا نمي دونم بايد ...
من دختري هستم 30 ساله كه در زمينه تحصيلي و كاري موفق به نظر ميرسم اما در مهمترين مساله زندگي ناموفق. من از معتبرترين دانشگاه مدرك فوق ليسانس دارم و در يك شركت معتبر كار مي كنم و ظاهر بدي هم ندارم. نه خيلي هم مذهبي و متحجرم و نه ... اما مجردم و تنها.
هميشه تو زندگي سعي كردم آدم خوبي باشم. سعي كردم به همه كمك كنم. حتي به خاطر نيمه گمشده اي كه فكر مي كردم زماني از راه ميرسه و درهاي خوشبختي رو به روم باز ميكنه حتي در شرايط سخت هميشه حجب و حيا رو رعايت كردم. اما الان كه 30 سالم شده و همچنان تنهاي تنهام به خودم ميگم نكنه من اشتباه زندگي كردم. دورو برم پر از آدمهايي شده كه متانت رو تو اين زمانه مسخره مي دونند و اتفاقا به زندگيشون كه نگاه مي كنم موفق هم بودن. من آدم متعصب و متحجري نيستم اما اگه بخوام هم نمي تونم مثل اونها باشم و زندگي كنم. به خاطر همين دچار گيجي شديد و دوگانگي شخصيت شدم.
بارها و بارها سعي كردم به خودم انرژي مثبت بدم و يا خودم رو يه جوري سرگرم كنم. اما بس كه امتحان كردم و نتيجه نداد ديگه حتي به انرژي مثبت هم شك دارم. ورزش مي كنم. كتابهاي روانشناسي و شاد بودن رو مي خونم. حتي كلاسهاي تجسم خلاق و ... رفتم اما همه كوتاه مدت تاثير داشتن و چيزي كه واقعا دارم مي بينم گذران عمرم و تنهايي كه هميشه با من بوده. اكثر دوستام كه ازدواج كردن. مهموني ها هم كه هميشه به كامم زهر ميشه. چون با اينكه سعي مي كنم بهم خوش بگذره اما نه تنها كسي نكات مثبت شخصيتي منو نمي بينه بلكه همه يه جورايي با كنايه و ... مي خوان بگن كه ترشيده شدم و با نداشتن شوهر هر قدر هم موفق باشم اما كامل نيستم...
دلم واسه پدرو مادرم هم ميسوزه. خيلي خسته ام، خيلي تنهام. آخه گناه من چيه ؟ بايد چيكار كنم ؟ بايد بيفتم دنبال پيدا كردن دوست پسر كه شايد بياد و منو بگيره؟ اگه اين كارا رو بلد نباشم بايد تا آخر عمر تنها بمونم و سركوفت بشنوم؟ من بايد چيكار كنم ؟....