اشتباه بزرگ

[miran92]

دوستان عزیز من با واقعیت زندگیم کنار آمده ام و الان مشکلی ندارم . یعنی هیچ مشکلی بین من و همسرم نیست و زندگی آرام و خوبی داریم . اما ...
الان دوباره مرا متهم به ناشکری می نمایید. ولی من مدتی است دچار حالات کسالت، رخوت، بی قراری و ... شده ام. در سرکار حوصله انجام هیچ کار جدی را ندارم و دوست دارم وقت گذرانی کنم آنهم با عذاب وجدان . حوصله ام سر می رود و کلافه میشوم. احساس بی هدفی و پوچی میکنم و این حس که کار مفیدی انجام نمیدهم ناراحتم می کند. حوصله ورزش کردن، کتاب خواندن و هیچ چیزی را ندارم و مانند همسرم کارم شده تماشای تلویریون. احساس میکنم این حالات احمقانه شاید ربطی به همسرم دارد. مانند او حس راحت طلبی پیدا کرده ام . برای مبارزه با این حالات چند روز یکبار هدفی برای خودم قرار میدهم ، اما دو سه روز که میگذرد حوصله آن هدف را هم ندارم. فکر نمیکنم افسرده شده باشم ولی به شدت تنبل شده ام . از سرگرمی خوشم میاید اما از کار جدی خوشم نمیاید. کلا احساس آرامش ندارم و بسیار بی قرارم.

[نازنین غ]

افسون جان بعد این همه تلاش و کوشش می خوای خسته نباشی؟؟؟ مگه چقدر توان داری؟؟؟ شرایط 10 روز گذشته من رو داری. تقریبا یک هفته ای سر کار نرفتم و تو خانه فقط یا خواب بودم یا با دوستان در حال گردش. یک هفته از روال عادی خارج شدم. انرژیم بیشتر شد. دوباره برگشتم به کار. طبیعیه. انسان هایی مثل ما همیشه سخت کوش و در حال تلاش همین طور خواهند شد.
کمی به خودت استراحت بده عزیزم...

[الناز م]

منم زندگیم یکنواخت و کسله جدا از مواقعی که واقعا ترسناک می شه! روزها یا تلویزیون تماشا می کنم یا تو نت چرخ می زنم یا مجله مد ورق می زنم مسخره س من عاشق ریاضی ام ولی شوهرم منو ممنوع المطالعه کرده اگه می تونستم از دستش فرار می کردم می رفتم آفریقا! ولی یه راه دارم برای وقتایی که فقط کسل می شم. می رقصم! خودمو می زنم به بی خیالی آهنگ می ذارم با صدای بلند و اونقدر می رقصم که پاهام درد بگیره واقعا معجزه می کنه قبل از ازدواجم وقتی فشار درس زیاد می شد همین کارو می کردم فقط الان محدودیت زمانی ندارم هرچی دلم بخواد تا جایی که توان داشته باشم گاهی هم برای شوهرم می رقصم روی اونم اثر معجزه آسایی داره البته اگه جای شما بودم و آزادی داشتم یه جا می رفتم فقط می دویدم ولی چون می گید حوصله ورزش ندارید این کار خیلی لذت بخشه هم آدمو از غصه هاش دور می کنه هم من تا حالا به جرئت می گم سی تا راه حل عملی پیدا کردم برای رفع مشکلم که البته هیچ کدوم جواب ندادن و حتی بعضی ها اوضاعمو خراب تر کرد ولی واقعا بیست تاشو بعد از رقص پیدا کردم اون ده تای دیگرو هم دیگران بهم پیشنهاد دادن فکر کنم مال خودم محسوب نشه! مثل ریاضی فکرو باز می کنه امتحان کنید اگه بتونید یه مهمونی هم برید که دیگه خوش به حالتون!! من فعلا یواشکی مرخصی گرفتم شوهرم فکر میکنه انصراف دادم شدیدا دنبال راه حلم از کسی توقع دکتری ندارم ولی اگه یه دکتر پیدا می کردم بهش می چسبیدم تا مشکلم حل بشه! اگه جای شما بودم یه روز (تنها) می رفتم خارج از شهر از خوشحالی جیغ می کشیدم البته شهربازی هم جای مناسبیه. شاید فکر کنید بچه م ولی اگه فقط یه روز جای من بودید...

[ash_a700]

دوستان عزیز من با واقعیت زندگیم کنار آمده ام و الان مشکلی ندارم . یعنی هیچ مشکلی بین من و همسرم نیست و زندگی آرام و خوبی داریم .

خبر خوشحال كننده ايست

ولی من مدتی است دچار حالات کسالت، رخوت، بی قراری و ... شده ام. در سرکار حوصله انجام هیچ کار جدی را ندارم و دوست دارم وقت گذرانی کنم آنهم با عذاب وجدان . حوصله ام سر می رود و کلافه میشوم. احساس بی هدفی و پوچی میکنم و این حس که کار مفیدی انجام نمیدهم ناراحتم می کند. حوصله ورزش کردن، کتاب خواندن و هیچ چیزی را ندارم و مانند همسرم کارم شده تماشای تلویریون. احساس میکنم این حالات احمقانه شاید ربطی به همسرم دارد. مانند او حس راحت طلبی پیدا کرده ام . برای مبارزه با این حالات چند روز یکبار هدفی برای خودم قرار میدهم ، اما دو سه روز که میگذرد حوصله آن هدف را هم ندارم. فکر نمیکنم افسرده شده باشم ولی به شدت تنبل شده ام . از سرگرمی خوشم میاید اما از کار جدی خوشم نمیاید. کلا احساس آرامش ندارم و بسیار بی قرارم.

فكر نمي كنيد نياز داريد پيش يك مشاور برويد؟

منم زندگیم یکنواخت و کسله جدا از مواقعی که واقعا ترسناک می شه! روزها یا تلویزیون تماشا می کنم یا تو نت چرخ می زنم یا مجله مد ورق می زنم مسخره س من عاشق ریاضی ام ولی شوهرم منو ممنوع المطالعه کرده اگه می تونستم از دستش فرار می کردم می رفتم آفریقا! ولی یه راه دارم برای وقتایی که فقط کسل می شم. می رقصم! خودمو می زنم به بی خیالی آهنگ می ذارم با صدای بلند و اونقدر می رقصم که پاهام درد بگیره واقعا معجزه می کنه قبل از ازدواجم وقتی فشار درس زیاد می شد همین کارو می کردم فقط الان محدودیت زمانی ندارم هرچی دلم بخواد تا جایی که توان داشته باشم گاهی هم برای شوهرم می رقصم روی اونم اثر معجزه آسایی داره البته اگه جای شما بودم و آزادی داشتم یه جا می رفتم فقط می دویدم ولی چون می گید حوصله ورزش ندارید این کار خیلی لذت بخشه هم آدمو از غصه هاش دور می کنه هم من تا حالا به جرئت می گم سی تا راه حل عملی پیدا کردم برای رفع مشکلم که البته هیچ کدوم جواب ندادن و حتی بعضی ها اوضاعمو خراب تر کرد ولی واقعا بیست تاشو بعد از رقص پیدا کردم اون ده تای دیگرو هم دیگران بهم پیشنهاد دادن فکر کنم مال خودم محسوب نشه! مثل ریاضی فکرو باز می کنه امتحان کنید اگه بتونید یه مهمونی هم برید که دیگه خوش به حالتون!! من فعلا یواشکی مرخصی گرفتم شوهرم فکر میکنه انصراف دادم شدیدا دنبال راه حلم از کسی توقع دکتری ندارم ولی اگه یه دکتر پیدا می کردم بهش می چسبیدم تا مشکلم حل بشه! اگه جای شما بودم یه روز (تنها) می رفتم خارج از شهر از خوشحالی جیغ می کشیدم البته شهربازی هم جای مناسبیه. شاید فکر کنید بچه م ولی اگه فقط یه روز جای من بودید...

شما رو تحسين مي كنم
چرا اشكال داشته باشه؟همين كه مي دونيد از چه راهي مي تونيد مشكلات رو براي خودتون سبك كنيد جاي بس شگفتيست!
يه بار يه استادي ميگفت اگز از كنار يه پارك محله اي رد شديد ديديد يه پيرمرد داره بستني مي خوره و سرسره بازي مي كنه بهش نخنديد ،سعي كنيد فردا كه پير شديد از اين ياد بگيريد كه چطوري دلشو جوون نگه ميداره و با مشكلات بازي ميكنه!:P

[miran92]

دلم گرفته . آسمون دلم بدجوری ابری است . خیلی دوست دارم با کسی حرف بزنم . درست است که همسرم مرد خوب و مهربونی است ، اما با هم زن و شوهر هستیم و آن احساس صمیمیت و یکدلی که در دوستان وجود دارد در بین ما نیست. من با همسرم احساس دوستی نمیکنم چون اصلا نمیتوان با او درد دل کنم و حرف بزنم . ما با هم فرق داریم . وقتی دلم میگیره و خسته ام ، با او که حرف میزنم بیشتر دلم میگیرد.
خسته ام خیلی زیاد . از خودم بیشتر از همه خسته ام.

[ویونا]

افسون عزیز اینروزها که هوای بهاری با براون و برف همراهه دل همه مون گرفته زیاد غصه نخور درسته میگی با شوهرت فرق دارید اما بالاخره یه راهی برای صمیمیت بیشتر هست.منم با شوهرم و خانواده اش خیلی فرق دارم تاپیکمو بخون و ناشکری نکن منتها من سعی میکنم صمیمیتم را با شوهرم بیشتر کنم البته اگه بذارند

[mostafun]

نمي دونم هدف از اين بحث داغ، درد دل كردن هست يا پيدا كردن راه حل؟
مشكل افسون كاملا قابل دركه. وقتي با همسرت دل و ذهن مشترك نداري واقعا زندگي سخت ميشه. مضافا اينكه از نظر هوش (منظورم سرعت و صحت در تصميم گيري هست) هم خيلي متفاوت باشيد. وقتي بايد براي چيزاي بديهي توضيح بدي يا اينكه از انجام ندادن عكس العملهاي طبيعي تعجب مي كني، يه اندوهي، يه حسي توي قلبت چنگ مي زنه (و شايد به خودت بگي چرا من..؟)
بايد به افسون حق داد. شايد اگه همسرش با همين قيافه اي كه الان داره، يه خورده "با هوش تر" بود، اون الان مشكلي نداشت و حتي به زندگي جمعي علاقه مند تر هم مي شد.
هر چند كه خيلي از سرزنشهاي دوستان نسبت به افسون وارده، اما الان ديگه موقع سرزنش كردن نيست. بهتره راه حلها را چك كنيم:
1. افسون سطح هوش خودش رو تا حدي پايين تر از همسرش تنزل بده (احتمالا به سادگي ممكن نيست!!!)
2. افسون سعي كنه شوهرش رو از نظر فكري ارتقاء بده (زمان بر و احتمالا ممكن)
3. افسون توي اين زندگي به قول معروف بسوزه و بسازه (پيشنهاد بيشتر اعضا)
4. جدايي افسون و شوهرش (راه حلي كه اجتناب از اون توصيه شده)
5. راه حل هاي ديگري براي ادامه زندگي مشترك پيدا بشه .... البته نمي دونم افسون خانم نظرشون راجع به بچه چيه؟ يا اينكه با اين حجم كاري كه دارن اصلا مي تونن بچه دار بشن يا نه؟ اما فكر كنم با اومدن يك كوچولو توي زندگيشون، بتونن علاوه بر تربيت كردن يه بچه باهوش، از تنهايي و بي حوصلگي هم در بيان!!!

[درخت سبز]

افسون خانم سلام
دوست عزيز تا حالا به اين فكر كردي كه همسرت چه وجوه انساني خوبي داره صبر آرامش كه در فرهنگ ذهني شما معني مي شه تنبلي غيرفعال بودن.
شما علاوه بر اينكه مي تونيد با زندگي كنار بيايد و ادامش بديد ميتونيد اون رو تبديل كنيد به بهترين زندگي كه مي تونستيد داشته باشيد.
نمي دونم چرا ما آدمها ياد گرفتيم سطح عقل و شعور همديگر رو با مدرك محك بزنيم.
به نظر من هر ادمي فارغ از تحصيلات و شغل و ... براي خودشيه دنياست هر كسي براي خودش يه كتاب قانون داره هركسي براي خودش شخصيت داره .
قبول دارم كه زنان موفق در جامعه ما با چه احساس لذت بخشي روبرو هستند و تصور مي كنند با ازدواج بايد اوج بيشتري بگيرند اما فراموشمان نشود گاهي در سادگي و رهايي معني هايي يافت مي شود كه در اوج كار ومشغله نمي توان يافت
در كل منظورم اينه كه زندگيت رو با افسوس و حسرت ادامه نده باور كن كه اوهم چيزهاي خوبي براي دادن به تو دارد .
خودت و همسرت را جدا از تحصيلات و شغل و فقط در بوته معنويات به تماشا بنشين.
او را بالا ببر و بگذار اوهم در آن چيز هايي كه دارد تو را بالا ببرد.
در ضمن اينكه فقط به خاطر غمي كه از ازدواج برادرانت داشتي ازدواج كردي خيلي سطحي است به احساست عميق تر خودت هنگامي كه با اختيار در محضر حق او را به عنوان همسر پذيرفتي بيانديش.
به دنبال كارهاي مورد علاقه مشتركتان بگرد(عكاسي از طبيعت كوهنوردي و ...)كمكش كن تا احساساتش بروز يابند .شما تازه يكسال است كه ازدواج كرده ايد به هم فرصت دهيد تا بيشتر همديگر را بشناسيد.هيچ مردي بي نياز از تعريف و تمجيد همسرش نيست به او احساس قدرتمندي دهيد تا واقعا قدرتمند شود.
همسراني كه شبيه خود ما باشند همسران ايده آلي نيستند.گاهي تفاوت ها بيش از هر چيز نزديكي و جاذبه مي آورد.
به هر حال اميدوارم كه به نقطه اي برسي كه با شك و ترديد به گذشته ات و انتخابت نيانديشي.

[سپیده ی عشق]

گهگداری مسا فرت و زندگی بدون قانون می تونه تنوع خوی در زندگیمون باشه. امتحان کن

[del]

به نظر من هم از ویژگی های مثبت همسرت حتی اگه کوچیک و سطحی بود براش بگو، حتی اگه یه کم غیر طبیعی و مصنوعی بشه. به این فکر کن که چه کارهایی رو می تونید با هم انجامش بدید. درسته بعضی ها خیلی راحت با هم صمیمی میشن و به قولی اخت میگیرن و حرف دل همدیگه رو خیلی راحت می فهمن اما بعضی آدم ها هم وقتی میبره که با هم صمیمی بشن خصوصا با دید و فکر و عقایدی که شما نسبت به همسرتون و زندگیتون داشتید یه کم زمان لازمه که احساس صمیمیت با همسرتون داشته باشید، پس خیلی عجله نکنید و سعی کنید آروم آروم پیش برید. به کارهای ساده که می تونید با همسرتون انجام بدید فکر کنید! مثله: آب بازی، ظرف شستن با هم، همدیگرو قلقلک بدید، تو پارک با همدیگه بستنی قیفی بخورید و روی تاب بشینید، توی کوه دنبال همدیگه بدوییدو ... . شاید به نظرتون این رفتارها یه کم بچه گانه به نظر برسه اما می خواستم بگم هر کاری که می تونه باعث بشه شما با همدیگه بخندید می تونه کمک کنه که صمیمیت بین شما و همسرتون بیشتر بشه!
می دونم سخته! اما شما می تونید شروع کنید و از همسرتون هم تقاضا کنید تا کم کم توی زندگی و روابطتون احساس یکرنگی و صمیمیت بکنید. به خودتون و به همسرتون فرصت بدید!