اشتباه بزرگ

[mahtab-27]

سلام افسون عزیزم من فکر می کنم. با این وجود شما هنوزم خیلی خوشبختید. منم شرایطم تا حدودی مثل شماست با این تفاوت که ازدواج نکردم و با وجود اینکه پسرای زیادی دوروبرم بودن دوست پسر نداشتم. می دونید تنهای تنهام.و اگه یکی بخاطر خودم و برای ازدواج می خواستم با جوون و دل ازدواج می کردم و همیشه به خودم می گم «به امید خدا اگه یه روزی ازدواج کردی یادت باشه تو این روزهای تنهایی چقدر منتظرش بودی»
خواهش می کنم. تو این شرایط فقط صبر کنید و با آرامش و کم کم خواسته های منطقی تونو مطرح کنید. با زبون خوش شما می تونید به هدفتون برسید.(سعی کنید بدون اینکه از غرور و شخصیتش کم بشه درخواستاتونو مطرح کنید. آخه فکر می کنم مرد همه چیش شخصیتش که اگه خورد شد دیگه هیچ کاری نمی شه کرد...)
در ضمن تا حالا که اشتباه نکردی از این به بعدم نکن. بدترین گزینه طلاق و مطمئنا پشیمونی میاره ...
واسه اینکه بدونی چقدر خوشبختیی یه سری به تالارهای دیگه بزن و مشکلات بزرگ تر دیگران رو بخوون اون موقع به خوشبختیت پی می بری و خیلی خدارو شکر می کنی
در پناه خود خدای مهربون باشید.

[miran92]

یک هفته است که دلم خیلی گرفته است . از صبح با سختی از خواب بیدار شدم و اومدم سرکار احساس غم آلودی دارم . یک بغض عجیب گلوم را گرفته است. جالب همسرم که چندین سال است برای دیگران کار میکرد حالا به بهانه اینکه میخواهد برای خودش کاری راه بیاندازد خانه نشین شده است و وقتی اعتراض میکنم میگوید که تو از اقتصاد چیزی نمیفهمی . حالا که من او را اینگونه پذیرفته بودم او تغییر کرده است . احساس خوبی ندارم . غم عجیبی به دلم چنگ میزنه.

[شادزی]

محکم باش خانمی
شاید خدا می خواد با این کارش جواب اون ناشکریهاتو بده تا قدر اون موقع شوهرت رو بدونی. ولی با این حال نمی خواد خیلی خودت رو ناراحت کنی. بهش فرصت بده شاید واقعا یه فکر خوبی داره.اصلا برو پیشش بگو هر کاری هست که فکر می کنی خوب بیا دوتایی با هم انجام بدیم. تشویقش کن تا بهت بگه چی تو سر داره.با دلگیری و بغض کردن هیچی درست نمی شه.سعی کن با شوهرت دوست باشی. من احتمال می دم می خواد دست به کاری بزنه که بیشتر از شما درآمد داشته باشه تا از شما کم نیاره . شاید متوجه شده به خاطر چی می خواستی طلاق بگیری و می خواد خودی نشون بده.

[lale1360]

افسون گلم سلام.من از اول که مشکلت رو مطرح کردی میخوندمش.شاید چون شباهتهایی با مشکل خودم داشت ؛ و همچنین همه هردوی ما رو به ناشکری متهم میکردند و ...
امیدوار بودم که تو مشکلت حل شده ولی امروز دیدم که ....
نمی دونم چی بگم ،فقط سعی کن با افسردگی به خودت اسیب نزنی.تو از معدود دخترهای این تالاری که به شیوه ی خاله زنکی(ببخشید عبارت بهتری پیدا نکردم) به قضایا نگاه نمیکنی،امیدوارم بهترین راه حل رو پیدا کنی

[fatima-v]

فقط اجازه نده به مفت خوری عادت کنه و احساس کنه اگر سرکار هم نره هیچ مشکلی برای زندگیتون پیش نمیاد و اینکه بهش ثابت کن بار زندگی روی شانه اونه و اون مسئوله گذران زندگیه پیشنهاد خوبیه که با خرید یک چیز مهم قسط سنگینی برای خودت درست کنی باز هم توصیه میکنم تا زوده جلوی این مشکل رو بگیر که به مصیبته من مبتلا نشی چون من الان نه راه پس دارم نه پیش

[hemayat]

سلام

من آدمیم که تنها زندگی کردن رو خیلی دوست دارم و برای همین زیر بار ازدواج نمی رفتم . دوست داشتم تنها زندگی کنم اما همیشه خانواده ام مخالف بودند و هم فکر میکردم یک دختر توجیهی برای تنها زندگی کردن نداره . وقتی برادرم ازدواج کرد این فکر به سرم زد که برای جدا شدن از خانواده تنها راه ممکن ازدواج و بعد طلاق هست .

با این قسمت از صحبتت به شدت همدردی می کنم. و با قاطعیت می گم که مثل تو زیاد هست. یکیش خود من، اگه برای من هم فرصت تنها زندگی کردن بود، هرگز شوهر نمی کردم. من خانه و تمامی اثاث منزلم را خودم تهیه کردم و آرزویم این بود که مستقل در آن زندگی کنم. اما به دلیل مخالفت خانواده ام تن به ازدواج دادم!
دوست و همکار من، او هم بعد از ازدواج برادر کوچکترش با دلیل مشابه از ایران رفت و الان خارج از ایران یک زندگی مستقل دارد!
اما چرا خانواده های ما با زندگی مستقل دخترانشان مخالفت می کنند؟
جواب ریشه در بافتهای عقاید سنتی حاکم بر جامعه ما دارد. اما این وظیفه ماست که کمر همت بر اصلاح آن ببندیم و مسلما رسیدن به آن، کار یک روز و یک شب نیست. شاید می بایست یک نسل خود را قربانی کند تا نسل آینده نتیجه اش را احساس کند. چراکه اگر تلاش ایثارگرانه مادران و دختران نسل قبل از ما نبود، من و شما امروز شاید حتی فرصت تحصیل را هم نداشتیم!

اما در رابطه با زندگی حال شما، افسون عزیز
اول بگویم که من هم لیسانس دانشگاه آزاد دارم و چندان هم خوش قیافه نیستم، اگر ما رو قاطی آدما قبول دارین یه چند جمله ای عرض کنم خدمتتون!
اول، موندم شوهر شما چطور حاضر شد که زن از دانشگاه شریف بگیره!! آخه ما دانشگاه آزادیها اصلا شریفیها را قبول نداریم. چون می گیم اونا همون بچه مدرسه بودند که نه بخاطر هوششون، بلکه بخاطر و تارک دنیا شدنشون رفتن شریف و از روابط بین آدما چیزی نمی دونن!
دوم، شما می گین اهل خاله زنک بازی نیستین! پس اینکه می گین اگه دوستام شوهرمو ببینن خجالت می کشم، اسمش چیه؟!:P
سوم، راستی چرا دوست پسرتون نیومد خواستگاریتون؟
چهارم، اگه شما به شوهرتون بین دیگران افتخار کنید و محکم کنارش راه برید، مطمئن باشید که دیگران هم اونو و هم انتخاب شما رو با تحسین نگاه می کنن.
پنجم، در مورد تغییر رفتار اخیر شوهرتون یکم تیزبین تر باشین و سعی کنید علت رو پیدا کنین، افراط و تفریط نکنید، با شوهرتون دوست باشین

در آخر ببخشید که خیلی بالای منبر رفتم، یکی نیست بگه تو اگه بلدی برو زندگی خودت رو درست کن

[hajifirooz]

خدا را شکر و بلکنی صدهزار مرتبه بیش از پیش شکر که مجردیم. واقعا که! به قول پدربزرگ خدا بیامرزم ( خدا رفتگونتونو بیامرزه) می فرمود -و این فرمایشتات اوشونو باس با آب طلا روی سردر دروازه های شهر بنویسن- که : اگه مرد واقعی پیدا کردی معطل نکن، فی الفور مخشو بزن. البته اون بزرگوار بعد از ویرگول از اصطلاح " بکشش رو خودت" استفاده میکرد که بگمونم کنایه از اینکه "زود تصاحبش کن" یا " مخشو بزن" باشه. منم که نوه اونم میگوئم که به هکذاست زن واقعی! خدا از همه اش قسمت همه کنه.
مخلص عوام: حاجی فیروزی برای تمام فصول

[hajifirooz]

فقط اجازه نده به مفت خوری عادت کنه و احساس کنه اگر سرکار هم نره هیچ مشکلی برای زندگیتون پیش نمیاد و اینکه بهش ثابت کن بار زندگی روی شانه اونه و اون مسئوله گذران زندگیه پیشنهاد خوبیه که با خرید یک چیز مهم قسط سنگینی برای خودت درست کنی باز هم توصیه میکنم تا زوده جلوی این مشکل رو بگیر که به مصیبته من مبتلا نشی چون من الان نه راه پس دارم نه پیش

بگمونم دوای درد مفتخوری خیلی وقته اختراع شده وا!

[digitalman]

با این قسمت از صحبتت به شدت همدردی می کنم. و با قاطعیت می گم که مثل تو زیاد هست. یکیش خود من، اگه برای من هم فرصت تنها زندگی کردن بود، هرگز شوهر نمی کردم. من خانه و تمامی اثاث منزلم را خودم تهیه کردم و آرزویم این بود که مستقل در آن زندگی کنم. اما به دلیل مخالفت خانواده ام تن به ازدواج دادم!

موقع ازدواج به همسرتون گفتید که قصد ازدواج ندارید . فکر نمیکنید در حق اون ظلم کردید ؟

شما زندگی را با عدم صداقت آغاز کرده اید و نتیجه اش شده این ( تاپیکهای شما ) :

چطور ارتباط با همسرم التیام بخشیده شه؟

نمی تونم شوهرم رو ببخشم ... ( 1 2 3 )

آیا باید جدا بشوم؟! ( 1 2 3 )

http://www.hamdardi.net/search.php?action=results&sid=227735cf844c40652f40 a9af109c551c

[hemayat]

digitalman گرامی
با توجه به اینکه اینجا تاپیک خانم afsoon520 است و من حق ندارم در مورد مشکل خودم صحبت کنم، یک نکته را خیلی گذرا به اطلاعتان می رسانم و اگر نیاز به بحث دیدید، خواهشا در تاپیک خود من، عنایت بفرمایید که باعث نشوم حقی از کسی تضییع شود.
ممنونم

اگه برای من هم فرصت تنها زندگی کردن بود، هرگز شوهر نمی کردم.

چون فرصتش نبود، تصمیم به ازدواج گرفتم. یعنی چون گزینه اول (زندگی مجردی مستقل) امکانش نبود، ابتدا گزینه دوم (ازدواج) را انتخاب کردم و بعد با توجه به معیارهایم به همسرم بله گفتم.