تو چگونه دیگران رو شارژ می کنی؟

[baby]

سلام ستاره

زندگی دو رو داره ،
یه روی زندگی به کام آدمه ... همه چی وفق مراده و هیچ مشکلی وجود نداره ، تو این جور مواقع با خوشروئی ، یه تبسم ، و برخورد خوب و... هر کس که با من برخورد و ارتباط داشته باشه روحیه می گیره ، حتی بیان میکنن که ازتاثیر مثبت اخلاقت انرژی مثبت می گیریم. و از بودن در کنار شما احساس آرامش می کنیم.


اما یه روی دیگه زندگی ، مشکلات مختلفیه که به آدم رو میاره ، گاهی حجم مشکلات انقدر زیاد میشه که توان تفکر صحیح و چاره جوئی رو از آدم میگیره (مثل یه باتلاق) اونائی که بیرون گود وایسادن میگن خیلی راحته بیا بیرون و.....راهنمائی ومشاوره میدن ....اما اونی که داره با مشکل کلنجار میره میگه که بقیه منو درک نمی کنن.
می خوام بگم اینکه یه فردی بتونه با داشتن کلی مشکل و گرفتاری و بدبختی (مادری که بچ اش رو از دست داده ، فرزندی که با پدر ومادرش قطع ارتباط کرده ، اونی که معتاد شده، اونی که طلاق گرفته ،و....) بقیه رو شارژ کنه شق القمر کرده.

خب حالا تو این روی سکه من سعی می کنم شکر خدا رو بجا بیارم، راضی باشم به قضای الهی ، خدای نکرده کفر نگم ، بی تابی نکنم ، توی گرفتاری آرامشم رو حفظ کنم ، به زمونه بد وبیراه نگم و.... همین ها باعث میشه اونهائی که درگیر این گرفتاری هم باشن (مثلا زن و بچه ) لا اقل توان برخورد با مشکل رو داشته باشن و احساس آرامش و سبکی کنن.

حالا وقتی که مثلا برا همسرم یه اتفاق ناگواری افتاده (مثلا پدرش فوت کرده) - اون روی سکه زندگی- سعی می کنم غمخوارش باشم ، بیشتر حمایتش کنم ، بیشتر بهش محبت و احترام کنم ، اجازه بدم تا سرشو بذاره رو شونه ام و هر چی دوس داره گریه کنه و خودشو خالی کنه ، با هاش همدردی کنم وتسلای خاطرش باشم .

کلا برام سخته وقتی که خودم دشارژم الکی بخندم و سایرین رو شارژ کنم. اما اغلب مواقع سعی می کنم گشاده رو باشم و چهره ام اونوئی رو که تو دلمه رو نشون نده و غمهام رو برا خودم نگه میدارم.