من از تالار می روم ؛ خداحافظی های اعضایی كه از تالار می روند

[بی دل]

یه روزی هممون با مشکلی که داریم میایم و با این تالار و اعضا خوبش آشنا میشیم بعد وقتی مشکلات بقیه رو میبینیم ، و میفهمیم که ما تنها نیستیم هم سبک میشیم هم یاد میگیریم که چطور با مشکلمون مقابه کنیم یا باهاش کنار بیایم . و بقیه هم راهکارهاشونو میدن. اما چی میشه بعضا اعضا بعد از مدتی به این نتیجه میرسن که دیگه اینجا نمیتونه دردی ازشون دواکنه و حتی ابا دارن از اینکه مشکلشونو مطرح کنن. نمیگم قراره همه مشکلات اینجا حل شه ولی این شکل رفتنها یه خورده آدمو به فکر میبره که ای دل غافل بازم یکی رو نا امید کردیم یا رنجوندیم و ...البته من خودمم قرار نیست برای همیشه اینجا بمونم و قطعا تا زمانی اینجا خواهم موند که این تالار حد اقل بدون آسیب سرگرمم کنه و با گفتن بعضی حرفها حتی سربسته تخلیه بشم. اما وقتی یه نفر این شکلی خداحافظی میکنه آدم دلش میگیره. چون یه جوریه درست مثل قهر کردن و دل بریدن و...
چه میشه کرد!
به هر حال آقای کامران اگه تصمیم نهاییتون اینه که با مشکلتون از اینجا برین، براتون بهترین آرزوها رو دارم گرچه دلم میخواست حد اقل میتونستیم سنگ صبوری برای شنیدن صحبتهاتون باشیم
دست حق به همراهتون