سلام.
یک لحظه به گذشته برگشتم؛ اینطوری بود]*----]×*-/-.+-0-->«؟!؟ِ
نه ,نمیخوام به گذشته فکر کنم؛اصلا" نمیخوام اسمش رو بیارم؛ خیلی تاریک بود؛خیلی؛چه ها که من از دست این نامردمان نکشیدم؛و چه بلاهای که بر سر خود نیاوردم.
بذارید با همون گرد و غبارش بمونه؛نمیخوام زنده بشن؛
اما الان دیگه تغییر کردم؛اینطوری شدم:؟؟؟--------!!؟؟؟»»:»؟؟؟!
گذشته از شوخی ،از لطف همه شما سپاس گذارم؛ اسم نمیارم؛همه شما مثل خواهر و برادر من هستید؛.دوستتون دارم,اگر عشق به شما و ارادت به مدیر همدردی نبود خیلی وقت پیش میخواستم برم.
اوایل که اومدم تالار از یه مشکل خیلی رنج میکشیدم؛به خودم جرأت دادم و نوشتم؛اما هیچکس جواب نداد که نداد.اینجا چرا اینجوریه ؛؟ چرا بی اهمیتن,چرا اینها فقط با هم دوستن؛این همه گل و بلبل،نثار هم میکنن؛خب من هم فقط راهنمایی خواستم,ای خدا باید باز با این درد بسوزم؛.....
گزارشی ارسال نمودم که ,مرگ من به دادم برسید؛ بعد چند روز،اومدم تالار ؛اولش دو تا چشم داشتم؛همین که تاپیک خودم رو باز کردم 4تا شد؛مدیر همدردی ؛برای من پیام گذاشته بود؛
آقای سنگتراشان ,یادته؛؟
یه لینک برام گذاشته بود تو دل خودش هم نوشته بود؛بچه خوبی باش و پشت سر ما بد نگو, من هم کار و زندگی دارم باید به اونها برسم ,دیروز فلانی هم قهر کرد و رفت خیلی دست تنها شدم؛
خوندم,اما ..؟بد نبود؛
یه مدت گذشت ؛گفتم من کیم,با خودم گفتم:چرا این اونطوریه؛چرا ؟یکی اومد گفت لطفا" گوسفند نباشید؛ چی میگی؟درست حرف بزن؛من اشرف مخلوقاتم؛ گفت بیا ؛بخون؛برو,فکر کن؛ تنهایی بکش؛سختی بکش،شب بیداری ,وووو ؛بعد یه مدت دستم رو بالا اوردم و با ابروهای درهم و ورهم سرم رو خاروندم, گفتم راست میگه،!؟؟؟
از اونجا بود که گفتم باید خودم رو پیدا کنم؛ من تا خودم نباشم هیچم ,هیچ,
گفتم باید بالابرم؛پس پشت سرت رو نگاه نکن.آخه گذشته ای که پر از بدبختی و ندونم کاری بوده به چه دردی میخوره که من بیام و هی تکرارش کنم؛؟ نه خدایی؛تمام و کمال بد نبود؛ 10سال واسه خودم پل ساختم یعنی کل 10سال مشغول ساختن یه پل بودم؛ خراب شد؛خرابش کردن؛خرابش کردم. .....خودت رو جای من بذار،خواستم خرابه رو آباد کنم ؛نذاشتن؛من هم تنهای که زورم نمیرسه!
گفتم پاشو مثل یه مرد محکم باش؛
آخ؛یاده 5سال پیش اوفتادم؛نامرد ؛الکی الکی گیر داد؛ (سانسور) همه به یه چشم دیگه به من نگاه میکردن, چقدر درد کشیدم تا اون ذهنیت غلط رو پاک کنم از ذهن این مردمی که بعضی هاشون از پایه بد ذات تشریف دارن.
موفق شدم؛من پیروز شدم,ذهن همه خوب شد؟نه یه سری خوب شدن,یه سری که خوب بودن خوبتر شدن؛یه سری که درجا میزنند؛اونهام خوب شدن؛ چطوری؟ آخه من خودم خوبم ؛
چه نیازی دارم به شنیدن از دهان بقال سرکوچه؟ راستی میدونستین همه خوبن,منتها بد هستن؟!
خب ,چرا ساکت شدم, چرا به نوشته های خودم ذل زدم؛ آره دیگه ,چون
همیشه قصه صدا تمومه با حرف سکوت.
هر چی بیشتر دور این حرفها که اسمش مشکلات هست بچرخم, بیشتر سرگیجه میگیرم؛اما گاهی اوقات هم تو همین گذشته ها خودی از خودم رو پیدا کردم؛
یه بار خواستم اوج بگیریم؛خیلی تندو تیز؛رفتم و رفتم و رفتم؛اما کم آوردم؛چرا ؟مقصر من نیستم؛اون خودش گفته هر کسی حد و توانی داره؛پس یاد گرفتم همونی که هستم باشم .
و جای خودم نه جای صابر و یا آرمان ...
راستی ,یادتون باشه؛ما مسافریم؛اینجا چیزی یادتون نره ؛
قربان همه همسفران همدردی
___________________________________________
داستان قشنگی بود؛حالا ببینم دوستام چه نمره ای به من میدن.
یه چیز دیگه, یه وقت فکر نکنید که من تو مشکلات غرق شدم؛یا دارم میشم؛نه ,چون دارم از بالا به اونها نگاه میکنم.....
آقای مدیر راست میگه؛گاهی اوقات همه اطافیان فکر میکنن؛تو هیچ مشکلی نداری،مثل همین دیشب؛....شما که نبودین؛ببین هر کدوم از دوستام مثل یه بمب شده بودن،
اما واقعا" کی از دل کی خبر داره؛مگه آدم فقط باید با ظاهرش داد بزنه من مشکل دارم؛
وقتی مادرم با حس دلسوزی و علاقه؛به من نگاه میکنه ؛ازم میپرسه ،چیه؟ میگم هیچی خستم؛خسته شدم؛ اون هم فکر میکنه که خستگی من یا به خاطر اینه که زیاد پشت این کامپیوتر میشینم یا اینکه دیشب رو نخوابیدم؛ویا...
اما نمیدونه که من خسته ام از راه درازی که گذشت؛و وحشت آلوده ام ز راه در پیش؛
اینجا رو اگه ادامه بدم و بگم که چرا من طرز فکرم اینطوریه و مادرم یه طور دیگه؛بر میگرده به تاپیک آیا همه چیز انقدر جدی هست؛.
یه سوال
من یه مشکل دارم کی میتونه به من جواب بده؟
مشکل اینه که من نمیتونم نسبت به اطرافیانم بی تفاوت باشم؛حالا هر کی میخواد باشه!
وقتی رنج اون رو میبینم ؛من هم شریکش میشم؛چیکار کنم؟
پاسخ با نقل قول
نوشته اصلی توسط keyvan
علاقه مندی ها (Bookmarks)