یکی قصه ای راجع به خلخال و زن یهودی و اینا می گفت. ایضا قصه ای راجع به عمر و کمک علی علیه السلام به اون.
گویا خوب مطلب رو نگرفته، قضیه خلخال، فرمایش حضرت علی هست در مملکت اسلامی آن زمان که پیوسته بوده و یک حکومت واحد داشته. نا الان که هر کشوری یک حکومت داره برای خودش. یعنی اگر توی مملکتت خلخال از پای یه زن یهودی باز شد، .حالا این رو برای یه زن یهودی گفته، برو فکر کن ببین اگه توی مملکتت بچه ها شیعه ها رو سربه نیست کردن، اونوقت باید چکار کنی.
اگر کمی نسبت به همین علی اعلی بخونی و شناختت رو بالا ببری، احتمالا می فهمی که امام هر زمان ممسوس فی ذات الله هست. یعنی مماس هست با ذات خدا. یعنی صفاتش همه صفات خداست. خداوند روی عدالتش به دوست و دشمن داره روزی می ده. علی هم همینطور. تعجبی نداره که به عمر کمک کنه، نه عمر که به هر سه نفر اون غاصب ها.

هرکس پاسخگوی عمل خودشه.