نامزدم چند ماهه خبری ازم نگرفته

[باغبان]

با سلام


آنچه برای توست از تو جدا نمیشود و آنچه از تو جدا شد هرگز برای تو نبود ،،،
آنچه برای توست راهش را پیدا میکند حتی اگر مسیرها بسته شوند ...حتی اگر آدم ها بروند ،فرصت ها از دست بروند ،،،
وقتی انسان از ترس ِ از دست دادن عبور کند وارد یه مقامی میشود به نام مقام مشاهده ،،،
در این مقام انسان فقط به ظاهر اتفاقات نگاه نمیکند ،،،
هر چه که میرود و می آید بر اساس حکمتی پنهان حرکت میکند ،،،
میفهمد جهان بی نظم نیست ، تقدیر بی رحم نیست و همه چیز در مسیر خودش در حرکت هست ،،،
آنچه برای تو هست پیش از رسیدن تو را امتحان میکند .. گاهی با سکوت - گاهی با فاصله - گاهی با تاخیر ...نه برای اینکه تو را عذاب دهد برای اینکه تو را آماده کند ،،،
هر رزقی و هر رابطه ای و هر موفقیتی ظرف خود را میخواهد و اگر ظرف دل تو آماده نباشد نعمت به جای اینکه شما را بالا ببرد تو را سنگین میکند ،،،
نعمت نارَس رنج می آورد ... بعضی موقع ها یه چیزی دیر میرسد و یا اصلا نمیرسد ...چون گاهی روح ما برای چیزی که میخواهیم آماده نیست .... ولی برای آنچه واقعا برای توست آماده میشود ، تربیت میشود ،،،
در این مسیر، زندگی اتفاقاتی را برایت می آورد که شاید در لحظه تلخ باشن ...فاصله ها - نه شنیدن ها - پاسخ ندادن ها - راه هایی که اشتباه میروی - آدم هایی که می آیند و میروند ،،،
اما حقیقت این هست که تمام اینها برا ی ساختن ظرف تو هستن ..ظرفی که قرار است رزق واقعی ات را درست و بدون ریزش نگه دارد !
وقتی انسان به این حقیقت آگاه شود اتفاق عجیبی برایش میافتد ...دیگر از دیر شدن نمیترسد زیرا میداند آنچه برای اوست راهش را پیدا میکند ،،،
دیگر از جلو افتادن دیگری حسادت نمیکند چون میداند سهم او در سینی تقدیر دیگری نیست ،،،
دیگر از رفتن ها نمیشکند ..چون میداند اگر چیزی رفت همان لحظه از مالکیت او خارج شده بود ،،،
در این مرحله برای انسان یه آرامش پنهان در دل شکل میگیرد ..آرامشی که نه از امیدهای بیرونی مییاید و نه از حرف های دیگران ، بلکه از فهم این حقیقت که :
انسان در دو لایه عمل میکند - یکی لایه ظاهری و دیگری باطنی ...
در لایه ظاهری ، انسان انتخاب میکند ، تلاش میکند...
در لایه باطنی تقدیر اون را هدایت میکند...
هنر اینکه میان این دو هماهنگی ایجاد شود ...
وقتی به این هماهنگی برسیم اتفاقی رخ میدهد که به آن موافقت میگوییم ...
یعنی موافقت انسان با جریان آفرینش...در این حالت ، مقاومت نداری - نزاعی نداری ،،،





وظیفه شما اول اینکه قوی بشید ...
از درون قوی تر بشید ....
از این سکوت استفاده کنید و فعلا اینقدر پیگیر نباشید که چرا زنگ نمیزنه و چرا پیگیر نیست ،،،
یه مدت روی خودتون کار کنید ...
فکر منفی نکنید...
فکر منفی در عالم پخش میشه و به همسرتون هم میرسه ،،،
درون و بیرونتون را متحد کنید ،،،
ما نمیتونیم همه متغییرها را کنترل کنیم ...باید پارامترهای سمت خودمون را مدیریت کنیم ،،،
چیزی که برای شما باشد میماند و اگه نباشد نمیماند ،،،
نگران نتیجه نباشید ...وابسته به نتیجه نباشید ...
وقتی نتیجه هویت تو نباشد نتیجه خودش مییاید ،، اما وقتی نتیجه هویت تو شد اگه بیاید تو را نجات نمیدهد ،،،






یه چند هفته ای تمرین کنید به نظرم این موارد را ...
قاطعیت و جرات ورزی خیلی مهمه ...
جرات ورزی این نیست که بریم چکشی کار کنیم ...
جرات ورزی اول اینکه روی خودمون کار کنیم ...یعنی حقیقت خودمون را بشناسیم (رو موارد بالا تفکر کنید)
از طرفی قرار نیست تا آخر عمر شما منتظر ایشون باشید (نباید منفعل باشید)
وقتی روی خودتون بیشتر کار کردید - وقتی از این سکوت استفاده کردید برای اتحاد درونی و بیرونی خودتون .... حالا آماده اید که مرحله بعد را انجام بدید ...
اگه تا اون موقع باز پیامی از ایشون نیامد اون موقع باید یه پیام مودبانه و محکم بدهید تا بیشتر صحبت کنید (در چارچوب احترام و مهارت های ارتباطی)
در مهارت های ارتباطی یه خورده باید بیشتر خلاقیت داشته باشیم ...
حتما با یه مشاور خانواده مشورت بگیرید اینکه چطور بقیه مسیر را برید ،،،
کار درست را انجام دهید و نگران نتیجه نباشید .




موفق باشید
در پناه حضرت حق .