با سلام و احترام
مرز بندی آن چیزی هست که مدیریت رابطه را ساده تر می کند.
از شانس زیاد شما بوده که ناخواسته، حداقل از نظر فیزیکی در منزل والدینت زندگی نمی کنید.
چون با توصیفاتی که از انتظارات همسرتون و توقع او از خانواده گفتید، حتما درگیری های خانوادگی شما بیشتر می شد.
همسر شما خودش مسئول زندگی و کارها و مسئولیت هاش هست.
بله این خیلی خوب بود اگر والدین و برادرت انعطاف و مهارت ارتباط بیشتری داشتند. اما اگر نداشتند هم مربوط به خودشون هستند و راهش بالا بردن انتظار نیست.
البته شما کارتون را خوب بلدید. اینکه همدلی با او می کنید و در کنارش هستید و همراهی می کنید و به قول خودتون آتیشش را سرد می کنید عالی هست.
اما نباید درون خود به اشتباه فکر کنید که همسرتون و توقعاتش درست هست.
شما در صحبت با برادرتان نباید توقع همسر یا خودتون را انتقال بدهید. بلکه می توانید بگویید. خیلی به کمکش نیاز دارید و در اولویت شما را قرار دهد.
اما به همسرتان هم قولی ندهید.
البته با چیزهایی که از همسرتون گفتید احتمال توقع تخفیف یا .... هم ممکن است داشته باشد که باز این مشکل ایجاد می کند.
در غیر اینصورت همسرتون می توانست به فرد دیگری مراجعه کند و دلخوری ایجاد نشه براش
همچنین همسر شما در کار سایر اعضاء خانواده شما و سبک زندگی آنها هم پشت سرشون بد میگه که به معنی اینست که گره هایی دارد. و شما کماکان با همدلی و عدم مجادله و بحث با او و بی تفاوت بودن در بعضی مواقع می توانید او را مدیریت کنید.








علاقه مندی ها (Bookmarks)