نگاهی نو

[paiize]

تا حالا به جامعه آرمانی جدید فکر کردید؟مطمئنا شما هم دغدغه مشکلات کشور و آینده عزیزانمون رو دارید ؟دوست دارید به کدوم سمت حرکت کنیم؟شبیه کدام یک از جوامع امروزی بشیم؟کدوم کشور؟امارات،عربستان،آمریک ا یا کشورهای اروپایی؟به کدوم برسیم نفس راحتی میکشید؟!!!
پاسخ من هیچکدام است!
ما نیاز به رشد داریم در زمینه های علمی و تکنولوژی وصنعت والی آخر،با ورود هوش مصنوعی به عرصه زندگی هم امید ها زیادتر شده هم نگرانی ها،حتما دلیلش رو هم میدونید!امید به تسریع کارها و ماشینی شدن مدرن؛و در مقابل نگرانی و وحشت از ماشینی که ساخته خود بشر هست اما جلوتر از او حرکت میکند!
ایران،ایران است!تمدن ما،فرهنگ ما خاص و ویژه بوده و هست؛ما نسخه خودمون رو داریم،نه صرفا تبدیل شدن به یک کشور غربی یا ...ما درکنار فرهنگ مون،دین مون،تمدن مون به موازات علم و تکنولوژی باید جلو بریم و چه مسیر همواری ست اگر میدان داده شود،چیزی که هیچ‌کشور دیگری ندارد به ویژه غرب!
ما نمیتوانیم نسخه دیگری به جز این را داشته باشیم،چون در وجود ما این تمدن نهفته ست،ما نمی‌توانیم مانند بقیه جوامع به سمت سرد شدن و ماشینی شدن صرف حرکت کنیم،
جامعه ما همان‌قدر که به علم و تکنولوژی نیاز دارد به کلام خدا،به کلام معصوم،به شعر مولانا و حافظ به فلسفه ابن سینابه عرفان عرفا و هزاران پارامتر فراموش شده نیاز دارد،ما فقط کمی نیاز داریم دوباره این ها رو پیدا کنیم و نسخه جدیدی را به جهان نشان بدیم.
این نگاه در زندگی فردی هم قابل استفاده است و بسیار موثر و رشد دهنده،دور نشدن از اصل خویش و فراموش نکردن هویت خودمون ما رو امیدوار تر ازقبل میکند،تا اینکه بخواهیم همه این شگفتی ها را به کناری بزنیم و صرفا شبیه جوامع به ظاهر پیشرفته اما خالی از زندگی شویم.
این پست برداشت و تحلیل من از بعضی آدمهای گمشده و غرق شده ای هست که اطرافم میبینم و اصرار دارند که تعداد بیشتری را ازاصل خودشون دور کنند.

هیچ دانی آشنا کردن بگو
گفت نی ای خوش‌جواب خوب‌رو
گفت کل عمرت ای نحوی فناست
زانک کشتی غرق این گردابهاست
محو می‌باید نه نحو اینجا بدان
گر تو محوی بی‌خطر در آب ران
گر تو علامه زمانی در جهان
نک فنای این جهان بین وین زمان