نگاهی نو

[paiize]

سلام
پیرو صحبتهای آقا امین درباره« لغو و لهو»
با استناد به تجربه شخصی چند خطی مینویسم امیدوارم برای دوستان سودمند باشد
اولین دفعاتی که در عقل و دلم آلارمی زده شد که فلان کار ‌رو‌کنار بزار و انجامش نده،کشمکش طولانی ای بین هردو اتفاق میفتاد،مثلا عقلم مرا از تماشای بعضی فیلمها منع میکرد اما دلم همچنان میل به تماشا داشت،یا شنیدن بعضی از اهنگ ها یا خواندن بعضی کتابها یا رفتن به خیلی ازمکان ها یا دیدار برخی از نزدیکان،یا صحبت با عده ای ...
اگر از این چالشها در ذهنتان هست حتما جدی بگیرید،این یک هشدار درست هست،از این جهت این رو میگم چون خودم تا مدتها فکر میکردم دچار وسواس شدم و این صداهای درونی رو نادیده و نشنیده میگرفتم!!
در نهایت بعد از اون کشمکش ها، عقل سلیم پیروز میشود،ممکنه مدتها میل داشته باشیم که به حرف دل گوش دهیم اما با آزمون وخطا ومشاهده ی تاثیر موارد نام برده بر روی روح و جان ودل؛ در نهایت به سمت عقل کشیده می‌شویم.
به خصوص در فضای مجازی که این مراقبت سختتر هم میشود چون به قول آقا امین میشود تجربه های دیگران را دید و استفاده کرد اما آیا واقعا ما نیاز به همه جور تجاربی داریم!
قطعا خیر،یا شاید زمانِ کسب آن تجربه بعد ها باشد و در این برهه از زمان سودمند که نباشد هیچ ما را به اشتباه هم بیاندازد.