پیرو حرف جناب باغبان برای بیان ساده تر یکی از مثالها را باز می کنم.
البته در ابتدا باید بگم من بنا به تجربه دریافتم عنوان پاسخ به شبهات از همان ابتدا ایجاد موضع در مخاطب می کند و به نوعی میشه گفت این عنوان و روند عملیاتی متداول آن، واکنش دفاعیست و این مواجهه از موضع ضعف است. لذا بنا به تجربه معتقدم باید ایجاد شبهه کرد(طرح سئوال و درخواست پاسخ از مخاطب) و این روش جدال احسن است(البته مربی باید دست پر و با اعتماد به نفس باشد و سعه صدر داشته باشد).
آنچه من در این روش در زمانها و دوره های مختلف دیدم و نتیجه گرفته ام این است که اینگونه، مخاطب شما خود را در موضع چالش می بیند و برای سئوال و چالش شما مشتاق پاسخ دادن می شود(بارش فکری) و زمینه مباحثه پیش میاد و چون شما شبهه ای که خود برایش پاسخ دارید را طرح کردید، مخاطبتان ناخود آگاه در موضع دفاعی قرار می گیرد(به قولی شما سلبی وارد شدید و اورا در موضع پاسخ ایجابی قرار می دهید). همین اورا از معلومات و داده های اکتسابی به سوی دریافتهای درونی و فطری سوق می دهد، هرچقدر بتوانید در بحث با ذهن او بازی کنید و تشویقش کنید و جلب به بحث کنید، فارغ از جلب نظر و کنجکاوی او برای دریافت جواب درست یا رسیدن به آن (که خود اعتماد به نفس می دهد)، آثار تربیتی عملی دیگری در او ایجاد می کند که با یک تیر چند نشان زدن است (که در مجالی دیگر می شود به این آثار پرداخت).
و اما مثال با بیان روشن:
در پست بعدی تقدیم می شود







پاسخ با نقل قول
علاقه مندی ها (Bookmarks)