سلام و با عرض ارادت و احترام
همه ما کم و زیاد شرایطی را حس کردیم که تصور کردیم نه راه پیش داریم و نه راه پس
البته اینکه در تمام عمر چنین حسی را تجربه کنیم دیگر به شرایط ربطی ندارد و ممکن است خودمون چنین موقعیت را ناخودآگاه دائمی بخواهیم.
نکته ای که هست این مسائل روانشناختی هست. اما مسائل جسمانی هم گاهی ما را در چنین شرایطی قرار می دهد
فردی که نزد پزشک می رود و متوجه تومور می شود.
حالا اگر بخواهد درمان را ادامه دهد عمل جراحی کند و شیمی درمانی کند یا ... همه برایش سخت و فشار و هزینه دارد و نهایت هم شاید صددرصدی نتیجه نداشته باشد.
اما از طرفی هم اگر درمان را رها کند، باز هم از درد و مشکلات رهایی ندارد و خطرش زیاد هست.
اما این میان دست به انتخابی می زند که معایبش کمتر باشد و فوائدش بیشتر
بعد این انتخاب را سعی می کند بپذیرد و با روش هایی آسیب و هزینه هایش را کمتر کند.
نکته مهم دیگر اینست که گاهی ما شیوه ای از تفکر وتحلیل را برای مسائل زندگی پیش می گیریم که این فشار ها را زیادتر می کند.
مثلا کسی که افتاده در گودالی ، امکانش هست و برای هر کس ممکن است پیش بیاید. اما اگر کسی در گودالی در همه عمر ماند این دیگر یک انتخاب هست.
بله اگر بخواهی این انتخاب "بیرون آمدن از گودال مشکلات" را داشته باشید هزینه و فشارهای جدیدی دارد.
اگر کسی نخواهد روش های جدید و هزینه و مشکلات انتخاب جدید را تجربه کند. ناچار هست با مشکلات قبلی و هزینه های قبلی خود کند.
این یک طرحواره هست که:
معمولا افرادی که یک نوع درگیری و مشکلاتی دارند. با تحلیل و تفکر و انتخاب روی آن باقی می مانند.
می دانید چرا؟!
چون با خود می گویند (البته ناخودآگاه)، که من بالاخره این مشکلات را می شناسم و خو کردن با آنها را بلدم. اما اگر انتخابی جدید کنم در معرض مشکلات جدیدی هستم و می ترسم. لذا روی روشهای قبلی اشتباه پافشاری می کنند.
برای اینکه طرحواره های خود را بشناسیم کافیست تست طرحواره های یانگ را بزنیم
پیشنهاد می دهم از لینک ذیل تست طرحواره های یانگ YSQ را انجام دهید. تا متوجه منظورم بیشتر بشوید:
www.test.hamdardi.net








علاقه مندی ها (Bookmarks)