سلام عزیزان
ایام سوگواری آقا اباعبدلله و یارانشون تسلیت میگم
سحر بهاری و سون جان گفت و گوتون خیلی قشنگ بود
اینجارو خیلی دوست دارم، تنها جاییه که راحت خودمم، راحت از فشارام میگم و شما شاید تنها کسایی باشین که از خیل چیزا باخبرین...
پستی بلندی های فعلیم زیادی بلند و کوتاه میشن!
صبر و طاقتمم کمتر شده اما یک چیز مهم متوجه شدم که بین اینهمه رف و امدام و تلاشام واس دخترم، شاید پسرم خیلی بیشتر باید براش وقت کذاشت... گاهی عمیقا دلم براش میسوزه، اومدن فرزند دوم واس همه فرزند اولی ها چالش هست اما پسر من خیلی سخت و متفاوت این چالش داره...
خیلی روزها اصلا وقت نمیکنم در حد نیم ساعت بدون حضور دخترم باهاش بازی کنم... و نسبت به سنش چقدر صبورانه داره این کاستیها رو میپذیره...
روزها تند تن میگذرن و نمیدونم این برنامه های هرروزه رفت و امد و کار کردنها تا کی ادامه داره... امیدوارم کم نیارم، امیدوارم روی رابطه طبیعی اصیل مادریم با دخترم خدشه وارد نشه...








پاسخ با نقل قول

علاقه مندی ها (Bookmarks)