خاستگاری سنتی هم عجب چیز عجیب غریبی هست.
نیم ساعت طرفو میبینی و صحبت میکنی و بعد جلسه میگن خب چی شد؟ تمومه دیگه؟!!!.
آخه طی یکسال هم نمیشه طرفو بشناسی.
هر جایی هم که میری اون به دل نشستن رو که میگن، خیلی سخته تشخیص بدی. مثلا از ۱۰۰ نمرش میشه ۲۰ یا ۳۰. خب آوم عذاب وجدان میگیره با این نمره بخاد جلسات رو ادامه بده، برای اینکه گیر نکنی در چنین وضعیتی، میگی نه! بریم بعدی. البته خانواده هم پیش خودشون میگن این کیه بابا! فکر کرده کی هست حالا، با این قیافش دنبال حوری هست. ولی خداییش مام سخت نمیگیریم توی قیافه، ولی گزینه هایی که معرفی میشن، باب دلم نیست. چیکار کنم دیگه...
واقعا بنظرم همون ازدواج غیرسنتی بهتره ، میری طرف رو میشناسی میبینی صحبت میکنی باهاش، حداقلش اینه که طرف رو از لحاظ ظاهری پسندیدی...
من خیلی اهل فضای مجازی نیستم، ولی فک کنم همون یکی دو تا عکس خانم زیبا که توی فضای مجازی میبینم هر روز، خیلی سختگیرم کرده. خیلی سخت میپسندم، واقعا دست خودم نیست، شایدم بخاطر افزایش سن هست، نمیدونم
علاقه مندی ها (Bookmarks)