✿ صندلی داغ سری پانزدهم ✿

[Mvaz]

سلام جناب ام واز ، منم چند سئوال آسون مطرح می کنم :
1- با توجه به هر تصاویر ، اندیشه و نظر خود را بنویسین .

این جمله رو جدیدا خیلی خوب درکش می کنم، بعضی وقت ها فکر میکنم تازه متولد شدم، پریشب برای اولین بار، تونست بفهمم من یک عمر چه طور مسواک میزنم، یا لذت آب خوردن چه طوریه، این دنیا اینقدر جاذبه و زیبایی داره که واقعا هر بار چیز های جدیدی می بینه آدم، حتی تماشای روزانه یه گله گوسفند، با وجود اینکه همه گوسفند هستن و در مدار گوسفند بودن خود حرکت می کنند، باز همیشه یه چیز تازه داره. خیلی این تصویر بهم چسبید ممنون






هر چه هست از قامت ناساز بی اندام ماست
ورنه لطف تو بر سر کس کوتاه نیست ( نمیدونم شعر رو درست نوشتم؟)

عمیقا قبول دارم، اوضاع وقتی درست میشه، که " من" درست بشم/







آدم ها اسیر ، خواسته ها و امیال خودشون هستن، برای همین به "خود" اشون نمی رسن، چه برسه به دیگران







دقیقا درسته، همیشه آب روان زلال تر از آب راکد هست، برای اینکه بخوایم کدر نشیم و جلبک نبندیم، باید پویا باشیم و در حرکت باشیم.

در میان راه، دست انداز های مسیر ممکنه ما رو از حرکت نگه داره، یکی اش تنفر و دلخوری از دیگران هست، که بهترین راه برای سر زنده موندن خودمون بخشش هست، بهترین راه برای درگیر نشدن و در چاله فرو نرفتن امیال و هوا ها، کنترل نیاز هست و ...







حس با هم بودن، شاد بودن من، مساوی شاد بودن تو، لمس ذات پاک طبیعت که روزی از اونجا اومدیم و از همون جا ها میریم.
این دوست عزیز ما ( طبیعت) همیشه مورد بی لطفی ماست، شخم اش می زنیم، زباله رها می کنیم، نفت و ضایعات میریزیم در دلش و ..... ولی باز هم مهربانانه با ما رفتار می کنه






شکوه، عظمت، استواری،
وقتی که می بینم این کوه عظیم برای این آفریده شده که زمین بالانس بمونه که ما راحت زندگی کنیم، واقعا شرمنده می شم که ما کی هستیم و چه شانی داریم، که چنین برامون تجهیزات فراهم کردند، ولی جفا میکینم






یا ذوالجلال و الاکرام .......

ممنون از شما