✿ صندلی داغ سری پانزدهم ✿

[ammin]

سلام
۱- آیا بین گذر سن از میانه مثلا سی یا سی و پنج و قبلش تفاوتی رو از نظر گذر زمان احساس کردید؟

۲- بین عرفان و معناشناسی مولانا و ائمه اطهار تفاوت و تناقضی میبنید؟

۳- رقص سماع مولوی رو چطور ارزیابی میکنید

۴-برای دوران کهنسالی که دیگه احتمالا خبری از نشاط و نیرو و جذابیت جوانی نیست چه برنامه و جایگزینی دارید که در اون دوران احساس خلا یا کمبود یا افسردگی و تنهایی نکنید؟

۵-بعد از گذشت چهل سال از حکومتی که میخواست دین وعلم رو با هم ترکیب میکنه، شاهد تناقضات اساسی هستیم، نوعی علم گریزی بخصوص در صحنه سیاست مشاهده میشه که تا کنون هیچ راهکاری برای درمانش موثر نبوده، انگار خود مسئولین هم از یک سردرگمی رنج میبرند که اگر در برابر علم تمکین کنند قافیه رو به علمی که احتمالا منشا غربی داره باختند،خود نظام مقصر رو بیشتر روسای جمهور از اول انقلاب تا حالا میداند و ظاهرا دنبال تغییرات سیستمی هستتند شبیه پارلمانی یانخست وزیری . شما کل این فرایند روچطور ارزیابی میکنید و چه راهکاری براش دارید؟آیا اصلا راهکاری داره؟( این سوال یا شبیه این رو از بقیه کاربران نمیپرسیم ، اما جواب دادن یا ندادن به اختیار شماست)

۶-براساس ظواهر ادیان انسان به خاطر نافرمانی یا گناه اولیه در این جهان هبوط کرد تا دوباره اینجا هدایت بشود و برگرده. پیامبر اسلام توانست توی این جهانی که محل هبوط انسان هست به درجه کامل ترین انسان برسه و به قربتی کمتر از فاصله قاب قوسین او ادنی برسه، پس چرا بعد از او دوباره حیات بشر ادامه پیدا کرد؟

۷-هر زمان انسان به فطرت خودش پشت کرد پیامبری ظهور کرد شاید دوران اصلاح بشر همیشه کوتاه بوده و در حد عمر اون پیامبر یا حداکثر سی سال پس از اون پیامبر بوده . زمانی که امام زمان ظهور میکند شبیه آستانه ای هست که سایر پیامبران ظهور میکنند، ظاهرا دوباره بشر به فطرت خودش پشت میکند و... تکامل انسان کجای این داستان تکراری قرار داره؟

۸-مهمترین شخصیت یا شخص تاثیر گذار در زندگی شما چه کسی بوده؟

۹-بزرگترین دغدغه تکرازی زندگی تون چیه؟

۱۰-بزرگترین درسی که از همدردی گرفتید
۱۱-کدام سوال چالشی بود و تا حالا بهش فکر نکرده بودید

[مدیرهمدردی]

سلام
۱- آیا بین گذر سن از میانه مثلا سی یا سی و پنج و قبلش تفاوتی رو از نظر گذر زمان احساس کردید؟
۲- بین عرفان و معناشناسی مولانا و ائمه اطهار تفاوت و تناقضی میبنید؟
۳- رقص سماع مولوی رو چطور ارزیابی میکنید
۴-برای دوران کهنسالی که دیگه احتمالا خبری از نشاط و نیرو و جذابیت جوانی نیست چه برنامه و جایگزینی دارید که در اون دوران احساس خلا یا کمبود یا افسردگی و تنهایی نکنید؟
۵-بعد از گذشت چهل سال از حکومتی که میخواست دین وعلم رو با هم ترکیب میکنه، شاهد تناقضات اساسی هستیم، نوعی علم گریزی بخصوص در صحنه سیاست مشاهده میشه که تا کنون هیچ راهکاری برای درمانش موثر نبوده، انگار خود مسئولین هم از یک سردرگمی رنج میبرند که اگر در برابر علم تمکین کنند قافیه رو به علمی که احتمالا منشا غربی داره باختند،خود نظام مقصر رو بیشتر روسای جمهور از اول انقلاب تا حالا میداند و ظاهرا دنبال تغییرات سیستمی هستتند شبیه پارلمانی یانخست وزیری . شما کل این فرایند روچطور ارزیابی میکنید و چه راهکاری براش دارید؟آیا اصلا راهکاری داره؟( این سوال یا شبیه این رو از بقیه کاربران نمیپرسیم ، اما جواب دادن یا ندادن به اختیار شماست)
۶-براساس ظواهر ادیان انسان به خاطر نافرمانی یا گناه اولیه در این جهان هبوط کرد تا دوباره اینجا هدایت بشود و برگرده. پیامبر اسلام توانست توی این جهانی که محل هبوط انسان هست به درجه کامل ترین انسان برسه و به قربتی کمتر از فاصله قاب قوسین او ادنی برسه، پس چرا بعد از او دوباره حیات بشر ادامه پیدا کرد؟
۷-هر زمان انسان به فطرت خودش پشت کرد پیامبری ظهور کرد شاید دوران اصلاح بشر همیشه کوتاه بوده و در حد عمر اون پیامبر یا حداکثر سی سال پس از اون پیامبر بوده . زمانی که امام زمان ظهور میکند شبیه آستانه ای هست که سایر پیامبران ظهور میکنند، ظاهرا دوباره بشر به فطرت خودش پشت میکند و... تکامل انسان کجای این داستان تکراری قرار داره؟
۸-مهمترین شخصیت یا شخص تاثیر گذار در زندگی شما چه کسی بوده؟
۹-بزرگترین دغدغه تکرازی زندگی تون چیه؟
۱۰-بزرگترین درسی که از همدردی گرفتید
۱۱-کدام سوال چالشی بود و تا حالا بهش فکر نکرده بودید

با سلام و احترام

1 - بله هر چه به آخر عمر نزدیک می شوی سرعت به سرعت نور نزدیکتر می شود. حداقل برای من اینطور هست.

2 - تفاوتش به شکل جزء به کل احساس می کنم. یعنی از مولانا کمتر دیدم که خلاف ائمه اطهار باشد به جزء بعضی الفاظ شکلی که ائمه رعایت می کردند.
اما در معنا جزئی از معنای کل هست. اما همه آنچه که ائمه می گویند مخصوصا در موارد اجتماعی بیش از اینهاست.
مولانا به موارد اقتصادی، سیاسی، اجتماعی و ... کمتر اشاره داشته است.


3 - به نظرم مفاهیم انتزاعی هست. نه واقعا رقصی عینی که بعضی دراویش اکنون دارند. مثل شراب عشق، و شاهد و دلبر و .... که مفاهیم مد نظر هست نه اینکه یک دست جام می و یک دست زلف یار، رقصی چنین میانه میدانم آرزوست!!!!

4 - با سلام بنده در دوره های مختلف عمرم، بر اساس توانمندی سازگاری با شرایطم داشته ام. اوج و فرود ها و زیر و بم ها و تندی و کندی ها ... همه جزء موسیقی زندگی هستند.

5 - متاسفانه کشور از آغاز انقلاب با مسائل متعددی طی این 40 سال روبرو شد
مثل : آشوب های اول انقلاب و دوران گذر، عدم کادرهای با تجربه در آغاز جمهوری اسلامی، از دست داده مهره های کلیدی نظام در تررورهای اول انقلاب، سهم خواهی گروهکهای مختلف، جنگ تحمیلی، بی توجهی و نفوذ افراد مختلف با عناوین انقلابی به درون حکومت، بی تجربگی حکومت داری، تجربه نداشتن مردم از متغیرهای مردم سالاری، سوء استفاده مذهبی نماها، برنامه ریزی و تجربه استعمار در برخورد سخت و نرم با کشور تازه استقلال یافته، ترس کشورهای همسایه اسلامی از تکرار این تجربه در کشورهایشان، بلد بودن بازی رسانه ای و جنگ نرم توسط دشمن، تحریم ها، و غضنفر ها منظور دوستانی که از دشمنان بدترند در درون نظام)

همه اینها باعث یک مشکل عظیم در کشور شد. فرصت و توجه و دقت و تمرکز را از مردم کشور گرفت تا آزادنه به زیرساختهایی توجه کنند که تراز کشور بزرگ ایران است.
این زیر ساختها کدامند:
- پرداختن به مفاهیم علمی بر اساس نیازمندی های بومی کشور. به شما بگویم پس از 40 سال از حکومت حتی یک استاد روانشناسی و یا یک کتاب روانشناسی نداریم که حاصل تحقیق و پژوهش های ایرانی باشد. نه اینکه ما چنین ظرفیتی را نداریم اما همه کتابها ترجمه هستند و اساتید هم تکرار طولی وار دارند و علم تولید نمی کنند چرا که حکومت به این مهم هنوز توجه نشان نداده است.
در علم اقتصاد، در علم سیاست، در علم جامعه شناسی و در سایر علوم انسانی هم چنین مشکلی هست.
ما نمی توانیم تمدن ایرانی را احیاء کنیم تا وقتی که اجاره نشین تمدن غرب هستیم.
این بدین معنی نیست که تمدن غرب بد است و باید از آن فاصله بگیریم. اما به این معنی هست که خودمان را هم ببینیم و براساس تعقل و شرایط خود هم به تولید علم در راستای حل مسائل خود اقدام کنیم.
تمدن غرب هدفش هدونیسم و لذت گرایی هست و همه انرژی خود را جهت اینکه به آدم طی چند سال عمرش خوش بگذرد را گذاشته است. صرف از اینکه به این هدف رسیده است یا نه،
اما تمدن ایرانی اسلامی رسیدن به لذت فقط بخشی از رسالتش هست (که متاسفانه در همین هم به خاطر دلایل بالا مانده است.)، و رسالت دیگرش معنابخشی به زندگی انسان با نشان دادن هدف غایی، آرامش بخشی در کنار آسایش بخشی، عدالت و توجه به انسانیت جدا از مرز و رنگ و نژاد و حکومت و بسیاری از ارزشها
تمام این رسالت ها نیاز به تولید علم خاص خودش هست. ما نمی توانیم با ابزارهای ناقص غربی به همه اینها برسیم.
به عنوان مثال در غرب برای راحتی درخت قطع می شود و مبل می شود. و بعد متوجه می شوند که محیط زیست مشکل پیدا می کند. نوبت به کار دیگری می رسد و بعد آن کار دیگر مشکل دیگری و همیطور مرتب دنیا را به سوی تنگ شدن عرصه برای زندگی آرامش بخش انسان پیش می برند. اگر شما فیلم های هالیودی را ببینید تقریبا در همه آنها انسان مسخ شده از خشم و سکس و نگرانی و .... را به تصویر می کشد. انسانی که از صبح تا شب برای آرامش می دود.
پس ما فقط با ابزارها و علم آنها نمی توانیم به همه آنچه که هدفمان هست برسیم. بلکه علاوه بر آنها نیاز به تولید علم و ابزارهای دیگر داریم.
نیاز به همت جمعی علاوه بر مدیریت کلان داریم که سخت تر و خلاقانه تر و عالمانه تر تدبیر کنیم و کار کنیم تا به نتیجه برسیم.
البته این خیلی خلاصه شاید سوء تفاهم پیش بیاورد. در این باب گفتنی بسیار زیاد است.


6 - هدف از آفرینش انسان و هبوط او این نبوده است که دوباره هدایت شود.
فرشتگان از خدا در مورد آفرینش انسان سوال کردند خدا فرمود که من در انسان چیزی می بینم که شما نمی بینید. و فرشتگاه مجبور به سجده بر چنین آدمی شدند. اینکه پیامبران متعدد و معصومین محدود بودند و خدا نظر کرده است شکی نیست. اما خدا برای تک تک انسانها ارزش قائل است و هر کدام آنها کمالی دارند. که در صورت رسیدن به آن می توانند هم درجه پیامبر خاتم در بهشت شوند.


7 - واقعیت اینست این مفاهیم جنبه های متغیری دارد که پرداختن به فلسفه آنها به هزاران کتاب نیاز دارد. اما مهم اینست که انسان هر چقدر هم در این زمینه به بینش برسد ، به علم الهی و احاطه به کل همه این مفاهیم دست پیدا نخواهد کرد. ما فعلا همین ویروس کرونا را حریف بشویم، نهایت علم بشر است!!!


8 - واقعا بسیار بسیار افراد روی زندگی من اثر گذار بوده اند. اما تصور می کنم آموزه های دینی و مفاهیمی که مولانا به زبان ساده در قالب مثنوی آورده است اثرش مشهود تر باشد.


9 - آیا قبل اینکه این عمرم در این روزهای انتهای به سر برسد می توانم عاقبت بخیر باشم و برای خودم و دیگرالن مایه خیر باشم نه شر؟!


10 - درسی که از همدردی گرفتم اینه که : همه مثل همیم. هر کدام فکر می کنیم مشکل منحصر به فرد و سختی داریم و گاهی ناامید می شویم که حل شود. هر کس فکر می کند دیگری مشکلش ساده تر است و قابل حل تر است.
اینکه همه آدمها در کنار مشکلاتشان ، انسان هست و نقاط مثبت و خوبی درون خود دارند، در عین مشکلاتی که دارند به دیگران توجه می کنند و راهنمایی می کنند. آنهم بدون چشمداشت. و برایم انسان بودن تبلور پیدا می کند.
اینجا افراد گمنامانه به یکدیگر کمک می کنند و سعی می کنند آلام یکدیگر را کم کنند و زخمهای یکدیگر را مرحم باشند.
من مردم کشورم را ازدور نمی شناسم. این چندده هزار نفر که عضو همدردی هستند از همه گروهای و قشرها هستند. همه دوست داشتنی و مهربان و گره گشایند. چنین مردمی مرا سرحال می کند به من انرژی می دهد و خود را مدیون آنها می دانم.


11 - سوال یازده!!!