در گیری با همسر و انفعال همسرم

[فرزانه 123]

سلام
ممنونم بهارجان.

۱. تو هر مسئله ای سعی کن به جای فکر کردن به هدف و نیت همسرت، راه حل محور فکر کنی. مثلا در مورد فهرست کردن لیست ایراداتون، به نتیجه بخشی اون فکر کن ... به این فکر کن که آیا نوشتن نقص ها و اشتباهات به حل مشکل کمک می کنه؟ من فکر میکنم مهمتر از نوشتن عمل کردنه ... یعنی هر کدوم از شما اگر روی اخلاقای بدتون کار کنین و کمترش کنین خیلی مفیدتره، تا اینکه بخواین بهم اعلامش کنین. یه سری مسائل هم ایراد هیچ کدومتون نیست، بلکه تفاوت در دیدگاه و باورهاتون هست که باید در موردش صحبت بشه ...

دقیقا منم نظرم همینه و همونطور که گفتم احساس می کنم همسرم بشدت سعی داره منو هم مقصر بدونه. و اصرار داره که تا عیبهاتو اعتراف نکنی من نمی تونم فرصت دوباره به زندگیمون بدم و تو پذیرش نداری و ... . نمی دونم واقعا. البته خب من نمیگم بی عیبم ولی دیگه نه به اندازه اون. واقعا اون اشتباهاتش خیلی خیلی بیشتر بوده. شاید مخصوصا عصبانیتش و رفتاهاش موقع عصبانیت که بشدت تاثیر مخربی روی من گذاشته. و خیلی چیزای دیگه که خودشم الان داره به همشون اعتراف می کنه.
من یه آدم معمولی ام و به نظر خودم نرمالم. و تنها مشکلی که دارم شاید مهارت ها و سیاست ها زنانه رو کمتر بلد بودم توی زندگی. یه مقاله می خوندم از یه روانشناس که از سیاست زنانه با عنوان مکر زنانه نام برده بود و خیلی هم برای خانمها لازم دونسته بودش که من اصلا ندارم.

راستی با مشاور صحبت کردم و ایشون گفت که هدفش از اینکه ما بیشتر همو ببینیم این بوده که یه مقدار علاقه بینمون دوباره شکل بگیره. ولی وقتی دید من می گم واقعا نمی تونم برم توی خونه خودمون صحبت کنیم، گفت حتی اگه خیلی برات سخته سعی کن بری. منم طبق توصیه های دوستان مبنی بر دکتر و دوا و ... به حرفش گوش دادم و با اینکه برام خیلی سخت بود ولی رفتم و توی خونه خودمون یه جلسه صحبت کردیم.

مشاور در جلسه خصوصی که با من داشت یه مسائلی رو هم بمن گفت. ایشون گفت که من یه مقدار ویژگیهای مردانه دارم. از جمله لجبازی، حالت مسابقه با همسر و ... (اینارو با توجه به تست شخصیتی که ازمون گرفت و همچنین صحبتهای همسرم در مورد من بهم گفت) همچنین گفت که ظرافت های زنانه ای که بتونه همسرت رو جذب کنه کمتر توی زندگی داشتی. به درس و کار خیلی بها دادی (شاید برای فرار از وضعیت بدی که در زندگی مشترک داشتی). و این باعث شده همسرت این فکر رو بکنه که با یه مرد داره زندگی می کنه نه یه زن.
حالا من واقعا نمی دونم اینطوری که ایشون میگه هستم یا نه؟ یعنی هنوز پذیرش کامل نسبت به این موضوع کع این ایراد در من هست رو ندارم. چون دوستان و همکاران خودم رو می بینم که شرایط تحصیلی و کاری و حتی اخلاقی مثل من دارند ولی زندگی خوبی با همسرشون دارن. فکر می کنم بحث همون سر سازگاری و ناسازگاریه باشه. ولی همسرم اصرار داره اینارو در من بصورت ایراد بولد کنه و نشون بده. و البته مشاور اینم گفت که همسرم هم ویژگی های زنانه قوی ای داره و هردوی ما با رفتارهامون متاسفانه ویزگیهای زنانه من و مردانه همسرم رو ضعیف کردیم.
من یه کتابی هم در این زمینه دارم می خونم به اسم ژرفای زن بودن. کتاب خوبیه. و فکر می کنم در مورد اینکه بعضی زنها چرا ویژگیهای مردانه قوی دارن توی خودشون خیلی خوب تحلیل کرده و بعضی هاش در مورد من صدق می کنه. مثلا اینکه تحصیل و اشتغال باعث شده از کارهای زنانه ای که خیلی دوست دارم انجامشون بدم واقعا دور افتادم. در حقیقت گویا واقعا نتونستم تعادل رو بین جنبه های زنانگی و مردانگی خودم رعایت کنم و بعضی عوامل دیگه مثل ترس از عدم تامین یا حالات روحی (ناشی از وضعیت زندگی و ..) و بعضی مهارتها مثل عدم برنامه ریزی و مدیریت زمان، باعث شده واقعا نتونم این ویژگی های مردانه و زنانه رو در جای خودش بکار ببرم.

بهرحال فکر می کنم بیشتر باید توی خودم کنکاش کنم و ریشه های این موضوع زنانگی و مردانگی رو بررسی کنم. یعنی یه مدت وقت نیاز دارم تا به یه نتیجه ای برسم.

از دوستان خواهش می کنم اگه منبع خوبی در این زمینه میشناسن بهم معرفی کنند.

۳. یه نکته ای که تو نوشته هات بارز هست اینه که به نظر و واکنش همسرت بیش از اندازه تکیه می کنی ... در صورتی که مسئولیت زندگی هر کسی با خودشه... به احساس و افکارت بیشتر بها بده و برای ساختن آینده مطابق با خواسته هات و اونجور که شایسته خودت میدونی تلاش کن. نتیجه هرچی که بشه مهم اینه که تو نهایت تلاشت رو کردی و بهترین کار و تصمیمی که از نظر خودت خوب بوده رو انجام دادی ...

بله سعی می کنم به احساسات و خواسته هام بیشتر بها بدم. ولی بعضی جاها واقعا شک می کنم که آیا تصمیم گیری بر اساس این احساسات واقعا درسته یا خیر؟ که اینو با کمک مشاور تا حدودی تونستم تعدیل کنم. مثلا دو سه باری که خواستم برای طلاق قانونی اقدام کنم و وکیل و مشاور نذاشتن و گفتن الان عصبانی هستی و ...
ولی حداقلش اینه که در صحبت با مشارو دقیقا احساسم رو بیان می کنم تا بدونه چیه. و طبق اون راهنمایی کنه. یعنی حتی دلیل اون احساسم رو هم میگم.

ممنون از شما که همراهی می کنید