فرزانه جان
چند تا مورد هست که تو هر مسئله ای با همسرت خوبه در نظر بگیری:
۱. تو هر مسئله ای سعی کن به جای فکر کردن به هدف و نیت همسرت، راه حل محور فکر کنی. مثلا در مورد فهرست کردن لیست ایراداتون، به نتیجه بخشی اون فکر کن ... به این فکر کن که آیا نوشتن نقص ها و اشتباهات به حل مشکل کمک می کنه؟ من فکر میکنم مهمتر از نوشتن عمل کردنه ... یعنی هر کدوم از شما اگر روی اخلاقای بدتون کار کنین و کمترش کنین خیلی مفیدتره، تا اینکه بخواین بهم اعلامش کنین. یه سری مسائل هم ایراد هیچ کدومتون نیست، بلکه تفاوت در دیدگاه و باورهاتون هست که باید در موردش صحبت بشه ...
۲. فاکتور زمان و ارزشمندی زندگی رو در نظر بگیر. اگر همسرت با انفعالش یا قهر کردن هاش داره وقت کشی میکنه تو این اجازه رو بهش نده ... غرور داشتن تو این مساله هیچ معنایی نداره و فقط باعث میشه روزها و سال های طلایی زندگیت رو از دست بدی... در مورد مطالعه منابع برای بهتر شدن هم به نظرم در کوتاه مدت نمیتونه راه حل اصلی باشه و هر کدوم از شما لازمه جداگانه و فشرده با روانشناس صحبت کنین تا بتونین حداقل ها رو برای گفتگو دو نفره داشته باشین ... مثلا خشم و پرخاشگری ظاهر قضیه هست و باید به کمک یه متخصص لایه های زیر اون بررسی بشه ... تو هم نیاز داری از خودت شناخت پیدا کنی و ببینی چرا در مقابل همسرت نمیتونی خواسته هات رو مطرح کنی و روی اون ها پافشاری کنی؟ و خیلی مسائل دیگه که لازمه نسبت بهشون آگاهی پیدا کنی .... خیلی وقت ها آآگاهی از یک مشکل خود بخود اون رو حل میکنه و نیاز نیست کار بیشتری روش انجام بشه .... این روزها دسترسی به مشاوره های آنلاین خیلی راحت شده ... سعی کن از این فرصت استفاده کنی و زودتر به یه تصمیم برای زندگیت برسی ...
۳. یه نکته ای که تو نوشته هات بارز هست اینه که به نظر و واکنش همسرت بیش از اندازه تکیه می کنی ... در صورتی که مسئولیت زندگی هر کسی با خودشه... به احساس و افکارت بیشتر بها بده و برای ساختن آینده مطابق با خواسته هات و اونجور که شایسته خودت میدونی تلاش کن. نتیجه هرچی که بشه مهم اینه که تو نهایت تلاشت رو کردی و بهترین کار و تصمیمی که از نظر خودت خوب بوده رو انجام دادی ...








علاقه مندی ها (Bookmarks)