حالا که همسرتون پذیرفته به متخصص مراجعه ، پس تشویقش کنین، بصورتی که ترغیب بشه و بگین برای حفظ زندگیتون مراجعاتش رو طبق نظر متخصص ادامه بده و البته دلگرمی بدین همراهیش میکنین. ( یجوری نباشه اینو برسونه که فلانی تمام تقصیرات و عیب ها و ... بگردن تو هست و من هیچ مشکلی ندارم )
او خواهد فهمید ریشه عدم کنترل خشمش از کجاست و چگونه میتونه رفتارش رو کنترل کنه و چقدر نیاز به آگاهی داره، چقدر لازمه یاد بگیره، کجا مسیر رو اشتباه میره و ...
شما هم یاد میگیرین چگونه واکنش نشان بدین، در کنارش سایر مهارت ها رو که بهتون توصیه میکنن با هم بکار بگیرین.
تعهد های شفاهی و کتبی و گرفتن حقوق و ..و یا اینکه کی از کی معذرت بخواد و پیشقدم بشه و ... بنظر من فعلا کارساز نیست ( زندگی شرطی میشه، اگر تو فلان کار رو کنی من بهمان میکنم ، در واقع اصل ماجرا هنوزم بقوت خودش باقی میمونه... یعنی دو تا آدمی که نیاز به آموزش و آگاهی دارن و هیچ تغییری جز ترساندن طرف مقابل اتفاق نیفتاده. مطمئنا شما اینو از زندگی مشترک توقع ندارین و میخواین واقعا اون تغییر مورد نیاز اتفاق بیافته، اون حال خوش بوجود بیافته و ماندگار باشه )
کمی به ذهنتون استراحت بدین و سعی کنین زمان مناسبی رو در خلوت به فکر کردن اختصاص بدین.
ممنونم از راهنمایی شما
خدا امید هیچ کسی رو نا امید نکنه
امیدوارم تو این روزای اخر سال برای همه عزیزان اتفاق های خوبی بیوفته
علاقه مندی ها (Bookmarks)