متوجه منظورت هستم. درسته نمیشه در موقعیت های مختلف به یه شکل عمل کنی. مثلا تجربه ای که من دارم، وقتی تازه کار بودم، یکی از همکارام در مورد تخصصم در جمع از من سوال پرسید. خب اون موضوع اصلا به اون ربطی نداشت، ولی من باید واکنشی متناسب با اون جمع نشون میدادم و به قول شما پاسخ من تاثیرگذار بود ...
ولی دقت کن که چیزی که تو همه موقعیت ها مشترکه، خود تو هستی و احساسی که توی اون موقعیت بهت دست میده. اگه اون رو حل کنی و در اون موقعیت احساس ضعف یا هر حس منفی دیگه بهت دست نده، میتونی بهترین واکنش رو داشته باشی ... مثلا تو اون موقعیتی که خودت گفتی، میتونستی از اون فرصت برای تبلیغ جلو مادرخواستگارت استفاده کنی. از توانایی هات بگی و پیشنهادهای کاری که داشتی یا دوره هایی که داری میگذرونی تا به شغل دلخواهت برسی. یا اگه تمایل به خانه داری داری، از مزایای خانه داری و کانون گرم خانواده صحبت کنی. خب این فقط یه مثال هست. مهم اینه که توی هر شرایطی احساس بدی بهت دست نده.
در مورد ماجرای بچه دار نشدن دوستت و فضولی مردم، دوستت ناگزیره که خودش رو تغییر بده و آگاهی رو نسبت به درون خودش و احساسی که به موضوع بچه دار نشدن داره افزایش بده. نباید بزاره این مساله براش نقطه ضعف باشه و دیگران با سوال و دخالت دست روی نقطه ضعفش بزارن.
علاقه مندی ها (Bookmarks)