سلام و
سلام و درود بر سر آشپز بزرگ و
تیم از هم گسیخته اش و پرچم لگد مال شده اش
من فقر و چشیدم ولی شرمی در فقر نمیبینم!!!کم نمیدیدم پدرایی که تو مکالمه های یواشکیشون با تلفن دنبال پول بودن برای خرج دوا درمون بچه هاشون. خدا رو شکر که پدرت شرمنده ت نیست ولی دیدم پدرایی که شرمنده شدن. تا آخر عمرشون شرمنده شدن....
حضرات و جنابان با هر سیستم و ادعایی گولمون نزنن !!
خب نوع نگاه آدم ها خیلی تعیین کننده است.قبلا هم گفته بودم، پول لزوما خوشبختی نمیاره ولی فقر عین بدبختیه. نکبت و سیاهی از سر و روش میباره. بی پول باشی عزیزترین کست هم کمتر قبولت داره. تلخه ولی حقیقته متاسفانه.
همین نوع نگاه ها رو داشتین که در آخر
ناگزیر به قبول شکست شدین...و بعد هم همراه هم تیمی تون متواری شدین
و همچنان خبری ازتون در دست نیست.
و این طرف ها آفتابی نمیشین..
بله تلخه ولی حقیقت داره متاسفانه.
علاقه مندی ها (Bookmarks)