سلام عزیزم اول ک تبریک میگم ک یه کار با حقوق ثابت داری.

و از ته دل خوشحال باش ک آرزوی خیلی هاست از جمله خودم(عاشق معلمی هستم )

بازم تبریک میگم ک دارید خونه دار میشید ...

دوست عزیز هیچ فرقی نداره ک به نام کیه (به نام شدن ک یک کاغذه و ب جز موارد محدود اصلا به کار نمیاد)

مهم اینه به کام خودت و همسرت هست ... چرا باید به نام تو شدن برات مهم باشه وقتی مهترش اینه ک شما شاد باشید .

درکت میککنم وقتی دلت یه چیزی میخواد آروم نمیشینیم تا بهش برسیم ... ولی جدی میگم یه لحظه تصور کنید تلاش کردید و همسرت به نامتون زد ..


به چ قیمتی؟ به قیمت کدر شدن زندگیت .... به قیمت دلخور شدن همسرت ؟


به نظرم با سیاست طوری ک همسرت احساس نکنه شما ادعای مال و اموال کردید و احساس خطر کنه صمیمانه گفتگو کنید ... یا قانعش کنید

که ببین من هم پایی تو کار کردم میدونم چقدر زحمت برا زندگیمون کشیدی، از زیر صفر ما رو آوردی تا اینجا، بهت افتخار میکنم ک تو همسرمی و البته با لیاقت،
نمیدونم چرا دلم میخواد خونه ای به نامم باشع حتی شده ۲ دنگ ‌.. ممکنه دو ماه دیگه اصلا ب چشمم هم نیادا...... ولی الان شدید دلم میخواد ....

خودت میدونی هر کاری از دستم بر بیاد برا زندگیمون میکنم همینطور ک این سالها کردم ، قول میدم هر وقت ک تو خواستی بفروشی و بزرگتر یا خونه بهتر بخریم با دلو جون چشم بگم و....


یا بذار قانعت کنه ، از نگرانیش ک ب نامت نمیزنه بگه




یکی از دوستام با دو تا بچه کوچیک و مشکلاتشون (غذا و صبحونه هر روزه آماده کنه در کیف) شاغل تا ساعت ۳ هست . شوهرش میگه زنم گاهی حتی نمیدونه چقدر ریختن براش .... ولی بیا صمیمیتشون ببین، خدا شاهده این زنه ،کار درست ،و واقعا بی ادعا همسرش میپرستتش . اینو گفتم ک بگم و اقعا زیادم مهم نیست