ممنون "حیاط خلوت" عزیز که توی بحث شرکت کردید.
در مورد بزرگتر بودن خانم از آقا اتفاقا بین ما هم چندبار زخم و کنایه پیش اومده. خانومم چندین بار گفته "چون بچه ای معلومه نمیتونی درست تصمیم بگیری"
من یه جایی تو همین انجمن خوندم که پرخاشگری و فریاد خانوم ها از روی دوست داشتن و درخواست توجه هست.
من واقعا این حرف رو قبول ندارم، این مصداق بارز دوستی خاله خرسه است!
مگه با یه کودک 3-4 ساله طرفیم که پرخاشگری نشونه دوست داشتن باشه؟! مگه میشه هم دل طرفتو به درد بیاری و هیچ احترامی براش قائل نشی و از طرفی انتظار محبت داشته باشی؟!
بخدا که مرد خیلی نیاز به احترام داره، چندین و چندبار جلوی خانوادش هرچی از دهنش دراومد نثارم کرد و پدر و مادرش هم نمیتونستن جلوشو بگیرن! وقتی عصبی میشه واقعا قابل کنترل نیست. چندبار شده حرفای شخصی بینمون رو که من بهش گفتم جلوی بقیه فریاد زده.
بارها بهش گفتم من مشکلی با عصبانیتت ندارم و میدونم بعضیا شخصیت عصبی دارن و باهم درستش میکنیم. اما واقعا وقتی میری تو فاز فحش دادن نمیتونم تحمل کنم. بخدا همسایه ها بهم گفتن ما حتی وقتی صبحا دارید در مورد چایی و صبحانه حرف میزنید صداتونو میشنویم... سربسته فهمیدم تمام فحشایی که نثارم میشه رو همه میفهمن! واقعا دوست ندارم جلوی بقیه اینطوری حقیر جلوه کنم.
من خیلی نگرانم که چند وقت دیگه جلوی بچه باهام اینطوری برخورد نشه! شما فرض کن مادر بچه به پدرش اینطوری بی احترامی کنه. اون بچه دیگه حسابی از پدر میبره؟! چه تضمینی وجود داره خود اون بچه هم وقتی بزرگ شد درشت بار پدرش نکنه؟!








علاقه مندی ها (Bookmarks)