ترس از بالا رفتن سن و اصرار اطرافیان برای ازدواج

[gholam1234]

سلام


اول از همه خودم رو معرفی می کنم. من یه پسر 32 ساله هستم. تو رشته مهندسی شاغلم و تو یه کلانشهر زندگی می کنم. شخصیت آروم و درونگرایی دارم. این روزها مشغله های زیادی ذهنم رو درگیر کرده، مخصوصا با ورود به دهه چهارم زندگی. اعم از کاری، خانوادگی، ازدواج و ...


با خودم سبک سنگین کردم که اول کدوم رو مطرح کنم و ترجیح دادم که بحث ازدواج رو مطرح کنم. هر چند همه این مشغله ها یجورایی با هم در ارتباطن.
تا همین دو سه سال پیش زیاد درگیر ازدواج نبودم ( با اینکه قلبا تمایل به ازدواج ایده آل دارم) یجورایی اونو مانع اجرای پلن های مختلفی می دونستم که قصد داشتم تو زندگی شخصی پیاده کنم. دلایل اقتصادی هم که دیگه به کنار.
الان تو این سن دیگه به این نتیجه رسیدم که باید ازدواج کنم ولی مشکل اصلی من سر انتخاب همسر مناسب و نظر خانواده ام هست.


از خانواده خودم گرفته تا همکار و آشنایان به طور متناوب بحثش رو پیش میکشن و یجورایی تاکید میکنن که اگه ازدواج نکنی کار از کار میگذره. دلیل نگرانی منم دقیقا همین مسئله است. نگرانی این رو دارم که بخاطر ترس از بالا رفتن سن و اصرار خانواده و اطرافیان انتخاب شتابزده داشته باشم و مایوس بشم از ازدواج.


چون در اطرافیان و افراد نزدیکم دیدم با اینکه انتخاب شتابزده ای هم نداشتن بازم تو زندگی زناشویی به مشکل خوردن. من نمیخوام اشتباه اونا رو تکرار کنم. همه این عوامل دست به دست هم داده که به این راحتی ها تن به ازدواج ندم و تا حد امکان سعی کنم انتخاب ایده آلی داشته باشم.
هر روزی که یکی از دوستان یا اطرافیان رو میبینم که خبر ازدواج میاد یا تو نت میبینم یه تلنگری میخوره بهم که داره زمان میگذره. حتی وقتی مثلا یک دختر خانمی رو در نظر میگیرم برای مدتی و بعدا میبینم خبر ازدواجش میاد، بیشتر استرس میگیرم.


حالا در مورد شرایط انتخاب همسر هم جداگانه بعدا تاپیک میزنم ولی موضوع اصلی این تاپیک مربوط به همین مسئله فوق هست . با اینکه در ظاهر سنم بالا نشون نمیده ولی میترسم سنم از این هم بالاتر بره و نتونم کیس خوبی رو به خاطر اختلاف سنی انتخاب کنم . ( در گوشی بگم بهتون که تو ملاک های انتخاب شاید به ظاهر وزن بیشتر بدم، هر چند بقیه موارد هم مهمه واسم)


از یه طرفی فکر میکنم هنوز تجربه کافی رو برای شناخت جنس مخالف بدست نیاوردم و شاید یجورایی هنوز تو حس و حال سن 25 سالگی هستم و دوست دارم مهارت های شناختم از جنس مخالف رو بیشتر کنم تا تو ازدواج . هر چند تو این چند سال بالاخره روابط دوستی داشتم ولی به قصد ازدواج نبوده.

داداش من تجربه ای ندارم حقیقت. فقط میخاستم بگم که اگه بخای وایسی تا تجارب و شناختت از جنس مخالف بیشتر و کامل بشه، میشی شصد ساله. برو و مواردی رو از طریق خانواده ببین. عقل در درجه اول و در درجه دوم احساست رو قاضی کن و انتخاب کن. ضمن اینکه داداش دوستانه میگم سراغ دوستی با جنس مخالف نرو، به نظرم کار درستی نیست. من درست متوجه نشدم، شاغل هستین یا نه؟ اگه شاغلین که هیچی، ولی اگه بیکارین حتما یه کاری پیدا کنین ، که اولین گام برای خاستگاری رفتن اینه که یه کاری داشته باشین. بعد از طریق خانواده اقدام کنین و مواردی رو ببینین‌، ایشالا که یکی پسندتون میشه. ولی اینو در نظر داشته باشین که هیچ انسانی کامل نیست و هر دختری یه سری خوبیا داره یه سری بدیها. مهم اینه که بدیهای دختر رو بتونی هضمش کنی و برات قابل تحمل باشه.

واست ارزوی خوشبختی میکنم داداش

همانطور که سون فرمودن، سن برای اقا خیلی مطرح نیست. ولی اینکپو باید در نظر بگیری که اگه شغل داری و نیاز به ازدواج در وجودت هست (که بعید میدونم نباشه) اقدام کن و دست روی دست نذار. ازدواج ان تا مشکل و درسر میاره برات قبول، ولی خب ادم نیاز بپداره به ازدواج و چرا ادم باید مبارزه بکنه با این نیاز؟؟!