من و مادرشوهر

[Eram]

خیلی ممنونم آقای c.r.y.
هرچی که از زندگی مشترک ما میگذره من هم بیشتر با تفاوت ها کنار میام و مدیریتش میکنم. اما بعضی کارهاشون و حرف هاشون رو نمیتونم فراموش کنم. یه جوری که انگار به رابطه ما زخم زده باشه و التیامش سخته. چاره چیه؟
میخوام برای رهایی خودم همه رو فراموش کنم و اصلا وقت و بی وقت به یادم نیارم.
متأسفانه این حس و حال روی رابطه من و همسرم هم گاهی تأثیر می ذاره. و عصبانیم میکنه و غرغروووو میشم. یه جوری ادامه ای این افکار تیشه به ریشه ی خود زدنه. از طرفی تغییر افکار تدریجیه و زمان بر.
اگر نخوام کمال گرایی کنم میگم خب نمیشه یه شبه درست بشی از قسمت آسونش شروع کن از یه تغییر کوچک.
شاید قدم اول نوشتن خاطرات منفی و واکاوی احساس و رفتارم باشه. ببینم واقعا چی منو ناراحت کرد و چه نیازی در من بود که برآورده نشد؟!
به نظر میرسه اگر احساسات منفی گذشته ام رو واکاوی نکنم تا مدت ها اونهارو به دوش بکشم. ازین به بعد سعی میکنم تاپیک رو به این سمت ببرم که در مسیر واکاوی احساساتم اگر به سوالی برخوردم اینجا بپرسم. یعنی یکم جزئی تر بشه.
در مورد مواظبت از نقش گفتید که هرکسی مایل هست تا نقشش رو ایفا کنه و دوست نداره اثرگذاریش رو از دست بده.
من چند موردی که خیلی برام ناراحت کننده بود ( وقتی باهاش مواجه شدم) رو بررسی کردم. متوجه شدم تو اکثر اونها مادرشوهرم رو میبینم درحالی از ایفای نقش خودش فراتر رفته و این برای من یه حس بدی داشته. از این که مادرشوهرم نقش من رو پوشش بده خوشم نمیاد. اینجا دوتا مسأله برای من پیش میاد که دوست دارم برام روشن بشه.
ـ آیا گاهی من خیلی حدومرز برای نزدیک شدن دیگران به سمت خودم تعیین میکنم؟ چرا و ریشه های این تمایل چیه؟
ـ آیا مادرشوهرم گاهی بیش از حد و بدون توجه به علائم راهنمایی و رانندگی( بازخورد های اولیه من) وارد محدوده ی من میشه ؟ حالا من چیکار کنم؟
توی پست بعدی سعی میکنم مثال بزنم.
سپاس

[باغبان]

خیلی ممنونم آقای c.r.y.
هرچی که از زندگی مشترک ما میگذره من هم بیشتر با تفاوت ها کنار میام و مدیریتش میکنم. اما بعضی کارهاشون و حرف هاشون رو نمیتونم فراموش کنم. یه جوری که انگار به رابطه ما زخم زده باشه و التیامش سخته. چاره چیه؟
میخوام برای رهایی خودم همه رو فراموش کنم و اصلا وقت و بی وقت به یادم نیارم.

با سلام
ممنون از پاسختون
به نظرم چاره اینکه : گذشته را شخم نزنیم و نگران آینده نباشیم

این یک دو سه روز نوبتِ عمر گذشت
چون آب به جویبار و چون باد به دشت
هرگز غمِ دو روز مرا یاد نگشت
روزی که نیامده‌ست و روزی که گذشت


......................

متأسفانه این حس و حال روی رابطه من و همسرم هم گاهی تأثیر می ذاره. و عصبانیم میکنه و غرغروووو میشم. یه جوری ادامه ای این افکار تیشه به ریشه ی خود زدنه. از طرفی تغییر افکار تدریجیه و زمان بر.
اگر نخوام کمال گرایی کنم میگم خب نمیشه یه شبه درست بشی از قسمت آسونش شروع کن از یه تغییر کوچک.

بله خب طبیعی ست،،
به نظرم پیشرفت برای ما باید هیجان انگیز باشه
مثلا وقتی به کوه نرودی میریم نباید رسیدن به قله برای ما فقط شادی باشه ،،،
بلکه مسیر کوه ، خطرات و سختی های کوه ، هم برای ما باید شادی باشه ،،این نگاه باعث میشه در برنامه ریزی های بلند مدت استقامت بهتری داشته باشیم ،،
در واقع عشق ( هدف ما ) مرکب سفره ،،نه مفصد سفر



..............

شاید قدم اول نوشتن خاطرات منفی و واکاوی احساس و رفتارم باشه. ببینم واقعا چی منو ناراحت کرد و چه نیازی در من بود که برآورده نشد؟!
به نظر میرسه اگر احساسات منفی گذشته ام رو واکاوی نکنم تا مدت ها اونهارو به دوش بکشم. ازین به بعد سعی میکنم تاپیک رو به این سمت ببرم که در مسیر واکاوی احساساتم اگر به سوالی برخوردم اینجا بپرسم. یعنی یکم جزئی تر بشه.

خیلی خوبه
تو کاغد بنویسید ،،همه آدم ها باید یه پارکینگی داشته باشند ،،پارکینگی که غم و غصه های خودشون را خالی کنند
نوشتن کمک خوبی می کنه
کتال " بنویس تا اتفاق بیافتد " را بخونید ، کمکتون می کنه .


.......................

در مورد مواظبت از نقش گفتید که هرکسی مایل هست تا نقشش رو ایفا کنه و دوست نداره اثرگذاریش رو از دست بده.
من چند موردی که خیلی برام ناراحت کننده بود ( وقتی باهاش مواجه شدم) رو بررسی کردم. متوجه شدم تو اکثر اونها مادرشوهرم رو میبینم درحالی از ایفای نقش خودش فراتر رفته و این برای من یه حس بدی داشته. از این که مادرشوهرم نقش من رو پوشش بده خوشم نمیاد. اینجا دوتا مسأله برای من پیش میاد که دوست دارم برام روشن بشه.
ـ آیا گاهی من خیلی حدومرز برای نزدیک شدن دیگران به سمت خودم تعیین میکنم؟ چرا و ریشه های این تمایل چیه؟
ـ آیا مادرشوهرم گاهی بیش از حد و بدون توجه به علائم راهنمایی و رانندگی( بازخورد های اولیه من) وارد محدوده ی من میشه ؟ حالا من چیکار کنم؟
سپاس

من نمی دونم رفت و آمد شما با خانواده همسرتون ( مادر شوهر ) چطوری هست ،،آیا جوری هست که منزلتون به ایشون نزدیکه و این دید و بازدید ها خیلی زیاده یا خیر ،،
سیستم مادر شوهر و عروس مخصوصا در نسل ما جوری هست که اگه منزلشون از هم دورتر باشه و یا مدیریت بهتری در رفت وآمد داشته باشند بهتره ،،
مثلا به جای اینکه هفته ای سه با برن پیش مادر شوهر ،،هفته ای یه بار برن و دوبار زنگ بزنند !
حالا اگه اون هفته ای یه بار ، یا 10 روز یه بار که ، میرن پیش مادر شوهر ،،بذارید مادرشوهر با کامیون سواری کنه و اگه هم وارد محدوده شما شد بذارید بیاد ،،چه اشکالی داره :))
تو پست قبلی خدمتتون گفتم یه چیز بالینی هست بیشترش ،،، و گاهی هم عدم مهارت های ارتباطی طرفین.
بعضی موقع زودرنجی و کمال گرایی تاثیر داره ( چه مادر زن - چه مادر شوهر - چه عروس و دوماد و...) ،،که باید برطرف بشه .


ببنید خانم ارم سه تا تکنیک هست که کمک می کنه در مسائل :
- تکنیک حل
- تکنیک هضم
- تکنیک حذف


بهترین راه حل ، حل مساله ست -
اگه حل مسئله را نتونستیم و یا دچار محدودیت ها یی به ناچار شدیم ، هضم هست که کمک می کنه
تکنیک حذف ، تکنیکی هست که بیشتر ماها میریم دنبال این یعنی به جای حل و هضم ،طرف را حذف می کنیم :)
مادر شوهر - مادر زن ، عروس ، داماد جزئی از خانوده اصلی هستند ،،پس باید ، یا مساله را حل کنیم یا هضم کنیم .
هضم یعنی بپذیریم یه شخصیتی با همچین مشخصه ای ( با الگوهای تربیتی و رفتاری که سال ها در او ایجاد شده ) وجود داره و قرار نیست طبق بایدها و نباید های ما عمل کنه .