تجارب شخصی من در زمینه ازدواج

[دختر شاد 69]

آقای gholam
اگه خانوادتون اهل تلویزیون و صدا و سیمای ایران هستن، تو کنداکتر شبکه‌ها بگردین ببینین چه برنامه‌هایی در مورد ازدواج هست.
تلویزیون رو روشن کنید و ببینید خانواده تمایل دارن گوش بدن یا نه، اگه رو دارین تو این مسائل یکم جَو بدین که چه برنامه خوبی و ...
اینو از این جهت گفتم چون مامان من خیلی مذهبی هست.
اینجور برنامه‌ها حسابی ساختش.
آخرین خاستگاری که داشتم که اصلا یادمم نمیاد کِی بود یادمه مامانم میگفت آره ازدواج الکی نیست که، تو فلان برنامه داشت میگفت دختر و پسر حتما باید چندین جلسه صحبت کنن، بیرون برن، مشاوره برن و .....
دیدم نه باباااا بالاخره این برنامه‌ها به درد یکی خورد.
من که واقعا تعجب کرده بودم.
اگه خانواده مذهبی دارین، بگردین چند تا توصیه و نصیحت از مشاوره‌هایی که روحانی هست پیدا کنید و بهشون بگید.

[gholam1234]

آقای gholam
اگه خانوادتون اهل تلویزیون و صدا و سیمای ایران هستن، تو کنداکتر شبکه‌ها بگردین ببینین چه برنامه‌هایی در مورد ازدواج هست.
تلویزیون رو روشن کنید و ببینید خانواده تمایل دارن گوش بدن یا نه، اگه رو دارین تو این مسائل یکم جَو بدین که چه برنامه خوبی و ...
اینو از این جهت گفتم چون مامان من خیلی مذهبی هست.
اینجور برنامه‌ها حسابی ساختش.
آخرین خاستگاری که داشتم که اصلا یادمم نمیاد کِی بود یادمه مامانم میگفت آره ازدواج الکی نیست که، تو فلان برنامه داشت میگفت دختر و پسر حتما باید چندین جلسه صحبت کنن، بیرون برن، مشاوره برن و .....
دیدم نه باباااا بالاخره این برنامه‌ها به درد یکی خورد.
من که واقعا تعجب کرده بودم.
اگه خانواده مذهبی دارین، بگردین چند تا توصیه و نصیحت از مشاوره‌هایی که روحانی هست پیدا کنید و بهشون بگید.

روش خوبیه. امتحان میکنم ببینم جواب میده یا نه!
بدیش اینه که مشکل یکی نیست که! باید خانواده طرف رو هم مجاب کنی!
حالا توی جلسه خواستگاری به خود دختره هم میشه گفت که اگه موافقین جلسات بیشتری برای آشنایی بیشتر بذاریم، حالا اگه خودش موافق بود، میره خانوادشم متقاعد میکنه ایشالا!

من موندم خداییش با یه جلسه چحوری میشه تصمیم نهایی رو گرفت (برای هر دو طرف میگم ها). مشکل وقتی تشدید میشه که جدیدا باب هم شده که به طرفین توصیه میکنن که بیشتر سعی کن شنونده باشی! خب این باعث میشه که دختره بیاد توی جلسه خواستگاری فقط منتظر شنیدن حرف باشه. نتیجتا شناخت کامل حاصل نمیشه و بایستی گفت یه جلسه دیگه بذاریم ...

[محمد89]

سلام
و یک تجربه خیلی مهم که من دارم اینه که کاملا مطمئن باشید که اون چیزی که قبل ازدواج فکر می کنید اون چیزی نیست که بعد ازدواج اتفاق می افته و اگر به ناملایمتی برخوردید بدونید که همه ازدواجها همینطورن و قرار نیست همه چیز خیلی عالی و مطابق میل ما اتفاق بیفته
من شخصا ازدواج کاملا سنتی نداشتم و همسرم رو یکی دو سال در محل کارش دیده بودم و بعد جلسه خواستگاری هم چند ماه ارتباط دو نفره و گاها خانوادگی داشتیم و فکر می کردم شناختم نزدیک به صد در صد هست
ولی نبود

فقط و فقط آدمها در زندگی زناشویی از ویترین میان بیرون و خود واقعیشون رو نشون میدن و حداقل 30 درصد از شناخت آدم اون موقع شکل می گیره که البته دیگه زمان فکر کردن نیست و باید سازگاری کرد اگر خیلی حاد نباشه

اینو نمی گم که فکر کنید من مشکل خاص و مهمی در زندگی مشترکم دارم
من الان راضی هستم
ولی هیچ وقت یادم نمیره در دوران عقد البته بیشتر موقع ارتباط با خانواده همسرم، گاهی اونقدر ناراحت و منزجر می شدم که دلم می خواست شب بخوابم و صبح که بلند میشم ببینم کل جریان ازدواجم یه خواب بوده و واقعیت نداشته
ولی خوب بیدار می شدم و می دیدم همه چیز واقعیه
فقط و فقط خودمو مشغول درس و زبان و ... می کردم تا کمتر فکر کنم
چقدر توی امامزاده نزدیک دانشگاهمون به حال خودم اشک ریختم
از اینکه این خانواده رو با این مدل موجود و با این فرهنگ که هیچ استقلال مالی و عاطفی برام قائل نیستن و همسرم هم اعتراضی نداره، باید بپذیرم و راه گریزی نیست
زخم زبان فامیل هم که جای خودش رو داشت که به مادرم می گفتن چرا دخترتو حروم کردی لیاقتش بیشتر از این بود باید با فردی تحصیلکرده تر و ثروتمند ازدواج می کرد. چرا دست کم گرفتیدش و ...
مادرم هم متاسفانه همه حرفها رو به من منتقل می کرد
من با اون روحیه داغون باید از ازدواجم دفاع هم می کردم

همه چیز رو درون خودم می کشیدم
بعدا با چند نفر که شرایط خودمو داشتن توی دانشگاه آشنا شدم و دیدم همشون مثل من هستن و هر کدوم با یه مشکلی داره دست و پنجه نرم می کنه و ازدواج اونا هم صد در صد مطابق میلشون نبوده

حتی یکی که خیلی ادعای زندگی عاشقانه داشت چند وقت پیش شنیدم با یه بچه طلاق گرفته

کلا همه چیز ایده آل و مطابق میل پیش نمیره
آدم اینو بدونه راحت تر زندگی می کنه

من الان مشکلاتم خیلی کمرنگ شدن
ولی خیلی مبارزه کردم تا یک سری محدوده ها رو برای خودم داشته باشم
و البته یه موردی که بود اینکه من در هیچکدوم از مراحل حتی اون موقعی که با گریه می خوابیدم و کابوس می دیدم به همسرم بی علاقه نبودم
دلم نمیومد ناراحت بشه هیچ موقع از این احساسم که گاها دلم می خواست این آشنایی نبود براش نگفتم


همیشه همه چیز ایده آل نیست
گاهی باید مبارزه کرد گاهی باید پذیرفت و سازگاری کرد

خوب قاعدتا ممکنه کلا مسیر رو اشتباه رفته باشیم و مشکلات حادی وجود داشته باشه که اون یه بحث دیگه میشه

خیلی ممنون از تاپیکی که باز کردین. با اینکه مثه این تاپیک قبلا هم دیدم، ولی باز هم بنظرم ارزشمنده.
این کار یعنی اینکه شما راهی که رفتین رو برامون بازگو میکنین، حالا امکان داره با خطوط فکری مون همسان باشه یا نباشه (که البته به نظر خودم عمدتا همسانه)، و میشه خیلی چیزا یاد گرفت از این موارد.
ممنون میشم ادامه بدین اگه مورد دیگه ای هست ....

جالبه، این طرز فکر حجاب سفت و سخت و بعدش تغییر عقیده رو خیلی زیاد دیدم.
حتی موردی دیدم که طرف راضی نمیشد خانومش حتی با حجاب تو هیچ عکس خانوادگی باشه ولی الان اصلا براش مهم نیست.
میگم چه خوبه آدم تو سنی که میدونه قراره طرز فکرش دستخوش تغییر بشه ازدواج نکنه.
شما 25 سالگی ازدواج کردین، شاید اگه دو سه سال تاخیر مینداختین، الان اوضاع خیلی فرق داشت (تاپیک قبلیتون رو مطالعه کردم)

منم از 25 سالگی تا الان که میرم 29 کلی تغییر فکر و فاز و عقیده داشتم، یعنی بعضی وقتها خندم میگیره از اون طرز فکرهای مسخرم.
به امید روزی که منم بیام تاپیک بزنم و از تجربم بگم ولی یه تجربه کاملاً مثبت و دخترایی که تو سن 29 سالگیشون میخونن تاپیک منو نگرانی‌هاشون از بین بره.
امید به خدا، آرزو بر جوانان عیب نیست.

روش خوبیه. امتحان میکنم ببینم جواب میده یا نه!
بدیش اینه که مشکل یکی نیست که! باید خانواده طرف رو هم مجاب کنی!
حالا توی جلسه خواستگاری به خود دختره هم میشه گفت که اگه موافقین جلسات بیشتری برای آشنایی بیشتر بذاریم، حالا اگه خودش موافق بود، میره خانوادشم متقاعد میکنه ایشالا!

من موندم خداییش با یه جلسه چحوری میشه تصمیم نهایی رو گرفت (برای هر دو طرف میگم ها). مشکل وقتی تشدید میشه که جدیدا باب هم شده که به طرفین توصیه میکنن که بیشتر سعی کن شنونده باشی! خب این باعث میشه که دختره بیاد توی جلسه خواستگاری فقط منتظر شنیدن حرف باشه. نتیجتا شناخت کامل حاصل نمیشه و بایستی گفت یه جلسه دیگه بذاریم ...

دوستی داشتم به شدت مذهبی. اونقدر که بعد از جلسه بله برون و پیش از عقد شرعی حاضر نبود با همسر اینده اش برای خرید تتها بره بیرون. ایشون رو چند ماه بعد از عقد دیدم. هنوز در هیجان روزهای بعد از عقد بود و به نظر خوشحال می اومد. مدتی گذشت و ایشون عروسی کرد. مدتی بعد از عروسی دوباره دیدمش. خیلی گرفته بود. کاملا معلوم بود که از وضعیتی که داره ناراضیه. خودش به زبون اورد. میگفت کاش بیشتر از همدیگه شناخت پیدا کرده بودیم.
جلسات دونفره پیش از ازدواج با اینکه به نظرم اصلا کافی نیستن اما حتما لازمن.