تردید جدی در ادامه زندگی مشترک پس از ۵ سال

[سحر بهاری]

من یه زمانی با خودم فکر میکردم چقدر این ادمهایی که از خانواده دور میشن و با شخص دیگری ارتباط برقرار میکنن ادمهای پستی اند. اما الان میفهمم ادم خودش تا توی شرایطی قرار نگیره نمیتونه دیگران رو قضاوت کنه. من دوست ندارم خدای ناکرده پایم بلغزه و گرفتار چنین وضعیتی بشم. به نظر شما طلاق راه حل بهتری نیست؟ تا اینکه ادم الکی به خودش دروغ بگه که زندگی من خوبه و میتونست بدتر از این باشه و بعد هم در یک لحظه هم زندگی اش بر باد بره و هم کاری بکنه که قابل بازگشت نباشه؟ و طبیعتا وقتی چنین اتفاقی می افته نگاه همه اطرافیان و مردم همون نگاهیه که من پیشتر داشتم. عجب آدم پستی! چه زن (شوهر) خوبی داشت! خیانت کرد! نمیگن چی کشید در زندگی اش که به این نقطه رسید.... !

خواهش میکنم
در مورد همسرتون همانطور که نوشتید ایرادتی مطرح هست و شما این حق رو دارید که از زندگی مشترک لذت ببرید و آسوده باشید...
اما برخی مسائلی که اشاره میکنید قسمت بزرگی از اون به اشتباهات خود شما برمیگرده و نباید این رو متوجه دیگران بدونید. قبل از ازدواج فرصت شناخت داشتید و میتونستید با تحقیق و بررسی و حتی کمک از مشاوره متوجه بشید ایشون مناسب ازدواج با شما هستند یا خیر.
خانواده همسرتون یا خود همسرتون در گذشته همین بودند و در حال حاضر هم روش زندگی اونها همان روال قبلی با اندکی تغییر هست پس تشخیص خیلی از مسائل به عهده شما بوده.
اینکه میفرمایید چرا نگفت و صداقتش خدشه دار شد خیلی از افراد در زمان آشنایی سعی میکنند در بهترین حالت قرار بگیرند و این شمایید که اگر بدون بررسی های لازم اونها رو بپذیرید باید منتظر عواقب این انتخاب باشید.

از طرفی توصیه کردم ایشون رو همدلی و همراهی کنید تا برای رفع مسئله ای مثل تنبلی و ... مراجعه ی حضوری به روانشناس بالینی داشته باشن و پیگیری کنید.

من یه زمانی با خودم فکر میکردم چقدر این ادمهایی که از خانواده دور میشن و با شخص دیگری ارتباط برقرار میکنن ادمهای پستی اند.

میریم میشینیم و ایشون تلویزیون رو روشن میکنن و من هم بدون اینکه علاقه ای داشته باشم میبینم. این برنامه ایه که شاید بگم بیش از چند سال اتفاق افتاده. وقتی هم که من میرفتم توی اتاق که کار دیگه ای انجام بدم ناراحت میشدن که تو کار شخصی انجام میدی. !

ایشون خیلی دوست دارن چیزهایی رو با جزئیات تعریف کنن که من واقعا علاقه ای به شنیدنشون ندارم. !

شما و همسرتون هر دو نفر نیاز دارید مراجعه کنید، طبق نوشته های شما گاهی مسئله متوجه طرز فکرتون و رفتارتون در برخورد با شرایط مختلف هست که ناشی از فقدان مهارت در برخورد با شرایط و آگاهی های کافیست.
سعی کنید این مسیر رو دو نفره پیش ببرید، تا آرام آرام به نتیجه دلخواه برسید.

خیانت و طلاق رو نام بردید و در ابتدای نوشتتون از واقع بینی گفتید؛

پس بهتر هست واقع بین باشید و از خودتون بپرسید؛

سهم من از اشتباهات در زندگی مشترک چقدر هست؟

آیا همسرم رو با مشکلش تنها گذاشتم یا کمکش کردم؟

چقدر در تغییرات مثبت در زندگی مشترک نقش دارم؟

فرار به جلو یا حل مسئله ... کدام؟

و ....