تب دوست داشتن یا تب ازدواج ؟؟

[بهاره جون]

من دوتا برادر دارم که دقیقا موضوع صحبت شما برای اینا صدق میکنه. یعنی یکیشون همیشه دنبال تشکیل خانواده بود و همیشه در مورد همسر آینده اش و بچه هاش رویا پردازی میکرد. تو مجردی هم اصلا اهل رفت و آمد زیاد با دوستاش نبود. زمان ازدواجش هم از روی منطق ازدواج کرد. یعنی یکی دو مورد که از کسی خوشش اومد و رفت خواستگاری سنتی، خیلی راحت اگه نمی پسندید میگفت به درد هم نمیخوریم و تمام. ولی برادر دیگه ام عاشق پیشه بود و ازدواجش از روی عشق بود. اصلا هم براش تشکیل خانواده مهم نبود. میدونی خانمایی که برادرام انتخاب کردن، متناسب با روحیات اونا هستن. یعنی هر دو زندگی خوبی دارن.

حالا شما باید ببینی چه مدلی هستی. با کدوم حالت میتونی کنار بیای. به نظر من اگه بتونی یه مخلوطی از هر دو پیدا کنی خیلی بهتره ...

[محیان]

بنظرم شما دچار وسواس فکری هستین
و در پی موشکافی مسائلی که اصلا فهمیدن یا نفهمیدنش مهم نیس
مثلا عین این جملات که مثالهای خنده داری هستن که چرا دم خر درازه ، چرا پنجره بازه و....
شما باید به مسائل مهمتر دقت کنید مثلا معیارهای اساسی طرف . حالا چرا قبلا دوست داشت الان ندارد و ... سفسطه اس
موفق باشین

عسل عزیز درست میگید تصمیمهای نادرستی تو زندگیم گرفتم و شکست خوردم برای همین
اعتماد بنفس پایینی پیدا کردم در حدی که فکر میکنم تمام فکرهام و نتیجه گیری هام غلطه
برای همین اینجا بیانشون میکنم امیدوارم با دوستانی مثل شما اینبار اشتباهات گذشته رو تکرار نکنم
البته یه مشکللات دیگه هست که مهمترن تو تایپیک بعدی بیان میکنم

بازم ممنون

سلام
موندن بین این دو سوال ممکنه باعث شه دیدگاه غیر منعطفی پیدا کنی.البته دومی تا حدودی منطقی تره.توی فرایند انتخاب و آشنایی و خواستگاری،روش صحیح اینه که تا زمان قطعی شدن و نامزدی احساسات درگیر نشه.هرچند ممکنه کمی دو طرف روی هم تمرکز کنند وخواسته یا ناخواسته بخشی از احساسات درگیر بشه.

شما باید ببیند شخصی که میاد خواستگاریت قابلیت این رو داره که بعد از نامزد شدن دوستش داشته باشی؟ بنابراین باید طی چند جلسه صحبت کنید و اگر نیاز بود به مشاوره هم برید و براساس یه جمع بندی از برداشت خودت ،خانوادت،مشاور، و تحقیقاتی که از محل یا آشنایان میکنید تصمیم بگیرید

سلام خیلی ممنون از پاسخگویی شما

پس نیازی نیست اشنایی رو انقدر طولانی کنم که وارد فاز احساسات بشیم ؟
اینطور که فهمیدم شما میگین همینکه به قول معروف به دل همدیگه نشستیم کافیه برای شروع

من دوتا برادر دارم که دقیقا موضوع صحبت شما برای اینا صدق میکنه. یعنی یکیشون همیشه دنبال تشکیل خانواده بود و همیشه در مورد همسر آینده اش و بچه هاش رویا پردازی میکرد. تو مجردی هم اصلا اهل رفت و آمد زیاد با دوستاش نبود. زمان ازدواجش هم از روی منطق ازدواج کرد. یعنی یکی دو مورد که از کسی خوشش اومد و رفت خواستگاری سنتی، خیلی راحت اگه نمی پسندید میگفت به درد هم نمیخوریم و تمام. ولی برادر دیگه ام عاشق پیشه بود و ازدواجش از روی عشق بود. اصلا هم براش تشکیل خانواده مهم نبود. میدونی خانمایی که برادرام انتخاب کردن، متناسب با روحیات اونا هستن. یعنی هر دو زندگی خوبی دارن.

حالا شما باید ببینی چه مدلی هستی. با کدوم حالت میتونی کنار بیای. به نظر من اگه بتونی یه مخلوطی از هر دو پیدا کنی خیلی بهتره ...

بهاره جون سلام ممنون از پاسخگوییت
اینطور که فهمیدم نظر شما اینه نمیشه گفت هیچکدام بده هرکسی بستگی به روحیاتش داره زندگیش رو چطوری شروع کنه
درسته ؟
منم دوست دارم با کسی ازدواج کنم که علاوه بر اینکه من رو دوست داشته باشه همونقدر هم اشتیاق داشته باشه برای تشکیل زندگی بامن
البته ایشون میگن که همینطورن خیلی ابراز علاقه میکنن و خیلللللی اشتیاق دارن برای ازدواج
ولی برای من عجیبه به این زودی و با یکی دو جلسه اشنایی این تصمیم رو گرفتن