سلام خدمت خانم عشق آفرین.
این بار دومی هست که در صندلی داغ شما شرکت میکنم. بار اولش در سری قبلی بود:
سلام جناب اثر راشومون. باعث افتخاره که قابل دونستید و مجدد شرکت کردین. سپاسگزارم
دو مورد از مواردی که در جمع کسی رو خیط کردین تعریف کنین. دو مورد که در جمع خیط شدین رو تعریف کنین.
این که کسی رو ضایع کنم یا ضایعم کنند، مسلما پیش اومده ولی حضور ذهن ندارم. اگر به خاطر آوردم حتما میگم.
نوعا از مشاهده یا تفکر در مورد چه چیزهایی بیشتر گریتون میگیره؟ شده از عمد خودتون رو به گریه بزنین یا خودزنی کنین تا به یه هدفی برسید؟ اگر بله ماجرا چی بوده؟
زمانی که از کار اشتباهی پشیمانم و زمانی که یک نفر غرورش شکسته.
نه از عمد گریه نکردم و خیلی خودم رو کنترل می کنم مقابل کسی گریه نکنم. مغرور تر از اونم که برای منافع ام متوسل به گریه بشم و درست هم نیست.
تا چه حد نون به نرخ روز خورید؟ آخرین بار کی تملق و چاپلوسی کسی رو کردین بدون اینکه قلبا به حرفهاتون معتقد باشید؟ کلا چقدر بر خلاف جهت جاری اجتماع حاضرین شنا کنین و تبعاتش رو بپذیرین؟
هرگز و به هیچ عنوان حرفی رو که بهش معتقد نباشم نه نشون میدم و نه به زبان میارم.
هرچند برای تفاوت های موجود در اجتماع احترام قائلم و معمولا سازگارانه برخورد می کنم، اما هیچ وقت همسو با بدعت نادرست یک جامعه حرکت نمی کنم.
دو بار آخری که از شدت شرم و خجالت خواستین وجود نداشته باشین یا به قول معروف زمین دهان باز کنه و قورتتون بده چه موقع بوده؟ اگر مساله های خلاف عفت نبوده تعریف کنین.
یه بار مرتبط با موردیه که کارم به کلانتری افتاد و مادرم اومد. یک بار هم سوم دبیرستان بودم، تو یه مدرسه که همه شاگرد ها زرنگ بودن، من 4 درس افتادم، نه خرداد و نه شهریور پاس نکردم و به دوستام نگفته بودم. رفتم پیش دانشگاهی، من باید دی ماه مجدد امتحان میدادم، اسمم تو لیست نبود. معلم جلو همه پرسید افتادی درساتو؟ خیلی خجالت کشیدم. 
آیا در یکی دو سال اخیر کارهایی رو انجام دادین که مثلا 10 سال قبل در مورد کسی که چنان کارهایی رو انجام بده قضاوت خیلی منفی داشتین و اون رو آدم خبیث و رذلی میدونستین؟ اگر از نظر اخلاقی و عفت عمومی مورد دار نیست میتونین بگین چه کارهایی بودن؟
نه. ممکنه کاری رو اشتباه بدونم و بعد متوجه شم اون رفتار رو خودم دارم، اما شدت رذل و کثیف دیگه برای من فردیه که جنایتکاره، تجاوز کاره، رو صورت دخترا اسید میپاشه، ریاکاره و اختلاس میکنه! این موارد رو هنوز نشدم خدا رو شکر و برای مواردی که سلیقه ایست احترام قائلم و قضاوت منفی ندارم.
چه موقع بیشترین حس حسادت رو در خودتون مشاهده کردین؟ کلا تا چه حد خودتون رو حسود میدونین؟
حسود نیستم. ولی خب یه مقطعی تو دانشگاه، بس بچه ها آزارم میدادن و بهم حسادت داشتند، تو درس هایی که تاپ استودنت بودم یا زیاد زحمت می کشیدم، دوست نداشتم قافیه رو بهشون ببازم و چشم دیدن اینکه کسی ازم بهتر باشه نداشتم. . یه جورایی تحت تاثیر قرار گرفتم. وگرنه خیلی کم حسودم.
به چه چیزی در نظام طبیعت و دنیا اعتراض دارین؟ (البته اگر مثل مدیر همدردی عارف واصل نیستین
و اعتراضی دارین چند تا از اعتراضات خودتون رو به نظام حاکم بر طبیعت بنویسین)
همه چیز درسته ولی خب روی جهل انسانیم از اینکه انسان عزیزانش رو که انقدر بهشون خو میگیره یکباره مثلا در تصادفی از دست میده گله مندم. یا برخی مریضی های خاص که امکان یه زندگی طبیعی رو از انسان میگیره. ولی به هر حال خدا رو شکر. او بهتر میدونه.
دو بار آخری که حس دلشکستگی شدید رو تجربه کردین تعریف کنین.
باز به خاطر ندارم و اگر به خاطر آوردم میگم.
آیا رفتاری هست که اگر همسر آیندتون مرتکب بشه بدون امکان بخشش به فکر جدایی بیفتین یا اگر دوست صمیمیتون مرتکب بشه بدون امکان بخشش به فکر قطع ارتباط بیفتین؟
بله. در مورد همسر آینده ام : نان حرام (آگاهانه) ، دست بزن ، بیماری یا مورد خاصی که قبل ازدواج داشته، هنوز هم داره و ازم مخفی کرده. خیانت و بی بند و باری (اگر بچه نداشته باشیم)، چشم ناپاکی و غیره.
در مورد دوست: دو رویی، بی حیایی، عدم راز داری.
تا بحال شده که بخاطر شک به داشتن یه بیماری خاص جسمی و روحی به پزشک یا روانشناس مراجعه کنین؟
بله. ولی از گفتنش معذورم.
فردی توی دنیا هست که آرزوی مرگش رو داشته باشین؟ تا بحال شده از مرگ یا اعدام کسی لذت ببرین؟ تا بحال شده از اعدام کسی خیلی ناراحت شده باشین؟
دیگه همان افراد جنایتکار و رذل و پستی که بالا گفتیم، اگر تغییر نمی کنن بمیرن دیگه.
نه نشده. این موارد بیشتر سیاسی پیش میاد و من اصلا به سیاست علاقه ای ندارم.
آیا سبکی از موسیقی هست که ازش متنفر باشین؟
نه. شاید از سبک یا اثری خوشم نیاد و گوش ندم، ولی به هر حال یه سلیقه است و دیگه نیازی نیست ازش متنفر باشم.
در امور زندگیتون چقدر به نظر و فتوای روحانیون اهمیت میدین و عمل میکنین؟
عمل نمی کنم.
اگر عمل میکنین نظرتون در مورد فتوای اکثریت قریب به اتفاق مراجع تقلید که ترویج موسیقی رو به صورت عام(یعنی تمام انواعش رو) جایز نمی دونن چیه؟
چون عمل نمی کنم، نمیتونم نظری در موردش بدم.
نظرتون در مورد قانون مصوب کشورمون که بر پایه همین حکم مراجع، آموزش موسیقی به هر نحو و در هر نوع مدرسه رسمی آموزش و پرورش رو غیر مجاز میدونن و مدیران چنین مدارسی رو تهدید به توبیخ میکنن، چیه؟
کار اشتباهی می کنن.
نوشته اصلی توسط بی نهایت
اگر خودتان نداشتید از دوستان چطور؟ 
علیرغم اینکه پدر مادر بسیار حساس بودن، خیلی بی نظم بودم و دست به سیاه سفید نمیزدم، اما خب اون تجربه حل خودمحوری که بالاتر گفتم، این مزیت رو هم برام داشت. الان بسیار منظم هستم و علاوه بر ظروف که وظیفه ام هست، به دیگر امور منزل هم می پردازم و خیلی هم علاقه مند هستم. 
. انقدر گریه کردم کم مونده بود خودمم بمیرم. 
علاقه مندی ها (Bookmarks)