سلام خدمت خانم عشق آفرین.
این بار دومی هست که در صندلی داغ شما شرکت میکنم. بار اولش در سری قبلی بود:
دو مورد از مواردی که در جمع کسی رو خیط کردین تعریف کنین. دو مورد که در جمع خیط شدین رو تعریف کنین.
نوعا از مشاهده یا تفکر در مورد چه چیزهایی بیشتر گریتون میگیره؟ شده از عمد خودتون رو به گریه بزنین یا خودزنی کنین تا به یه هدفی برسید؟ اگر بله ماجرا چی بوده؟
تا چه حد نون به نرخ روز خورید؟ آخرین بار کی تملق و چاپلوسی کسی رو کردین بدون اینکه قلبا به حرفهاتون معتقد باشید؟ کلا چقدر بر خلاف جهت جاری اجتماع حاضرین شنا کنین و تبعاتش رو بپذیرین؟
دو بار آخری که از شدت شرم و خجالت خواستین وجود نداشته باشین یا به قول معروف زمین دهان باز کنه و قورتتون بده چه موقع بوده؟ اگر مساله های خلاف عفت نبوده تعریف کنین.
آیا در یکی دو سال اخیر کارهایی رو انجام دادین که مثلا 10 سال قبل در مورد کسی که چنان کارهایی رو انجام بده قضاوت خیلی منفی داشتین و اون رو آدم خبیث و رذلی میدونستین؟ اگر از نظر اخلاقی و عفت عمومی مورد دار نیست میتونین بگین چه کارهایی بودن؟
چه موقع بیشترین حس حسادت رو در خودتون مشاهده کردین؟ کلا تا چه حد خودتون رو حسود میدونین؟
به چه چیزی در نظام طبیعت و دنیا اعتراض دارین؟ (البته اگر مثل مدیر همدردی عارف واصل نیستین
و اعتراضی دارین چند تا از اعتراضات خودتون رو به نظام حاکم بر طبیعت بنویسین)
دو بار آخری که حس دلشکستگی شدید رو تجربه کردین تعریف کنین.
آیا رفتاری هست که اگر همسر آیندتون مرتکب بشه بدون امکان بخشش به فکر جدایی بیفتین یا اگر دوست صمیمیتون مرتکب بشه بدون امکان بخشش به فکر قطع ارتباط بیفتین؟
تا بحال شده که بخاطر شک به داشتن یه بیماری خاص جسمی و روحی به پزشک یا روانشناس مراجعه کنین؟
فردی توی دنیا هست که آرزوی مرگش رو داشته باشین؟ تا بحال شده از مرگ یا اعدام کسی لذت ببرین؟ تا بحال شده از اعدام کسی خیلی ناراحت شده باشین؟
آیا سبکی از موسیقی هست که ازش متنفر باشین؟
در امور زندگیتون چقدر به نظر و فتوای روحانیون اهمیت میدین و عمل میکنین؟ اگر عمل میکنین نظرتون در مورد فتوای اکثریت قریب به اتفاق مراجع تقلید که ترویج موسیقی رو به صورت عام(یعنی تمام انواعش رو) جایز نمی دونن چیه؟ نظرتون در مورد قانون مصوب کشورمون که بر پایه همین حکم مراجع، آموزش موسیقی به هر نحو و در هر نوع مدرسه رسمی آموزش و پرورش رو غیر مجاز میدونن و مدیران چنین مدارسی رو تهدید به توبیخ میکنن، چیه؟
تنها باید حقیقت را بیان کرد، نه دروغی را که حقیقی انگاشتنش خوب است.
"بخشی از پیام برتراند راسل برای آیندگان"
علاقه مندی ها (Bookmarks)