قهر از خانه

[niloofar_aabi]

سلام دوستان
همسرم با این حرفش (باید تمرکزو توجهمون روی بچم باشه) ثابت کرد که ارامش بچش از ارامش من مهم تره بچه ای که با یه ادامس هم راضی میشه ولی من از هیچی این زندگی راضی نیستم و کلا با این تفکر ازدواج کردم که اگه بخام بچه یکی دیگه رو بزرگ کنم بچه خودمم میارم و باهم بزرگ میشن.
درمورد بچه دارشدن با همسرم توافق خاصی نکردیم فقط گفته بود مشکلی نداره با این قضیه.
الان واقعا از جفتشون بدم اومده بیشتر از قبل که چقد بهشون رسیدگی کردم و الان اینجوری دور انداخته شدم.
نمیدونم شاید از نظر شما حضور بچه یکی دیگه تو همه لحظه های زندگی ادم غم کمی باشه ولی واسه من خیلی زجر اور بوده و دلم میخواست این غمو با وجود بچه خودم تسکین بدم و بگم بچه خودمم هست که باعث شده نتونم برم مسافرت نتونم با شوهرم خلوت کنم یا چیزای دیگه.
من قبل ازدواج هیچ تصوری از زندگی با بچه نداشتم فقط محسور حرفای شوهرم و رفتارش شده بودم و تمام. واقعا گند زدم
الان یک هفته ست که هیچ خبری ازش نیست. یک هفته دیگه هم صبر میکنم اگه خبری نشد مهریمو میزارم اجرا. حالا میفهمم چرا انقد سرمهریه چونه میزد که هروقت خواست راحت بندازدتم دور. ادمایی که یه بار یه شکست سنگین میخورن همه احساس و عاطفشونو از دست میدن و دیگه چیزی واسشون مهم نیست.
اگه انقد من بی ارزش و بی اهمیتم همون بهتر هرچه زودتر همه چی تموم بشه چون اگه الان این بحث پیش نمیومد مطمئنم یک سال دیگ باز همین وضع بود چون شوهرم معتقده تا 14_15 سالگی بچه باید صبر کرد.

صد البته که آرامش بچه آدم از آرامش همسر مهمتره!!! شما شک داشتید به این موضوع؟! همسرتون معلومه که خیلی پدر خوبی هستن که آرامش فرزندشون رو فدای خودشون نمیکنند. این اشتباه شما بوده که بدون شناخت از روحیات خودتون با یک مرد فرزند دار ازدواج کردید شاید هم همسرتون شرایط رو جور دیگه ای نشون دادند به هر حال اتفاقیه که افتاده.

دوست عزیز مشخصه که عجول هستید: ۱. بعد از ۵ ماه بچه میخواهید ۲. میگه نه سریع قهر میکنید میرید! ۳. بعد از یک هفته قهر هم به فکر اجرا گذاشتن مهریه میافتید! ترمز رو بکشید با این سرعت به هیچ کجا که نمیرسد که هیچ ممکنه با سرعت بخورید به دیوار!

به نظر من به همسرتون زنگ بزنید به بهانه اینکه دلتون برای دختر کوچولو تنگ شده و میخوایید باهاش صحبت کنید. ایجاست که میتونید حس مادریه خودتون رو نشون بدید و کمی اعتماد جلب کنید.