در جایی یادمه مدیر یه مطلبی گذاشته بودند با این مضمون که :
اگر شما بخواهی در یک شهر رفت و آمد کنید 2 راه دارید:
1- همه کوچه ها وخیابان ها را فرش کنید
2- به پای خود کفش کنید.
آدم هایی که احساسات وهیجانات قوی دادند اتوماتیک وار راه اول را انتخاب می کنند یعنی همسر ، دوست و آشنا باید تغییر کنن وضعف هایشان حل شود تا قابل تحمل بشوند.
اما اگر بتونیم احساساتمون رو کنترل کنیم ودر این زمینه قوی بشیم مثل اینه یک کفش به پا داریم.
در آن صورت حتی اگر ضعف های دیگران برطرف نشه ماها کمتر ناراحت می شیم.
لینک زیرهم دراین رابطه هست.
زودرنجی چه بلایی بر سر ما می آورد؟!
علاقه مندی ها (Bookmarks)