مسخره شدن بخاطر بدنم

[عشق آفرین]

سلام. آقای مهدی ، وقتی درون یک اجتماع حضور داری، لازمه بپذیری افراد دور و برت صرفا از قشر فرهیخته و با فرهنگ و شعور نیستند. همیشه درک عالی ندارند، در برخی زمینه های شخصیتی خوب، و در برخی ضعیف عمل می کنند و هرگز کامل نیستند. مثلا برخی اشتباها فکر می کنند سر بزرگ شما بهشون مربوط هست، همچنین هیکل این شخص و میزان هوش و استعداد دیگری. و این دست سخنان نسنجیده و بیهودشون تمومی نداره. دست بر قضا همه ما یک سری ضعف هایی داریم که بالاخره یکی پیدا شه و با تمام وجود بکوبه سرمون! بدتر اینکه نمی تونیم یکی یکی شخصیتشون رو عوض کنیم تا ما رو آزار ندن. پس این که اونها چی میگن گناه و ضعف اونهاست. اما اینکه ما نا امید بشیم از زندگی تا جایی که حتی تصمیم به خودکشی و پایان دادن به زندگی بگیریم گناه و ضعف ماست. راه حلش چند فرمول ساده است:

1. اعتماد به نفستون رو افزایش بدین که مسئله های اینچنینی (که شما توش دخالتی نداشتید) تبدیل به بزرگترین دغدغه تون نشه. ادعا نمی کنم ظاهر مهم نیست! اتفاقا در سرنوشت آدم هم دخالت داره! مثلا زیبایی برای حضرت یوسف لازم بود تا از چاه در بیاد و بشه عزیز مصر، اتفاقا همان زیبایی هم به زندانش کشوند! ولی راز چهره هر کس نزد اونی هست که آفریده و تقدیر کرده و حتما هم دوستش داره. یک حکیم، یک دانا، یک مدبر، زمان خلقت نظرش رو داده، بقیه حداقل در این زمینه نظرشون برای خودشون. هر کی هم انتقاد کنه به او انتقاد کرده، نه شما. انرژی تون رو به مسائل مهم تری اختصاص بدین!

2. این چهره شما نیست که حالتون رو بد کرده. نقش اون چیزایی که می فرمایید " وقتی با چهره کنار هم جمع میشن میلتون رو به خودکشی افزایش میده" پر رنگ تره. در حقیقت آدم وقتی حال روحیش خوب نیست، از چهره اش، از اتاقش، از زندگیش، از همه چیز بدش میاد و از هیچ چیز لذت نمی بره. اون مشکلات چیا هستند؟ حلشون کنید! آدم وقتی حال روحیش مناسب نیست زود رنج تر میشه.

3. فعالیتتون چطوره؟ اهدافتون مشخصه؟ اگر برنامه تون و هدفتون مشخصه چقدر در راستای اون حرکت کردید و حس می کنید موفق بودین؟ راحت بگم برای همه ما ظاهر می تونه دغدغه باشه، ولی نه گاه و بیگاه! نه در حد خودکشی. امروز جلو آیینه می ایستی و نقاط قوتش رو می بینی، دو ماه بعد می ایستی و نقاط ضعفش رو می بینی، نه اینکه در ذهنت همیشه مانور بده. اگر همیشه مانور بده یعنی علاوه بر اینکه اعتماد بنفس ات کمه، ذهنت خط مشی نداره و به ندانم کاری مبتلاست! ذهن هم که نمیتونه بیکار باشه، به چهره و هیکل و حرف مردم تمرکز میکنه!

امیدوارم موفق باشید.