دیگران بهم احترام نمیگذارند و آدم حساب ام نمی کنند

[William]

مگه شما همه ی آدمای اطرافتون رو آدم حساب میکنید؟!!!

شده کسی رو نبینید؟ آیا از روی قرض ورزی بوده و یا اینکه اون طرف بد بوده؟ کمبود داشته یا مشکل یا دلیلی داشته که آدم حسابش نکردید؟

اول مشخص کنید دلتون میخواد تو چشم چند نفر آدم باشید. مگه میشه هیچ کس آدمو آدم حساب نکنه!!! حتما کسایی هستن ولی شما اونا رو نادید میگیرید و دلتون میخواد با اشخاص

خاصی ارتباط بگیرید که از قضا اونا شرایط شون متفاوته و باید روش برخوردتون رو تغییر بدید.

سلام. ممنون از پاسخ گویی شما
من همه را آدم حساب میکنم. مگر اینکه خلاف اش ثابت شه...
انتظار دارم که بقیه نیز همینطور باشند.. ولی نمیدونم آیا همه اینطوری هستند؟ یا نه؟
راستش نه. تاحالا زیاد نشده که کسی رو نبینم. چون خودم خیلی وابسته و مهرطلب ام و به نوعی به بقیه باج عاطفی میدم.. اما خب گاهی وقتها بقیه یک سری کارهایی کردند که من از اونها خوشم نیومد و باعث شد دیدم بهشون عوض بشه
راستش من دوست دارم عقیده ی خودم رو بقیه هم داشته باشند... یعنی من رو آدم حساب کنند مگر اینکه خلاف اش ثابت بشه..
در مورد ارتباط گرفتن هم درست میفرماید. تا قبل از این من سعی داشتم با خیلی ها ارتباط داشته باشم درحالی که معیارهای من و اون اشخاص در دوستی خیلی متفاوت بود... ولی به تازگی یاد گرفته ام که برای یک دوستی و رابطه ی موفق باید طرفین انتظارات مطابق همدیگه داشته باشند و تعریفشون از دوستی یکسان باشه..
اما با این حال فکر نمیکنم یک تشکر ساده وقتی انجام بشه که بقیه با من دوست باشند.. به هرحال اگر یه آدم غریبه هم توی خیابون به یک ماشین راه بده اون راننده ازش تشکر میکنه ، درحالیکه که اصلا هم رو نمیشناسن و دوست هم نیستند...

به قول خودت از ماست که بر ماست...
از دوستان گرامی خواهش میکنم به جای وقت گذاشتن برای این تاپیک جعلی لینک بالا رو مشاهده کنند.

بله.. دوستان عزیزم
لطفا به این مثال واقعی توجه کنید:

ایشون سعی میکنند از اشتباهات قبلی انسان ها یک پتک بسازند و اون پتک را محکم بر سر انسان ها بکوبند ، درحالی که نمیدانند که شاید اون انسان تغییر کرده باشه ..
ایشون نمی دانند که ما انسان ها هممون یک سری اشتباهاتی داشتیم و هیچکدوممون معصوم نیستیم... و بنابراین حق نداریم دیگران را به خاطر اشتباهات گذشته شون سرزنش یا نکوهش کنیم.. چون خودمون عاری از خطا نبوده ایم و نخواهیم بود...
حدیثی از یکی از ائمه هست که میفرمایند:
اگر شب هنگام کسی را در حال گناه دیدی ، فردا با آن چشم نگاهش مکن ، شاید سحر توبه کرده باشد و تو ندانی

البته من هنوز هم خطاها و اشتباهاتی دارم اما دارم با قدرت سعی میکنم آنها را برطرف کنم و این برای خودم ارزشمند است...
همینطور که قبلا گفتم من همه را آدم حساب میکنم مگر اینکه خلاف اش ثابت شه
و اینجا خلاف اش ثابت شد...
پس خیلی راحت ایشون رو نادیده میگیرم... به همین سادگی ، به همین خوشمزگی :)