پیشنهاد آشنایی که باعث ناراحتی من شده

[غبار غم]

نجمه عزیز. من به شخصه دوس ندارم عکسمو بفرستم برای دوستم تا اونم بفرسته برای یه پسری که شاید من و بپسنده شایدم نه. اینو دقیقا زمانی بهش پی بردم که یه خانم برای خواستگاری از برادرش اومده بود خونمون و من و دید و رفت، جلسه بعدی در کار نبود و این من و خیلی اذیت کرد، نه اینکه رفتنا، به خاطر اینکه من هرگز اون پسر رو ندیدم درحالی که بیرون رفتنی اون خانم رو با خانوادشون میبینم و قطعا یکی از اون پسرای دور و برش برادرشه و قطعا من و میشناسه چون خواهرش بهش گفته. کاش ما هر دو همدیگه رو میدیدیم و اگه دوست داشتن یا تفاهمی نبود من باهاش کنار میومدم. از اون تاریخ به بعد من برای پسر و خانواده ای که یه جا بیان خواستگاریم ارزش و احترام ویژه ای قائلم حتی اگه اون جلسه آخرین جلسه باشه.

چن روز پیش هم یه خانمی از خالم عکس من و خواسته بود (با تاکید بر عکس تمام قد!!!!) که شوهر خالم (خدا خیرش بده) گفته بود ما عکس دختر به کسی نشون نمیدیم، می خواین یه جلسه خصوصی قبل خواستگاری بذاریم تا همدیگه رو ببینین.

به نظرم دوست شما می تونست روش بهتری در پیش بگیره. یه جلسه تو پارک یا کافی شاپ ترتیب می داد، یا حتی می تونست برنامه بچینه با پسره از مسیر عبوری شما مثلا اتفاقی رد بشن. درسته واسطه شدن برای امر خیر خیلی سخته و هیچ شکی در این نیس، اما نباید یکی از دو طرف حس آزردگی بهش دس بده. دختر وسیله اشپز خونه یا لباسی چیزی نیس که اول پشت ویترین نگاش کنی و بعد تصمیم بگیری بری خواستگاریش یا نه. درسته خیلیا در وهله اول ممکنه جذب ظاهر یه دختر بشن اما این کارم باز آداب خاص خودشو داره.

مطمئن نیستم کار دوستت توهین بوده باشه اما می تونست شکل بهتری به خودش بگیره
کار بدی نکردی به شوخی گفتی برا منم یه کیس پیدا کنین. اتفاقا دل و جرات می خواد
از نظر من اشتباه کردی عکستو فرستادی