سلام مجدد خدمت همه ی عزیزانعمده ی مشکلات و سوالات من راجب ، مشکلات فردی هستش....پس امیدوارم واستون تکراری نشده باشهمن کلا یه ادمی هستم که با شوخی و مزاح ،سریع با همکلاسی هام دوست میشم ..اونا هم حسابی خوششون میاد....اما مشکل من چند روز بعدشهیه مدت که میگذره ... اونا خودشونو بالا تر از من میدونن....نه اینکه بد رفتاری کننا...اما همیشه انتظار ندارن که من حرفای جدی بزنم ...مدام انتظارشنیدن شوخی و طنز از طرف من دارن.....این واسه من خیلی عجیبهدرسته شوخی زیاد میکنم...اما دوست ندارم مدام اینطوری باشمخلاصه خیلیا وقتی اون روی جدی و قاطعه منو میبینن {نه اینکه بحث و جدل باشه ...موضوعات عادی}یه جوری گارد میگیرن....و انگار با یه شخص جدیدی روبه رو شدن..... بعضیام از حسادت دوست دارن منو ازجلو چشم بقیه با تیکه و کنایه ،بندازن...اخه بد جور چشم دوستای صمیمیشونو گرفتم...اما واقعا قصدی نداشتم و بی غرض با هاشون ارتباط برقرار کردمیه سوال دیگهبه نظر شما کدوم یک از شخصیت های زیر دل نشین ترو بهتر هست؟1:کسی که با بزرگ و کوچیک انواع شوخی هارو میکنه، زیادی شیطونو بی پرواست، پر حرف2:شوخ،مهربون،به بزرگ ترها احترام میذاه، کم حرفدوست دارم نظرو پیشنهاداتتون رو بدونم مرسی همگی

علاقه مندی ها (Bookmarks)