میخواهم زندگی مشترکم را ترمیم کنم آیا امیدی هست؟

[مایکا]

سلام
دوست عزیز من اگر جای شما بودم سعی می کردم این موارد رو با پیام یا تلفنی پیگیری نکنم و اگر هم پیش میومد و چاره ای نبود کمی لحن ملایم تر استفاده میکردم

مسلما شما اگر توی کویر لوت هم بری مسافرت اگر رابطه ات با همسرت خوب باشه حتی اگه همراهانتون هم مطلوب نباشن بازم بهت خوش میگذره فقط و فقط به خاطر رابطه مناسبت با همسرت

و بر عکس اگر بری به زیباترین منطقه دنیا با همسفرانی بسیار دوست داشتنی ولی رابطت با همسرت شکرآب باشه احتمالا بهت خوش نمیگذره و ترجیح می دادی نمی رفتی

پس بذار اونم از همین زاویه موضوع رو بتونه ببینه

بهش بگو توی کویر هم برم اگر محبت و صمیمیتم با تو پابرجا باشه برام مثل بهشت می مونه و به شدت بهم خوش میگذره ولی یه چیزیم بگم خیلی دوست دارم با من هم مشورت بشه قبل فکر به مقصد و زمان سفر

دوست عزیز توی زندگی اون شرایط برخورد جدی و قاطع که توی جامعه آدم انجام میده قابل انجام نیستش
کمی محبت صمیمیت و عطوفت رو چاشنی کارت بکن و حرف منطقی خودتو رک و مستقیم بیان نکن

اون تفکر سنتی مردسالارانه متاسفانه توی جامعه ما اپیدمی هست و باید راه زندگی در کنار این تفکر و در عین حال بیان احساس خودت رو کم کم یاد بگیری

سلام فکور عزیز.ممنون که وقت گذاشتین.
متاسفانه به خاطر شرایط کاری همسرم مجبورم خیلی از مسایلو با تلفن یا پیام مطرح کنم.و مسلما لحن خیلی توی پیام مشخص نیست.
مشکل من همینجاست که ایشون در سفرها بسیار بدقلق و انعطاف ناپذیر هستند.سر هر چیزی ممکنه عصبی بشه.مثلا سر صبحانه یا غذا اگه چیزی جلو دستش به موقع نباشه یا مثلا نیمرو سفت باشه.در ماشین بخوره به لباسش و خاکی بشه.یا هر چیز کوچیک باعث بهانه گیری و غر زدنش میشه.توی تاپیک قبلیم خیلی این مثالا رو اورده بودم.در واقع مشکل من با خودسه حتی اگه بهترین همسفرا هم باشن باز بهانه و دعوا راه میندازه.میگه بریم سفر اما انعطاف و سهل گیری و عدم بروز مشکلات جلو دیگرانو دعوا کردن با من جوری که بقیه میفهمن و....که لازمه خوش گذشتن تو سفره نداره.و همه ی سفرهایی که رفتیم واسم زهر شده.
مشکل من بدقلقی و تندخویی و بد دهانی و عدم کنترل ایشونه.هر چیز ساده رو ختم به دعوا و توهین میکنه.
ممنون از راهنماییتون دوست عزیز.