خلوص :
یعنی همه هم و غم ما در اینگونه شرایطی پرهیز از خودخواهی و منیّت حتی در پنهان ترین زوایای ذهنی و واگویه های درونی تا عملکرد بیرونی است و عمل کردن فقط در جهت رضای خدا ( حتی اگر کاری باشد که بر خلاف میلمان باشد یا در ظاهر برای ما مفید نباشد ) ، مهم فقط این باشد که آنچه او می خواهدشود و اطمینان داشته باشیم که او جز خیر و نیکی برای ما نمی خواهد و اگر حاصلی تلخ و سخت داشت ظاهر را نبینم و قال را ..... بلکه .....درون را بنگریم و حال را.....
که در سخت ترین شرایط جلوه ای از ما رأیت الا جمیلا را بر دامان صبوریمان می نشاند .... وه که چه دیدنی هایی ...
پرده بالا رفت و دیدم هست و نیست .................... راستی نادیدنیها چه دیدنیست!
و این محقق نمی شود مگر آنکه غروری که باعث خود خواهی و منّیت است حذف گردد. به عبارتی اگر ذره ای " من "در میان باشد غروری ولو نامحسوس در پی دارد و این غرور محال است خودخواهی و منیّت در پی نداشته باشد .
عبور از خودخواهی و منیّت مدخل خلوص است
پاسخ با نقل قول
علاقه مندی ها (Bookmarks)