و حفظ آرامش محقق نمی شود مگر آنکه :
1 – صبور باشی
2 – امیدوار باشی
3 – تمرکز زدایی کنی :
( ذهن و وسواسهایش را مهار کنی و محکم مقابل وسوسه هایش بایستی برای این کار لازم است در خصوص مسئله نه بزرگنمایی کنی ،نه فاجعه بینی بنگری ، نه بیش از حد لازم به آن بپردازی ، نه مرثیه سرایی کنی ، نه نتیجه گرایی داشته باشی ...
و مهار کنی ترس را ،دلسوزیهای نابجا را ، مسئولیتهای خودساخته غیر لازم را ،
پرهیز کنی از عدم توجه به نقش و جایگاه خود و ورود به نقش و جایگاهی که مربوط به ما نیست .
بپرهیزی از واگویه های دفاعی آن نسبت به خود چه با هر بهانه ای
در یک کلام مهار کنی ذهن و وسواسهایش را با مهار احساسات و هیجانات مثبت و منفی ، چه از روی ترس ، چه شجاعت ، چه محبت چه رنجش ، چه مادی چه معنوی .....
4 – به یک منبع قوی تکیه کنی و طلب آرامش کنی :
و ذیل این منبع قوی با توجه به معیارهای اصولی ( که اشاره شد) فرصتهای آرامش بخش و فرحبخش و تقویت کننده را با بستر زدایی از آزار دهنده ها و بستر سازی از آرامش دهنده ها برای خود فراهم کنی که یکی از مهمترین این بسترسازیها و بستر زدایی ها تعامل با افراد قوی و سازنده و آرامش دهنده و راهنما و کمک دهنده و برعکس آن پرهیز از موقعیتهای تشدید کننده مسئله و فشارها است و همچنین تدارک برنامه های مفید و سازنده از تفریح گرفته تا آموزشی و ..... از مسافرت گرفته تا دیدار با دوستان و خویشان و ......
....







پاسخ با نقل قول

علاقه مندی ها (Bookmarks)