فشارهای اطرافیان +تردیدهای همیشه گی خودم برای ازدواج واقعا کلافه م کرده. بهترین راه چیه؟؟؟

[احساسی]

با سلام و احترام


ببینید شما الان 23 سالتون هست ! - شاید این سن و شرایطی که داری ( خواستگار زیاد ) باعث بشه در معیارهای خودت وسواس داشته باشی

از طرفی این نگاه سخت گیرانه و کمال گونانه ،،،شاید باعث شده به امید گزینه بهتری باشی !! ( البته منظورم این نیست که به معیارهایتان توجه نکنید و دقت نکنید )


ولی شاید یه روزی زندگی بهت یاد بده ،،باید ساده تر میگرفتی !


یه فردی کنکور میده و یه رتیه ای می یاره ! - با توجه به رتیه خودش انتخاب رشته میکنه ( 100 مورد ) - یعنی از بالاترین اولویت تا ......پایین ترین

یعنی مثلا شخصی انتخاب اولش میزنه دانشگاه شریف ! - دومی را میزنه دانشگاه تهران - سومی را میزنه مثلا ستاری و ...............

یعنی به خودش میگه اگر معیار اول من نشد ،،، معیار و انتخاب دوم من و .....


امکان داره ما انتخاب اول را پیدا نکنیم ،،، به نظرت درسته بی خیال همه چی بشیم و یا نا امید بشیم !


معیارهای خودت را لیست کن و براش نمره بذار و سعی کن معدل این نمرات را بگیری .

مثلا اگر معدل معیار شما در ذهنت نمره 19 بود !!! نمره 17 هم دیدی فکر کن روش

درسته نمره 20 و 19 قابل ستایشه !!!! ولی بعضی موقع ها شاید باید نمره ؟؟؟ بگیریم .



..........................

می تونید برای خانواده محترمتون نامه بنویسید و باهاشون درد و دل کنید !!
از معیارهای اصلیت باهاشون صحبت کن !!


دوستان مطالب خوبی برای شما گذاشتند - از طرفی به نظر اهل مشورت هستی و این خیلی خوبه !

در ادامه تاپیکت این مشورت را ادامه بده از دوستان و کارشناسان محترم


و اگر لازم دونستی با همراه خانواده به مشاوره برید ( حتما نباید خواستگار داشته باشیم یا اینکه ازدواج کرده باشیم به مشاوره بریم !! )


موفق باشی


در پناه حضرت دوست .

ممنون از نظر و راهنمایی شما باغبان گرامی

از صحبت های شما به این نتیجه رسیدم که مثل اینکه نظرشما و هم چنین نظر غالب اینه که من دید کمال گرایانه به ازدواج دارم و در انتخاب همسر با وسواس عمل می کنم. خب من در چند پست قبل معیارهای مهم و نظر اصلی خودم رو درباره ی انتخاب همسر گفتم و از دوستان خواستم من رو راهنمایی کنند که اگر معیارهام سخت گیرانه و دور از اعتدال هست به صورت مصداقی کمکم کنن تا دقیقا بدونم ایراد از کجای معیارهای منه؟؟ چه اعتدالی باید ایجاد می کردم که نکردم ؟؟؟و الا یک سری نظر کلی که آدم رو نمی تونه متوجه ایراد دقیقش بکنه که نمی تونه باعث تغییر عملی بشه!!!

در مورد بحث معدل معیارها هم که کاملا قبول دارم و دقیقا به این دلیل دارم مشورت می گیرم که نکنه یه روزی بیاد که فکر کنم ای کاش ساده تر گرفته بودم...
مشکل اصلی من شاید تفاوت فکری و شخصیتی خودم با خانواده ست و خواستگارهایی که بر اساس خانواده میان....گاهی با خانواده درد و دل می کنم و معیارهام رو براشون می گم ... شرایط برای مدتی بهتر از قبل میشه ولی دوباره همون دوراهی و همون شرایط و من و روحیاتم و.... و خانواده ای که مشاوره ی ازدواج و مشاوره برای یک همچین مساله ای از نظرشون کار خیلی مسخره ای هست...

کاش دوستان و مشاوران عزیز همدردی از تجربیات خودشون در انتخاب همسر و معیارهای درست و معتدل برای انتخاب دریت بیشتر برای من توضیح می دادن تا بتونم در عمل بهترین تصمیم رو بگیرم... من همین الان در جریان یک خواستگاری هستم که باید بتونم درست پیش برم... ممنون از همه ی کسانی که در این تایپک نظر دادن و راهنمایی کردن. هم چنان منتظر راهنمایی های خوب و مصداقی تر شما هستم