سلام به شما
تشکر میکنم برای تایپیک های من وقت گذاشتید .با حرف شما صد در صد موافقم تربیت فرزند از خود فرزند مهمتره برای این یکی از بزرگترین دغدغه هایم مسائل فرزندم هستش.
نقاط مثبت پدری من سعی میکنم با نرمی و خوش اخلاقی با بچه رفتارکنم و تا جایی که میتونم برای نیازهایش سستی نمیکنم.
نقاط منفی : به دلیل مشغله های کاری وقت چندانی نمیتونم برای فرزندم بگذارم ولی وقتی هستم همه وقتم به بچه اختصاص داره. اینم میدونم پدر نمیتونه جای مادر رو بگیره ولی یه پدر موجه حتما" از یه مادر غیرموجه خیلی بهنر میتونه باشه.
نفاط مثبت مادری در وجود مادرش: مادره و این کلی نقطه مثبت درونش داره.بچه رو دوست داره و حتما" اونم درجای خودش برای بچه تلاشش رو داره.
نقاط منفی: عصبی و به شدت کنترلگره و میدونم بچه رو گاها" کتک میزنه. برای این رفتاری که با پسرمون داره به کررات دعوا کردیم.
چیزی که منو نگران میکنه حس کنترلگری و پرخاش همسر سابقم هست من با این سنم به سختی تونستم خودم رو از دست همچین آدمی و همچین خانواده ای رها کنم یه بچه اختیاری از خودش نداره. میترسم از اینکه همه زندگی و روح و روانش تحت تاثیر قراربگیره و هیچوقت نتونه زندگی عادی داشته باشه و مسببش من هستم.
پسرم وقتی با من هستش خوبه دوست داره باید حتما" توی بغلم بخوابه و دستهاش رو دور گردنم بندازه وابستگی هم فکر کنم پیدا کرده.
نمیتونم جداش کنم چون مادرش نیست و فعلا" کوچیکه حس کمبود پیدا میکنه.بهش گفتم هروقت دلتنگ شد بگه و میگه من به هررویی که هست میبرم و مادرش رو می بینه.
وقتی با مادرش هست شادتره این رو نمیتونم کتمان کنم از چند و چون ارتباطش با مادرش خبر ندارم.ولی میدونم مغزشو از اراجیف پر میکنند چون همه حرفی پیش بچه میزنند و متاسفانه خانوادگی هیچوقت از این عادتشون دست برنداشتند.
نمیخوام بگم من خوبم اون بده ولی جدی نمیخوام بچه م زیر دست اون قوم یاجوج و ماجوج بزرگ بشه.
علاقه مندی ها (Bookmarks)