دوباره پست آخرت را خوندم.
1- شما خودت به نوعی مانع این کار شدی، وقتی جلوی خانواده همسرت گفتی "هر وقت خواستم خودم برای خودم می خرم"
هم همسرت را سرد می کنه از به نام شما کردن
هم خانواده اش بعد بهش می گن ... به نامش نکن. ولش کن. دیدی که چی گفت. اصلا معلوم نیست چی تو فکرشه!
برخورد درست حداقلش سکوت و نگاهی با لبخند و رضایت به همسرت بوده.
وقتی می گی نمی خوام خودم می خرم ... چه انتظاری داری از مردی که در خانواده ای با فرهنگی که توصیف کردی بزرگ شده؟ تازه می خواسته به دودلیهاش و فرهنگ خانواده اش غلبه کنه و یه چیزی به نام شما بکنه، اونطوری زدی تو ذوقش !!
2- با این اخلاق بزرگ شدی. اشتباه خودته.
دوران مجردی پولم را می دادم جهیزیه، الان هم کادوهای مادرت را هم حتی می دی جای قسط !! اشتباه از خودته.
3- شاید حرفم خیلی خاله زنکی باشه
ولی وقتی خونه هاتون دو سه تا شد و ماشینتون مدلش بالا و بالاتر رفت
اونوقته که ممکنه همسرت فکر کنه ... حیات خلوت حتی بلد نیست موهاشو رنگ کنه، یه لباس درست بپوشه ....
به نظرم لازم نیست فعلا به فکر به نام کردن چیزی باشی
مهریه ات بالاست و همون چیزایی که تو فکر شماست، برعکسش هم توی فکر همسرت ممکنه باشه.
فعلا شروع کن رفتارت را عوض کن. حداقلش اینه که پس اندازهات را به شکل طلا و غیره بخر ... همسرت احساس نکنه چیزی را ازش قایم کردی. هر روزی که این پنهان کاری رو بشه دیوار اعتماد همسرت بدجور می شکنه ...
اگر می خواهید برای صلح جهانی کاری انجام دهید به خانه خود بروید و به خانواده تان عشق بورزید .
مادر ترزا
علاقه مندی ها (Bookmarks)