بعد از جدایی از کسی که فکر میکردم عاشقشم زندگی برام غیر قابل تحمل شده. لطفا داستان زندگی منو گوش کنید.

[سوشیانت2]

خیلی حالم بده.... خیلی... روزهاست موهامو شونه نکردم... مسواک نزدم... خودمو حبس کردم تو یه اتاق تاریک... و فقط گریه میکنم و ضجه میزنم.... .

اگه با ادامه اين «ننه من غريبم» بازي‌ها موفق شدي به آرامش برسي، بگو ديگران هم استفاده كنند و از اين به بعد در هنگام مواجهه با مشكلات بشينن گريه كنن تا مشكلشون حل بشه.

اما اگه تصميم گرفتي از اين حالت زننده و منفعل و مشمئز كننده خارج بشي و از راه درست با مشكلت روبرو بشي:

اول با خودت كنار بيا كه آيا ازدواج با اون شخص يه صلاح هست يا نه؟ اين كه شما ايشون رو دوست داريد كافي نيست. ببين آيا اون فرد مرد زندگي هست؟ آيا بعد از ازدواج و زندگي در يك شهر غريب، ميتونه حامي خوبي باشه و خوشبختت كنه؟

اگر جواب منفي بود كه بذارش كنار و فراموشش كن و خداروشكر كن كه با يك انسان بد ازدواج نكردي

اگر جواب مثبت بود و اين شخص همه شاخصه‌هاي لازم براي شروع يك زندگي خوب رو داشت:

بجاي جنگ و دعوا و بلوا و آشوب و داد و بيداد و گريه و زاري، بشين مثل يك انسان بالغ در يك محيط آروم با بزرگترت صحبت كن. قانعشون كن كه اين ازدواج يك ازدواج موفق خواهد بود. اين مشكل با گريه حل نميشه؛ با صحبت و منطق حل ميشه.

موفق باشيد