درک میکنم و واقعا من بابت متاسفم. شاید من نفسم از جای گرم بلند میشه. حق با شماست. شرایط سختیه. ولی خدا هم بزرگه، نمیشه همه چیز رو یکباره به سطح ایده آلی رسوند، اما میشه حداقل با رفتار صحیح و به جا، آسیب کمتری متحمل شد. منظورم اینه که حالا اینگونه نباشه که اگه موفقیتمون جامع نبود، بگیم اصلا همه چی به درک. آسیب پیش اومده، حداقل خسارت بیشتری نبینیم. گاهی میشه یکی رو رها کرد که به خودش بیاد، اما طرد کردن مناسب حفظ شان پدر نیست. باز هم بهتون حق میدم و واقعا جای شما نیستم. شما که بزرگواری کردین. شاید من اگر جای شما بودم خیلی بد رفتار میکردم. اما حسم میگه شما نا امید نشین و حتی اگر اعتیادشون برطرف نشه، ابعاد دیگر زندگی شما رو تحت الشعاع قرار نده و خدایی نکرده بیش از این حرمت هیچ کس ضایع نشه. بهتره با مشاور و متخصص در این زمینه مشورت کنید. انشاءالله هر چی خیر و مصلحت هست براتون رقم بخوره.

علاقه مندی ها (Bookmarks)