ببینید بعضی از سن و سال ها بحرانی هستن دیگه. قرار نیست هر روز و هر سال ما یکی باشه به هر حال باید یه اتفاقاتی بیوفته و دچار تحولاتی بشیم که بتونیم به بلوغ فکری برسیم.
اینکه قبلا افسردگی نداشتین و بهتون گفتن چیزی تون نیست خب حتما حالتون خوب بوده و نهایتش یه وسواس داشتین که اونم این علایم شما که الان فرمودین جزئش نیست.الان هم اتفاق
بدی براتون نیوفتاده خدا رو شکر.سعی کنید وقتی یکی یه حرفی بهتون میزنه از جمله روانشناس،با خودتون بگید راست میگه و حرفشو قبول کنید حتی اگه میدونید دارید خودتون رو گول
میزنید باز هم بگید راست میگه. خودتون خواهید دید آیا وسواس و افکار منفی به راحتی یک آب خوردن دست از سرتون بر میداره یا نه.
همون طور که قد میکشیم، همون طور که استخون هامون بزرگ میشن و چهره مون و صدامون تغییر میکنه و از یک بچه به یک جوان تبدیل میشیم خوب روح و روان هم از این امر مستثنی
نیست و دچار تحول میشه و گاه اونقد تغییر میکنیم که شاید دیگه خودمون رو هم نشناسیم.
مخصوصا بعد از 20 سالگی.چون مغز تا بیست سالگی رشد میکنه و بعد از اون رو به پیری میریم. سن 24 سالگی هم سن بحرانیه و شما باید رو خودتون کار کنید که بتونید واقعیت نگری رو یاد
بگیرید. نه شنیدن از دیگران، شکست های مالی و درسی، ازدواج ناموفق و ...هزارن اتفاقی که بی هیچ شوخی ای میتونه نصیبمون بشه انتخاب ما نیست . زندگی همینه نه فقط شادی و
خوشحالی بلکه غم و شکست جز اساسی زندگی ماست.عاقل کسی هست که یاد بگیره که چگونه از شکست ها سالم بیرون بیاد وگرنه راه فراری از درد نیست.
افسردگی در واقع اشتباه مغزه. افسردگی تصمیمی خودآگاهه . من اگه این جمه رو میگم تکرار حرف یک روانشناس نیست. دارم با ایمان قلبی میگم.
من روزی به خدا گفتم که چرا من باید افسردگی بگیرم بس نیست وسط این همه مشکل و وقتی فهمیدم و با پوست و گوشت و استخون حس کردم که بیشتر از اونچه که خانواده و شرایط بد
زندگی رو من اثر گذاشته باشه خودم بود که انتخاب کردم تو این وضعیت باشم اون روز فهمیدم که معنی واقعی این جمله چیه. بله درسته که خیلی از شرایط بد زندگی روح آدم رو بیمار میکنه
ولی یادمون باشه ما انسانیم.
یک روزی به سنی میرسیم که باید بزرگ بشیم و اون روز زمانیه که تصمیم میگیری اونچه که خانواده، شرایط جسمی، شرایط مالی و هزاران شرایط بد رو که خارج از اختیار تو بوده بذاری
کنار و این معنی اختیاری بودن انتخاب افسردگیه.
میدونید آخر ادامه دار کردن مشکلات روحی چیه؟ میدونید مشکلات روحی و منفی بافی و استرس چی رو نصیب یک آدم میکنه؟ وقتی سالمی وقتی داری راحت زندگی میکنی و تمام اون
مشکلات روحی رو پشت سر گذاشتی و به بلوغ رسیدی متاسفانه باید تاوان پس بدی. کاش به حرفی دوستانه ی من نه نگید هر چند خیلی سخته. خواهش میکنم اینقدر با خودتون لج
نکنید. شکست در ظاهر و قدتون رو قبول کنید.به صورت واقعی نه به زبون.
موفق باشید.








علاقه مندی ها (Bookmarks)